Feiten en Fabels over Blackfish

Naast The Cove is er nog een documentaire die veel is besproken de afgelopen jaren; Blackfish. Toen de documentaire uit kwam in 2013 ontstond er veel commotie. Na een aantal jaar is het nog steeds een veel besproken onderwerp en wordt Blackfish vaak genoemd in discussies. De parken die vooral besproken worden in de documentaire zijn SeaWorld en Loro Parque. Maar ondanks dat Dolfinarium geen orka’s huisvest wordt de documentaire ook in discussies rond het Harderwijkse zeezoogdieren park genoemd. Er zijn veel kijkers die denken dat alles wat er getoond wordt in de documentaire waarheid is. En denken dat als er zo met orka’s wordt omgegaan, dan zal het ook wel zo gaan bij de dolfijnen in gevangenschap. En wordt Dolfinarium hier dus ook op aangerekend. Dit vind ik erg storend en om deze reden heb ik er voor gekozen om dit onderwerp te bespreken in een nieuwe blog. Dolfinarium heeft niets te maken met Blackfish, er zijn nog nooit ongelukken gebeurd in het Dolfinarium en vind het best kortzichtig om alle parken over één kam te scheren na het zien van Blackfish. Volgens de makers van de documentaire horen orka’s niet in gevangenschap en is er veel mis met de manier waarop de dieren worden verzorgd. De dieren zouden antidepressiva krijgen, en jonge orka’s zouden veel te vroeg bij hun moeder worden weg gehaald. Daarnaast gebruiken zij een aantal tragische ongelukken om aan te tonen dat de orka’s agressief zijn. Ik vind het best schokkend dat de makers van Blackfish zoveel informatie en zelfs beelden hebben verdraaid om maar zoveel mogelijk mensen over te halen om niet meer naar SeaWorld of andere parken te gaan. Zelf ben ik nog nooit in SeaWorld geweest dus ik kan niet alles weerleggen wat er in Blackfish wordt gezegd. Het Dolfinarium ken ik wel heel goed en vind het dan ook onzin dat Blackfish wordt genoemd door activisten in Nederland in hun strijd om het Dolfinarium te sluiten. Ik vind het vooral heel erg bijzonder dat veel kijkers de documentaire meteen aan nemen als de waarheid. Hoe kan het toch dat een documentaire vol met leugens zo serieus genomen wordt?

SONY DSC

Orka Valentin in Marineland Antibes Frankrijk. Foto: VTL Photography.

Blacksfish

De documentaire gaat over orka’s in gevangenschap en werd geregisseerd door Gabriela Cowperthwaite en ging in 2013 in première. De documentaire gaat over de orka’s in gevangenschap. Wereldwijd zijn er acht landen waar orka’s worden gehouden: De Verenigde Staten, Spanje/Tenerife, Canada, Frankrijk, Argentinië, Japan, Rusland en China. Bij elkaar zijn dat rond de 59 orka’s. De documentaire begint met een aantal voormalige SeaWorld trainers die iets vertellen over hun tijd bij SeaWorld. Daarna gaan ze al vrij snel over op Dawn Branchau. Dawn overleed op 24 februari 2010 toen zij in het water terecht kwam bij Tilikum.   En met name over orka Tilikum. In de jaren nadat hij bij IJsland werd gevangen is Tilikum betrokken geweest bij drie dodelijke ongelukken. Het eerste ongeluk vond plaats in Sealand of the Pacific. En daarna vonden er nog twee dodelijke ongelukken plaats in SeaWorld waarbij Tilikum was betrokken. In 2010 overleed Dawn Branchau, het dodelijke ongeluk van Dawn ging de hele wereld over. Na haar dood werd er veel gesproken over de zeezoogdieren parken waar orka’s worden gehuisvest. Is dat eigenlijk wel veilig? Want twee maanden voor de dood van Dawn overleed Alexis Martinez in Loro Parque, ook dit incident wordt besproken in Blackfish. De ongelukken worden gebruikt om aan te kaarten dat orka’s niet in gevangenschap horen. De orka’s zouden agressief worden omdat ze ongelukkig zijn. Daarnaast komen oude medewerkers aan het woord en vertellen zij over hun tijd als orka trainer.

 

Tilikum

kopie-van-folder-sealand

Een kopie van een folder van Sealand.

 

Tilikum werd in 1983 als jonge orka gevangen genomen bij IJsland en is daarna over gebracht naar Sealand of the Pacific in Victoria British Columbia Canada. Sealand of the Pacific was een drijvend aquarium in South Oak Bay. Het aquarium had een kleine zeepen waar de orka’s, waaronder Tilikum in verbleven. Tilikum werd getreiterd door twee andere vrouwtjes Haida en Nootka, waardoor hij vaak apart werd gehouden. Op 20 februari 1991 ging het mis, verzorgster Keltie Byrne (20 jaar) viel in het water en verdronk omdat de orka’s haar onder water hielden. Het aquarium is nog een poos open geweest, in de zomer van 1992 heb ik het aquarium nog bezocht met mijn ouders. Maar in november 1992 gingen de deuren van Sealand voorgoed dicht. Tilikum verhuisde naar SeaWorld Florida waar hij tot de dag van vandaag woont. In 1999 werd er in de vroege ochtend een lichaam gevonden bij Tilikum in zijn verblijf. Dit was Daniel Dukes, hoe hij bij Tilikum kon komen en hoe hij precies is gestorven is nooit helemaal duidelijk geworden. Het derde dodelijke ongeluk gebeurde in 2010. De dood van trainster Dawn Branchau wordt in de documentaire breed besproken, wat ik behoorlijk smakeloos en buitengewoon respectloos vind naar Dawn maar zeker naar de nabestaande toe.

 

Feiten

Helaas is de documentaire niet gebaseerd op de waarheid en worden veel feiten en beelden verdraaid om mensen een verkeerde indruk te geven. Hieronder geef ik een paar voorbeelden.

  1. In het begin van de docu vertellen een aantal voormalige trainers hoe ze in contact kwamen met SeaWorld en waarom ze wilde werken met orka’s. Ze vertellen dat het eigenlijk heel makkelijk is om binnen te komen en dat er praktisch geen regels zijn om met de dieren te mogen werken. Alles wat je nodig zou hebben is een goede uitstraling. Maar dit klopt niet. Natuurlijk is uitstraling belangrijk, want je wordt het gezicht van een park als je als trainer/verzorger gaat solliciteren. Maar verder is het heel belangrijk om uitstekend te kunnen zwemmen. Er is een zwemtest die gehaald moet worden voor je aangenomen wordt. Er moet een click zijn tussen de trainers en dieren. Daarnaast moet je fysiek en lichamelijk sterk en gezond zijn, je moet echt in topconditie zijn want het is zwaar werk. Een dierverzorgingsdiploma is geen vereiste omdat je intern alles wordt geleerd. Maar zo makkelijk als ze het bij Blackfish laten lijken is het zeker niet.
  2.  Samantha Berg vertelt in de docu over haar eerste moment dat ze op de rug van een orka springt. Er worden beelden bij getoond dat ze op de rug van een orka staat. Alleen, op de beelden is niet Samantha Berg te zien maar Holly Byrd. Op de video hieronder zie je Holly Byrd die zelf ook verteld dat zij de gene is in de video en niet Samantha. Daarnaast verteld Holly ook dat ze heel wat jaren ervaring heeft op gedaan voor ze bij SeaWorld ging werken. En twee jaar bij SeaWorld gewerkt heeft voor ze waterwerk mocht doen met een orka. Op de beelden is niet alleen een totaal ander persoon te zien, de beelden zijn gebruikt van een backstage video van Seaworld’s Believe.  https://youtu.be/Oyh0PVCNFBA
  3. In Blackfish wordt in 03.26 min verteld door Carol Ray dat ze op haar eerste dag al het water in mocht met de orka’s. Als je de backstage video bekijkt van SeaWorld’s Believe dan hoor je de trainers zelf zeggen dat het veel training vergde om het water in te kunnen met de dieren. En Holly Byrd ging pas na twee jaar nadat ze bij SeaWorld begon met werken het water in met een orka. Ik geloof dus niet dat in Blackfish de waarheid wordt gesproken. Dit geld overigens ook voor andere parken, het is belangrijk om eerst een band met het dier op te bouwen voor je het water in gaat. Zij betreden tenslotte het “huis” van de dieren. Na de dood van Dawn Branchau is er voor gekozen dat de trainers niet meer met de orka’s het water in mogen.
  4. Wat ik heel misleidend vind zijn de beelden waar je een jong orka kalfje ziet en waar verteld wordt dat orka Kalina, de eerst geboren orka in SeaWorld bij haar moeder werd weg gehaald. Dit wekt bij de kijker het idee dat hele jonge kalfjes bij hun moeder worden weg gehaald. Dit klopt niet! Een jong kalfje dat net geboren of nog maar een paar maanden oud is kan niet bij de moeder weg gehaald worden. Tenzij een kalfje wordt afgestoten, dan kan een park er voor kiezen om in te grijpen en het jong weg te halen. Orka Kalina was vier en een half jaar toen zij naar een ander park werd gebracht. In het wild krijgt een vruchtbaar vrouwtje na drie tot zes jaar weer een kalfje. Dat betekend dat een jong na ongeveer 3 jaar toch voor zichzelf moet kunnen zorgen. De reden dat Kalina naar een ander park verhuisde was omdat zij haar moeder en de andere orka’s lastig viel.
  5. Daarnaast wordt nog een andere verhuizing besproken. Die van Takara. John Hargrove vertelde dat Takara en Kasatka onafscheidelijk waren. Ook hier worden weer beelden gebruikt van een jong kalfje. Takara verhuisde pas toen zij twaalf jaar oud was. Op het moment dat Takara ging verhuizen had zij haar eigen kalfje, Kohanna, die ook met haar mee verhuisde. Toen Takara weg ging uit SeaWorld San Diego werkte John Hargrove niet eens voor SeaWorld, hij was dus ook niet aanwezig bij de verhuizing wat ze in de documentaire wel doen geloven. John vertelde ook dat Kasatka zou zo verdrietig zijn dat ze geluiden maakte die de verzorgers nog nooit hadden gehoord. Ze zocht naar haar dochter Takara. Hij beweerde dat er een onderzoek werd gedaan naar de geluiden. Dit klinkt natuurlijk heel erg zielig maar klopt niet. Er is nooit een onderzoek geweest.

 

Straffen

In de documentaire vertelde Steve Huxter, een voormalig directeur van Sealand dat een trainer de orka’s strafte wanneer zij iets niet goed deden. Bij trainingen met Tilikum plaatste zij een getrainde orka bij de ongetrainde Tilikum. Wanneer hij niet deed wat er gevraagd werd kregen beide dieren straf, dit betekende geen eten. Dit is natuurlijk niet de manier om een dier te trainen! Ik denk dat veel mensen denken dat orka’s en dolfijnen in andere parken dus ook geen eten krijgen omdat dit verteld werd in Blackfish. Maar onthoud wel dat dit meer dan 20 jaar geleden was! Omdat dit een trainingsmethode was bij Sealand hoeft het niet te betekenen dat dit ook de methode is in andere parken. Zoals ik in vorige blogs al heb aangegeven krijgen de dieren in Dolfinarium ten alle tijden hun eten. Lees hier hoe de dolfijnen in Dolfinarium worden getraind.

 

 

Tot slot

 

dolfijn-dolfinarium-harderwijk

Foto: VTL Photography.

Blackfish en The Cove zijn echt gemaakt om kijkers over de hele wereld te choqueren. En om iedereen over te halen niet meer naar een zeezoogdieren park te gaan. Ik vind het erg bijzonder dat veel mensen die de documentaire hebben gezien er meteen van uit gaan dat dit de waarheid is. Terwijl grotendeels nog nooit een zeezoogdieren park hebben bezocht. Deze mensen vergeten dat beelden verdraaid kunnen worden en dat veel dingen ook flink uitvergroot worden. Dat beelden worden verdraaid en hun hun voordeel worden gebruikt blijkt wel uit een overzicht dat is gemaakt met 69 misstanden over de documentaire. Wil je nog meer weten over alle misstanden van Blackfish dan kan ik je aanraden om het het hele overzicht met misstanden door te lezen, deze kun je hier bekijken. Wanneer er documentaires worden gemaakt om kijkers te informeren is het wel belangrijk dat de informatie klopt! Dat dit niet het geval is geeft wel aan dat er 69 misstanden in Blackfish voor komen. Blackfish is niet gebaseerd op feiten maar op leugens om de kijker te misleiden. Ondanks alle leugens, slechte publiciteit en demonstraties weten SeaWorld, Dolfinarium en andere zeezoogdieren parken hun hoofd boven water te houden en blijven bezoekers toch komen. Dat bleek ook wel weer tijdens de laatste dag van het seizoen in Dolfinarium Harderwijk, het hele DolfijndoMijn zat vol met bezoekers, terwijl er buiten voor de entree een aantal activisten foldertjes uitdeelde. Gelukkig schrikt het mensen niet af en blijven bezoekers toch komen! Die volle tribune in Domijn gaf mij wel even kippenvel!

In de blogs van afgelopen week hebben jullie veel kunnen lezen over de dieren, verzorging en training over de dolfijnen in Dolfinarium. Maar ook over alle feiten en fabels rond zeezoogdieren parken in het algemeen. Voor nu was dit de laatste blog in de reeks blogs over de feiten en fabels over Dolfinarium. Ik hoop dat ik met mijn blogs heb aan kunnen geven dat veel berichten van activisten niet kloppen en dat je het beste zelf op onderzoek uit kunt gaan. Want het is echt niet zo zwart wit als activisten het laten lijken!

dolfinarium-harderwijk-2016

Foto: VTL Photography.

 

Deze blog heb ik geschreven vanuit mijn eigen perspectief, en hoe ik er tegen aan kijk. Dit is een initiatief van VTL Photography en HandenafvanhetDolfinarium. Zowel VTL Photography als HandenafvanhetDolfinarium zijn geen onderdeel van het Dolfinarium in Harderwijk. Voorlopig was dit de laatste blog over de feiten en fabels over Dolfinarium. Wie weet komen we binnenkort terug met nieuwe blogs! Heb je vragen? Dan kun je altijd terecht op de Facebook pagina van VTL Photography. Of stel je vraag via het Contact Formulier op de website.

Alle foto’s op de website en in deze blog zijn eigendom van VTL Photography, tenzij anders aangegeven. Het is dan ook niet toegestaan om de foto’s zonder toestemming te gebruiken voor privé of commerciële doeleinden. Voor vragen over gebruik van de foto’s kunt u een email sturen naar: info@vtlphotography.com. Bij voorbaat dank!

Feiten en Fabels over Dolfinarium deel 3

Ook deze week weer een blog met feiten en fabels over Dolfinarium. Dit keer wil ik het hebben over een aantal standaard argumenten van activisten die bijna altijd voorbij komen in hun strijd om het Dolfinarium te sluiten. Bijna alle dolfijnen hebben krasjes en littekens, activisten beweren dat deze littekens komen door dat de dieren te weinig ruimte hebben en in conflict raken met elkaar en geen kant op kunnen. Dit wordt flink uit zijn verband gerukt want ook dieren in het wild hebben hier last van en vaak nog veel meer dan hun soortgenoten in een dierenpark. Daarnaast hoor ik vaak dat dolfijnen hun sonar niet kunnen gebruiken en dat de dieren te jong sterven. Ook deze argumenten kloppen niet. De afgelopen weken heb ik in verschillende blogs geprobeerd meer te vertellen over de verzorging van de dolfijnen in Dolfinarium. En om alle fabels en negatieve berichten te weerleggen. Ik hoop dat ik met deze blogs heb kunnen laten zien dat al die aantijgingen en negatieve berichten heel makkelijk te ontkrachten zijn. 

 

Rakemarks

oog-finagain

Oog van dolfijn Finnagain. Foto: VTL Photography.

 

Op internet zie ik af en toe voorbij komen dat de dolfijnen in dolfinarium heel veel krassen en wonden zouden hebben. De krassen en wonden zouden ontstaan omdat de dieren agressief zijn naar elkaar omdat ze in gevangenschap zitten, maar dit is onjuist. Dolfijnen zijn speelse dieren, en hebben onderling veel lichamelijk contact. Het lichamelijke contact is hun manier van socialiseren. Daarnaast wordt er natuurlijk ook gestoeid en gevochten. Ze hebben scherpe tanden en hebben flink wat kracht in hun lijf waardoor er snel krasjes en wondjes ontstaan. Dit worden ook wel rakemarks genoemd. De wonden en krasjes genezen vrij snel maar er blijft altijd wel een litteken achter, ik heb nog nooit een dolfijn gezien waarbij de huid helemaal krasvrij was. Niet alleen de dieren in een park als Dolfinarium hebben krasjes, ook de dieren in het wild hebben rakemarks. Ik heb het idee dat mensen de tanden van de dieren wel eens onderschatten. De dieren kunnen elkaar flink verwonden, en hebben soms hele diepe snijwonden die behoorlijk kunnen bloeden. Zeker als mannetjes onderling vechten om de aandacht van een vrouwtje. Naast het stoeien en vechten hebben dolfijnen in het wild ook kans op verwondingen door haaien en orka’s. Maar de grootste boosdoener zijn boten. Vorig jaar heb ik een dolfijn gezien waarvan de rugvin doormidden was gespleten door de motor van een boot. De afgelopen drie jaar heb ik dolfijnen en walvissen in het wild gefotografeerd langs de kust van Tenerife. Via onderstaande foto’s kun je duidelijk zien dat ook deze dieren onder de krassen wonden en littekens zitten.

 

 

Leeftijd

dolfijn-skinny-in-dolfinarium

Dolfijn Skinny, de oudste dolfijn van Europa in Dolfinarium Harderwijk. Foto: VTL Photography

Een veel voorkomend argument van tegenstanders is dat de gezondheid van de dolfijnen in Dolfinarium en andere zeezoogdierenparken slecht zou zijn. Ook wordt beweerd dat de dieren in een park jong sterven terwijl zij in het wild een hoge leeftijd zouden behalen. Ik weet niet waar dat op is gebaseerd want in veel gevallen is het eigenlijk andersom. In Dolfinarium worden alle dieren door middel van een gezondheidstraining elke dag gecheckt. Het bloed wordt eens in de 100 dagen onderzocht en de dieren worden elke week gewogen. In de eerste blog kun je meer lezen over de gezondheidstrainingen. Doordat de gezondheid van de dieren goed in de gaten wordt gehouden kunnen de verzorgers en dierenartsen snel ingrijpen wanneer er iets mis is. In het wild is dit onmogelijk om te doen, en zal een dier uiteindelijk komen te overlijden. In de afgelopen tientallen jaren is de kennis over zeezoogdieren en het genezen van ziektes enorm gegroeid waardoor de beste zorg kan worden gewaarborgd. Hierdoor behalen steeds meer dieren een hogere leeftijd. In het wild kunnen volwassen dolfijnen gemiddeld een leeftijd rond de 30 tot 35 jaar behalen. In de dierenparken kunnen dieren een stuk ouder worden. Zo leven er in een aantal parken dolfijnen die ruimschoots de 40 zijn gepasseerd. Om even een paar voorbeelden te noemen; in Dolfinarium Harderwijk woont de oudste dolfijn van Europa. Haar naam is Skinny en zij leeft in de dolfijnendelta, ze is al 54 jaar oud. In het dolfijndoMijn woont dolfijn Prince, hij is nu 42 jaar oud.  Ook in andere parken vind je dolfijnen op leeftijd. Zoals in Boudewijn Seapark, dolfijn Puck is inmiddels 50 jaar oud. In Parc Asterix woont Beauty en zij is nu 43 jaar oud. En in Aqualand Tenerife leeft een vrouwtje die ook al 44 jaar oud is. De oudste dolfijn ter wereld was Nellie, zij verbleef in Marineland Dolphin Adventure en was 61 jaar toen ze overleed in 2014. Dit geeft wel aan dat dolfijnen in gevangenschap goed worden verzorgd en daardoor een hoge leeftijd kunnen behalen.

 

Fokprogramma’s

dolfijntje-dolfinarium-harderwijk

Dolfijn Indy toen ze nog maar een paar dagen oud was. Foto: VTL Photography.

Veel dierenparken in Europa nemen deel aan fokprogramma’s. Voor vele diersoorten zijn er fokprogramma’s waar vele individuele dieren worden geregistreerd. De fokprogramma’s zijn er om inteelt te voorkomen en om er voor te zorgen dat de populatie gezond blijft en er geen dieren meer uit het wild worden gehaald. Om inteelt te voorkomen zijn veel dierenparken gaan samenwerken en worden er in het kader van de fokprogramma’s onderling ook dieren uitgewisseld. Activisten gebruiken dit als punt om zeezoogdieren parken zwart te maken. De dieren zouden bij elkaar worden weg gerukt. Maar dolfijnen zijn hele sociale en flexibele dieren en hebben een goed aanpassingsvermogen. In het wild leven dolfijnen in fission-fusion verbanden, dit betekend dat families/groepen vaak wisselen qua samenstelling. Het gebeurd ook dat dieren een tijdje hun familie verlaten en na een poos weer terug keren. Zo gaat het ook wanneer dieren in het kader van een fokprogramma naar een ander dierenpark verhuizen.Wanneer het voorkomt dat een dier moet verhuizen wordt dit heel zorgvuldig voorbereid. Dieren blijven eigendom van het park waar zij vandaan komen, en indien mogelijk kunnen zij ook weer terug keren naar waar zij vandaan komen. Dit is al meerdere keren voor gekomen. Een verhuizing kan voor een dier heel erg leuk zijn, een nieuwe omgeving en weer nieuwe contacten maken met andere soortgenoten. In het wild nemen andere families ook individuele dieren op. Hier is dus niets onnatuurlijks aan. Soms is een verhuizing te ingewikkeld en neemt veel tijd in beslag. Dan kan er gekozen worden voor KI (kunstmatige inseminatie). De eerste dolfijn die in Dolfinarium door middel van KI werd verwekt was dolfijn Spetter. Het mannetje werd op 28 mei 2005 geboren. Het gebruik van KI in Dolfinarium is nog maar drie keer voorgekomen. Het park laat vooral de natuur zijn werk doen. In augustus 2014 werd voor de 29ste keer een gezond dolfijntje geboren. De dolfijn die de naam Indy kreeg werd op natuurlijke wijze verwekt.

 

Sonar & echolocatie

Dolfijnen; Honey, Skinny, Joker & Finnagain in Dolfinarium Harderwijk

Honey, Skinny, Joker en Finnagain in de Dolfijnendelta. Foto: VTL Photography.

 

Een tenenkrommend argument van activisten is dat dolfijnen hun sonar niet kunnen gebruiken in gevangenschap. Het is wel duidelijk dat er maar wat geroepen wordt want de dieren kunnen wel degelijk gebruik maken van hun sonar. Er zijn onderzoeken verricht waarin is gebleken dat dolfijnen de sterkte van hun sonar kunnen reguleren en zelfs in en uit kunnen schakelen. Dat de dieren hun sonar kunnen gebruiken kun je ook horen als je in het Dolfinarium bent. Als je bij de glaswand van de dolfijnendelta gaat zitten en luistert naar de dolfijnen hoor je de dieren hoge geluidjes maken. Het allermooiste is natuurlijk om de dieren onderwater te horen. Tijdens het programma; dichter bij dolfijnen in het water mag je met een snorkel onder water naar de dieren kijken en kun je hun geluidjes horen, heel bijzonder!! Zo zie je maar dat de dieren ook gewoon hun sonar kunnen gebruiken in Dolfinarium.

 

Geluiden 

 

Een ander argument dat ik vaak voorbij zie komen is het geluid van de shows. Het geluid zou veel te hard zijn en slecht zijn voor de dieren. Het Dolfinarium heeft veel kennis in huis en zijn zich bewust van de gevoeligheid van dolfijnen voor geluid. Zij houden de geluidsproductie in het bassin ook streng in de gaten. Dat geld voor de muziek maar ook voor de pompen en machines die in contact staan met de bassins. Omdat het meeste geluid afkaatst op het wateroppervlak hebben de dieren onder water geen last van het geluid. Zoals ik al eerder heb aangegeven laten de dieren enthousiast gedrag zien vlak voor een voorstelling. Wanneer dieren iets niet leuk of eng vinden laten ze dat merken en wordt hier ook rekening mee gehouden. Wanneer de verzorgers en medewerkers in Dolfinarium merken dat de dieren iets niet willen houden ze er onmiddellijk mee op. Het welzijn van de dieren staat altijd voorop!

 

Dominantie?

aqua-bella-dolfinarium-harderwijk

Aqua Bella voorstelling Dolfinarium Harderwijk. Foto: VTL Photography.

Rick ‘O Barry heeft het in verschillende documentaires en interviews over dominantie. Door middel van de dolfijnenshows zouden wij kinderen leren dat dominantie goed is. De mens domineert de dolfijnen door hen trucjes aan te leren en de dolfijnen moeten gehoorzamen. Dit is echt grote onzin! Waarom? Een dolfijn kun je iets niet opdringen. Vaste bezoekers van het Dolfinarium kunnen vast beamen dat het wel eens voor komt dat een dier geen zin heeft. Dat is normaal, wij hebben ook wel eens geen zin. De dieren worden niet gestraft en in tegenstelling tot wat er beweerd wordt krijgen de dieren ten alle tijden hun vis. Zoals ik in mijn vorige blogs al aangaf vinden de dieren het ook leuk om te toen. De shows zijn er ook om de dieren te stimuleren en om hen lichamelijk en fysiek uit te dagen.

Laatst kwam ik een interview tegen van Piepvandaag met Ric O’Barry. O’Barry heeft het in dit interview over dolfijn Molly, dat zij zou denken dat het dak boven haar hoofd de lucht is. Meneer O’Barry is in het dolfinarium geweest, hij weet blijkbaar dat 1 van de dolfijnen Molly heet, dan zou hij toch ook moeten weten dat Molly in de dolfijnendelta woont. En laat dat gebied nou gewoon buiten zijn, de dieren voelen de wind, regen en de zon. Overigens hebben de dolfijnen in domijn ook beschikking tot een buiten bassin. In tegenstelling tot wat hij de kijker wil laten geloven, leven de dieren in Dolfinarium niet 24 uur per dag binnen.

Deze blog heb ik geschreven vanuit mijn eigen perspectief, en hoe ik er tegen aan kijk. Dit is een initiatief van VTL Photography en HandenafvanhetDolfinarium. Zowel VTL Photography als HandenafvanhetDolfinarium zijn geen onderdeel van het Dolfinarium in Harderwijk. Heb je vragen? Dan kun je altijd terecht op de Facebook pagina van VTL Photography. Of stel je vraag via het Contact Formulier op de website.

Alle foto’s op de website en in deze blog zijn eigendom van VTL Photography, tenzij anders aangegeven. Het is dan ook niet toegestaan om de foto’s zonder toestemming te gebruiken voor privé of commerciële doeleinden. Voor vragen over gebruik van de foto’s kunt u een email sturen naar: info@vtlphotography.com. Bij voorbaat dank!

aqua-bella-dolfinarium

Het Dolfinarium in Harderwijk, een plek waar je als bezoeker van dichtbij kunt mee maken hoe bijzonder zeezoogdieren zijn. Een plek waar je de dieren kunt ontmoeten, een plek waar je over de dieren kunt leren, een plek waar je van de dieren gaat houden. Een plek waar mensen worden geïnspireerd, en waar dromen uit komen. Die plek moet toch gewoon blijven bestaan?!

Feiten en fabels over Dolfinarium Harderwijk deel 2

Vorige week verscheen de derde blog online over Dolfinarium. We hebben mooie en positieve berichten mogen ontvangen, bedankt daarvoor! Het onderwerp ging over The Cove, Taiji en het Dolfinarium. Het Dolfinarium en andere zeezoogdieren parken liggen constant onder vuur omdat bepaalde organisaties en dierenactivisten vinden dat het houden van dolfijnen in gevangenschap dierenmishandeling is. Zoals ik in mijn vorige blog al aangaf is het goed om altijd kritisch te blijven maar er zijn grenzen. Na mijn eerste blog over Feiten en Fabels over Dolfinarium Harderwijk deel 1, heb ik wel gemerkt dat tegenstanders toch niet goed op de hoogte zijn. Zij verspreiden verkeerde informatie waardoor andere mensen ook weer verkeerde informatie krijgen. Ook organisaties zijn niet altijd consequent met de informatie die zij verspreiden. De ene keer wordt er vermeld dat de dolfijnen uit Taiji niet in Europa terecht komen en de andere keer lees ik dat de dolfijnen over de hele wereld verspreid worden. Onduidelijker kun je het niet maken. Maar lieve mensen zoals je in de vorige blog hebt kunnen lezen zijn er in Europa géén dolfijnen uit Taiji. Met mijn blogs hoop ik wat meer duidelijkheid te kunnen geven. Geloof niet meteen wat er allemaal geschreven en geroepen wordt. Dat kan ik niet vaak genoeg herhalen, vorm jou eigen mening! Bezoek het Dolfinarium zelf en zie met eigen ogen hoe de dieren worden verzorgd. En stel je vragen, de medewerkers staan hier voor open. Het park heeft namelijk niets te verbergen. Een aantal maanden geleden kwam Taiji, The Cove en Dolfinarium ook aan bod bij RTL Late Night. Vandaag wil ik daar graag op terug kijken. Daarnaast kijken we ook terug naar Rambam. In maart toonde Rambam in hun uitzending undercover beelden die waren gemaakt in Dolfinarium. In deze aflevering werd onder andere verkondigd dat het Dolfinarium niets meer zou zijn dan een circus en dat het park geen educatieve waarde heeft. Rambam kwam met persoonlijke meningen en niet met feiten. Het feit is namelijk dat Dolfinarium voldoet aan alle wettelijke eisen die er zijn om zeezoogdieren te mogen huisvesten. Op 28 maart 2016 werd dit nogmaals bevestigd door de Staatssecretaris.

Dolfijnen Dolfijnen Delta

Dolfijnendelta Dolfinarium Harderwijk. Foto: VTL Photography.

Uitzending RTL Late Night

Omdat Taiji en The Cove het onderwerp waren van mijn vorige blog wil ik daar graag nog even op terug komen. Op 6 juni 2016 was Ric ‘O Barry te gast bij RTL Late Night. Hij was in Nederland om de activisten bij te staan in hun strijd om het Dolfinarium te sluiten. Naast O’Barry zat ook de dierenarts van Dolfinarium Harderwijk, Niels van Elk aan tafel. Voor het eerst sinds lange tijd kon ook het Dolfinarium haar zegje doen en was het geen eenzijdig verhaal. Aan het begin van het gesprek vertelde O’Barry dat hij zeven jaar lang dag in dag uit met de dolfijnen had gewerkt en dat hij de dieren toen echt leerde kennen, waaronder ook hun lichaamstaal. En dat die dolfijnenlach het grootse bedrog is van de natuur. De dierenarts van Dolfinarium haakte goed in op O’Barry door te vertellen dat er in het Dolfinarium niet wordt gekeken naar de glimlach van een dolfijn want, een dolfijn glimlacht niet. Maar dat er wel wordt gekeken naar het gedrag van de dieren, spelgedrag, gezondheid, en moeder zorggedrag om te zien of de dieren het naar hun zin hebben. Wat de dierenarts ook mooi verwoorde was dat we niet naar ons gevoel moeten kijken maar naar het dier, “Onze eigen gevoelens kleuren vaak de mening die we dan aan het dier opleggen”. En daar slaat de dierenarts de spijker op de kop. Want dat is nou precies wat er gebeurd!

Activisten kunnen vinden dat de dolfijnen niet happy zijn in Dolfinarium. Maar vinden de dolfijnen het wel zo erg om niet in “vrijheid” te leven? Om daar een antwoord op te geven moeten de dieren geobserveerd worden. Zoals jullie in de eerste blog hebben kunnen lezen is dat de gezondheid van elk dier goed in de gaten wordt gehouden. Maar zoals de dierenarts in RTL Late Night aan gaf wordt het gedrag van elk individueel dier ook goed geobserveerd. Zo wordt er gekeken naar speels gedrag, hebben ze onderling een goede band met elkaar, hebben ze een goede eetlust, zijn ze alert, willen zij mee doen aan de sessies en ga zo maar door. Aan de gezondheid en het gedrag kan bepaald worden hoe een dier zich voelt. Dit wordt goed in de gaten gehouden door zowel de verzorgers als de dierenartsen. Ik heb het idee dat mensen die tegen dolfinaria zijn “het vrije leven” in de natuur iets te veel “verhemelen”. De dieren hebben het in het wild helemaal niet zo makkelijk. Ze hebben te maken met vis schaarste, honger, het geluid van schepen, de vervuiling van de zeeën, giftige stoffen, en natuurlijke vijanden. In het wild moeten dieren vaak vele kilometers zwemmen voor zij eindelijk een maaltje kunnen vinden. En wanneer er geen voedsel te vinden is moeten zij verder trekken.

Bij RTL Late Night werden uiteraard ook beelden getoond van The Cove. In de getoonde beelden was te zien hoe dolfijnen worden afgeslacht en hoe een aantal dolfijnen worden uitgezocht door medewerkers van dolfinaria die op het strand staan toe te kijken. Ric O’Barry verteld dat het de gewoonste zaak van de wereld is dat dolfijnentrainers staan toe te kijken en de mooiste dieren er tussen uit plukken. Dit vind ik best misleidend, de mensen die je ziet staan in de video zijn geen Europeanen. Maar het idee wordt wel gewekt dat de dolfijnentrainers uit Europese parken daar ook naar toe komen om dolfijnen uit te zoeken. Dit idee wordt zowel in de uitzending gewekt als in de documentaire zelf. Ik ken verschillende medewerkers en verzorgers uit verschillende parken en zij hebben het hart op de juiste plek zitten. Niemand zou hen zo ver krijgen om een dier iets aan te doen of langs de kant van de baai te gaan staan toe kijken hoe dieren worden gedood. Aan het einde van de RTL Late Night uitzending riep O’Barry de kijkers op om de volgende dag te komen demonstreren bij het Dolfinarium. Uiteindelijk kwamen er rond de 60 mensen opdagen. Ric O’ Barry is op deze dag ook in het Dolfinarium geweest om een kijkje te nemen bij de dieren. Dat het Dolfinarium de beste man binnen laat en hij achter de schermen mocht kijken geeft al aan dat het Dolfinarium helemaal niets te verbergen heeft. Het zou mooi zijn als het Harderwijkse park met rust gelaten wordt en dat de focus wordt gelegd op dieren die écht hulp nodig hebben.

Rambam

 

dolfijndomijn-2016

Foto: VTL Photography

 

Begin maart was daar ineens de aflevering van Rambam. Het programma maakte een undercover uitzending en ineens ontplofte sociale media met reacties van mensen die ineens allemaal een mening hadden over het Dolfinarium. Lieve mensen, baseer je mening niet op een aantal verdraaide beelden uit de media!

Rambam wilde met hun uitzending vooral aantonen dat het Dolfinarium een circus is en geen educatieve waarde heeft. Dat tijdens de uitzending wordt gesproken over een circus is een mening van de presentatoren. Die mening is niet gebaseerd op feiten. De feiten zijn namelijk dat wilde dieren in het circus is nu verboden is omdat de dieren geen vaste plek hadden en vaak ook veel minder ruimte hadden doordat circussen rond toeren. De dieren in Dolfinarium hebben een vaste plek waar zij de ruimte hebben om te bewegen. De ruimte die de dieren hebben voldoet ruimschoots aan de regelgeving, en dat zijn de feiten! Dat het Dolfinarium geen circus is werd op 28 april 2016 nogmaals bevestigd door de Staatssecretaris. Daarnaast staat in de wet dat dierentuinen shows mogen geven met dieren. Hier kom ik zo nog op terug. Verder wil ik niet te diep in gaan op de aflevering van Rambam, ik vond het namelijk erg laf om stiekem beelden te maken achter de schermen en de beelden zo te verdraaien dat Nederland een heel verkeerd beeld kreeg van het Dolfinarium. Daarnaast heeft het Dolfinarium meerdere zaken uitgelegd maar dat lieten ze uiteraard niet terug zien in de uitzending. Ik zou je willen aanraden om de volgende video eens te bekijken. Hier worden een aantal punten uit de uitzending van Rambam besproken. En ga vooral zelf eens een kijkje nemen bij het Dolfinarium!

Kijk voor de statement van het Dolfinarium over Rambam op hun website.

 

 

De Regering

Dolfinarium Harderwijk (5)

Foto: VTL Photography

 

Naast verschillende activisten en organisaties heeft de Partij voor de Dieren zich hier ook in gemengd. Zij zijn namelijk ook van mening dat Dolfinarium Harderwijk gesloten moet worden. Begin maart werd door Marianne Thieme van de PvdD gevraagd of de dierentuin vergunning aan het Dolfinarium wel terecht is afgegeven. Op 28 april j.l. heeft er in de Tweede Kamer een algemeen overleg plaats gevonden over Dierenwelzijn inclusief zeezoogdieren. Staatssecretaris Martijn van Dam (Economische Zaken, PvdA) heeft toen bevestigd dat het Dolfinarium terecht een dierentuin vergunning heeft. Ook werd nogmaals bevestigd dat het Dolfinarium een dierentuin is en dat er geen sprake is van sluiting of dat de dolfijnenshows verboden zouden moeten worden. De link die activisten en het programma Rambam leggen tussen het Harderwijkse Dolfinarium en een circus is ook door de Staatssecretaris van tafel geveegd. Daarnaast staat in de wet dat dierentuinen shows mogen geven met dieren. De regering geeft hier dus eigenlijk ook aan dat het Dolfinarium voldoet aan alle strenge eisen waardoor er geen reden is om iets aan het park te veranderen.

 

Dolfinarium is belangrijk!

Dolfijntjes Dolfinarium

Foto: VTL Photography.

 

In onder andere de uitzending van Rambam werd beweerd dat het park geen educatieve waarde heeft en eigenlijk gewoon een circus is. Maar het Dolfinarium is heel belangrijk en heeft wel degelijk een educatieve waarde! We weten allemaal dat veel dieren met uitsterven worden bedreigd, waaronder verschillende dolfijnensoorten. Het klinkt misschien cliché, maar de dieren in Dolfinarium zijn ambassadeurs voor hun soortgenoten in het wild. Als wij de dieren niet zouden kennen hadden wij ons ook niet druk gemaakt om het welzijn van de dieren in het wild.

Het park wil haar bezoekers kennis laten maken met de dieren. Hoe mooi de dieren zijn en dat wij met zijn alle goed voor hen en de natuur moeten zorgen. En zeker door alle dierenleed in de wereld vind ik het mooi dat er plekken zijn zoals Dolfinarium, waar de medewerkers laten zien hoe bijzonder de vriendschap en de band tussen mens en dier kan zijn. Het Dolfinarium werkt ook mee aan verschillende wetenschappelijke onderzoeken. Een mooi voorbeeld is het gehooronderzoek bij bruinvissen. Bruinvissen komen veel voor in de Noordzee, een van de drukste vaargebieden ter wereld. Bij de onderzoeken is naar boven gekomen dat de dieren hinder ondervinden in hun onderlinge communicatie door het toegenomen lawaai in zee. Dit soort onderzoeken zouden nooit toegepast kunnen worden bij dieren in het wild. Op YouTube vind je een video over het gehooronderzoek in Dolfinarium.

Daarnaast geeft het park op verschillende manieren educatieve informatie aan bezoekers. Elk kind krijgt bij bij de ingang een dierenpaspoort waar de kinderen meer leren over de dieren die in het park leven. Door middel van de dierpresentaties en voorstellingen vertellen de verzorgers meer over de dieren. Tijdens de presentatie bij de Dolfijnendelta wordt er op een zeer ontspannen en informatieve manier heel veel verteld over de dolfijnen. Uiteraard wordt er gesproken over de dieren die in het gebied leven maar bezoekers krijgen ook informatie over de dolfijnen in het wild. Op verschillende plekken in het park vind je de Boeibakens, waar je op spelenderwijs meer te weten komt over de dieren. Daarnaast kun je veel informatie vinden op de website en zijn er spreekbeurtpakketten te downloaden. Het is ook aan de bezoekers zelf om te beslissen met wat voor doel zij naar het park komen. Je kunt de gezelligheid opzoeken, spelen, genieten van de dieren, kijken naar de shows en daarnaast kun je heel wat nieuwe dingen bij leren over de dieren. Door dolfinarium maken bezoekers op een unieke en speelse manier kennis met zeezoogdieren. Veel bezoekers worden geraakt door de band die de verzorgers hebben met de dieren. En zijn na een dagje Dolfinarium onder de indruk van de sterren van de zee.

We eindigen met een quote die op de website van Dolfinarium staat. Het is een vertaalde quote van Baba Dioum. En slaat wat mij betreft de spijker op de kop!

“Iets waar je over geleerd hebt, dat leer je kennen. Datgene wat je kent, daar ga je van houden. En datgene waar je van houdt, dat wil je beschermen!”

 

Een aantal foto’s die wat mij betreft de bijzondere band tussen de dolfijnen en hun verzorgers laat zien:

 

Deze blog heb ik geschreven vanuit mijn eigen perspectief, en hoe ik er tegen aan kijk. Dit is een initiatief van VTL Photography en HandenafvanhetDolfinarium. Zowel VTL Photography als HandenafvanhetDolfinarium zijn geen onderdeel van het Dolfinarium in Harderwijk. Volgende week verschijnt er weer een nieuwe blog online! Heb je vragen? Dan kun je altijd terecht op de Facebook pagina van VTL Photography. Of stel je vraag via het Contact Formulier op de website.

Alle foto’s op de website en in deze blog zijn eigendom van VTL Photography. Het is dan ook niet toegestaan om de foto’s zonder toestemming te gebruiken voor privé of commerciële doeleinden. Voor vragen over gebruik van de foto’s kunt u een email sturen naar: info@vtlphotography.com. Bij voorbaat dank!

 

 

Feiten en fabels over Dolfinarium deel 1

Helaas worden Dolfinarium Harderwijk en andere zeezoogdierenparken steeds negatief neer gezet. Dierenactivisten vinden dat een dolfinarium niet meer van deze tijd is en willen de parken sluiten. Daarnaast zouden de dolfijnen en orka’s vrijgelaten moeten worden. Laat ik voorop stellen dat het niet slecht is dat er met een kritische blik naar dolfinaria wordt gekeken. Als er verbeteringen plaats kunnen vinden is dit alleen maar in het voordeel van de dieren. Maar het gaat de laatste tijd wel heel erg ver. Verbeteringen aankaarten is prima, maar veel dingen die ik voorbij zie komen kloppen niet. Naast de onjuiste info die wordt verspreid via internet en sociale media gaat het nog een stapje verder. Er staan bijvoorbeeld elke week een aantal activisten voor de deur van het Dolfinarium in Harderwijk. Om bezoekers over te halen het park niet te betreden. Ook bij het station van Harderwijk hebben de hele zomervakantie posters gehangen waarop letterlijk stond; koop geen kaartje voor Dolfinarium. Niet alleen Dolfinarium in Harderwijk krijgt veel kritiek, ook andere zeezoogdieren parken hebben met hiermee maken. De kritiek is begonnen nadat dierenactivisten door middel van documentaires aan de wereld wilde laten zien hoe slecht de dieren het hebben in ‘gevangenschap’. Zoals The Cove en Blackfish. Omdat er veel negativiteit heerst en er nog al wat misstanden ontstaan heb ik besloten om hier aandacht aan te besteden op mijn website. Afgelopen twee weken heb je in de blogs een kijkje kunnen nemen achter de schermen van het DolfijndoMijn, naar de trainingen en verzorging van de dieren. In de komende weken zal er elke week een blog online verschijnen waarin verschillende onderwerpen aan bod gaan komen die ook in de media besproken zijn. Met deze blogs wil ik laten zien dat veel van deze geruchten niet kloppen. Het is oneerlijk dat een zeezoogdierenpark als het Dolfinarium zo door het slijk gehaald wordt terwijl het park de beste zorg biedt aan hun dieren die er bestaat. Ik zou jullie graag willen aanmoedigen om zelf op onderzoek uit te gaan. Het is allemaal echt niet zo zwart wit als dierenactivisten het laten lijken.

 

Dolfijn Skinny in Dolfinarium Harderwijk

Dolfijn Skinny (54 jaar) in Dolfinarium. Foto: VTL Photography

 

Als eerste wil ik graag beginnen met de documentaire The Cove, over Taiji. Het seizoen van de slachtingen in Taiji is deze maand weer begonnen, waardoor de berichten op sociale media weer toe nemen. En omdat ik op internet en in gesprekken/discussies vaak voorbij zie komen dat iedereen deze documentaire zou moeten zien, vond ik het een goed moment om te beginnen met een blog over The Cove, Taiji en de link die er zou zijn met Dolfinarium Harderwijk. De makers van The Cove en de activisten zijn niet helemaal eerlijk. Er worden heel wat punten verdraaid wat er voor zorgt dat veel kijkers verkeerd worden geïnformeerd en met andere ogen naar een park als Dolfinarium gaan kijken. Maar laten we bij het begin beginnen: In 2009 kwam de documentaire; The Cove uit. Met deze documentaire wilde de makers laten zien wat er gebeurd in een afgelegen baai in Taiji.

 

Taiji

Voor de gene die niet weten wat zich in Taiji afspeelt zal ik het even kort uitleggen. Ik toon bewust geen foto’s of video beelden, omdat deze gewoonweg te schokkend zijn. Mocht je hier meer over willen weten kun je een hoop informatie, foto’s en videobeelden terug vinden op het internet. Maar ik wil je wel even waarschuwen! De beelden kunnen erg schokkend zijn.

In een verborgen baai “The Cove” bij Taiji in Japan worden van september tot februari/maart bijna elke dag vele dolfijnsoorten naar de baai van Taiji gedreven. In deze baai worden de dieren op een brute manier aan hun einde gebracht. De slachting van de dieren is een eeuwen oude traditie en daarnaast staat de Japanse bevolking er om bekend dat zij walvisvlees eten.  De mooiste dolfijnen worden bij hun familie weg gerukt en verkocht aan verschillende parken in Japan, China, Azië en Rusland. De dolfijnen die over blijven worden afgemaakt. Een enkele dolfijn heeft “geluk” die wordt de baai weer uitgedreven.

Laten we even voorop stellen dat wat er in Taiji gebeurd verschrikkelijk is! Vooral de manier waarop de dieren aan hun einde komen. Ik kan mij heel goed voorstellen dat de beelden vele mensen raken en dat er dierenactivisten zijn die zich volledig inzetten om de slachtingen een halt toe te roepen. De documentaire heeft wereldwijd heel veel aandacht gekregen. De wereld was geschokt om te zien hoe de Japanse vissers de dieren aan hun einde bracht. Het is ook best opmerkelijk te noemen dat de Japanners walvisvlees eten. Dat is namelijk erg slecht voor de gezondheid vanwege de hoeveelheid kwik in het vlees. Uiteraard heb ik ook The Cove gezien. Voordat ik de documentaire had gezien wist ik net als vele andere niet wat zich in Japan afspeelde en hoe de lokale vissers met dolfijnen om gingen. Jaren geleden zag ik wel eens plaatjes voorbij komen van een baai dat helemaal rood gekleurd was door bloed. Maar ik kon mij niet voorstellen dat er mensen waren die zulke vreselijke dingen konden doen. Maar de beelden kwamen ook bij mij hard binnen, dagen lang heb ik mij afgevraagd hoe deze mensen dit kunnen doen. Zouden zij niet weten dat dieren gevoel hebben en lijden? Zouden zij niet weten dat deze dieren stress ervaren? Dat de makers van de documentaire deze praktijken aan het licht wilde brengen juich ik alleen maar toe. Ik hoop ook echt dat er een dag komt dat deze slachtingspraktijken stoppen. Het is echt vreselijk wat die dieren moeten doorstaan!

 

Misstanden

Maar zoals ik al aangaf worden er ook dingen verdraaid. In The Cove wordt er gezegd, en ik citeer: “Taiji is the largest supplier of dolphins to marine parks and swim with dolphin programs around the world” Om het even in het Nederlands te vertalen; Taiji is de grootste leverancier van dolfijnen voor zeezoogdierenparken en zwemmen met dolfijnen programma’s over de hele wereld.

Veel dolfijnen in parken over de hele wereld zouden dus uit Taiji komen. Alle zeezoogdierenparken en parken die programma’s aanbieden om dichter bij de dolfijnen te komen worden gelinkt aan Taiji. Je zou kunnen zeggen dat schuld van de slachtingen hier eigenlijk min of meer wordt neergelegd bij de zeezoogdierenparken. De makers van The Cove beweren dat wanneer je een ticket koopt voor dolfinaria je de slachting in Taiji Japan in stand houdt omdat de dolfijnen uiteindelijk overal ter wereld terecht komen. Ik vind dat de makers hier de kijker verkeerd informeert. Ze hebben het over ALLE zeezoogdierenparken in de wereld, maar er zijn genoeg parken die hier niets mee te maken hebben. De Europese dierenparken hebben namelijk geen banden met Taiji. Daarnaast is het door verkopen van dolfijnen niet de de reden dat in Taiji dieren worden gedood. De slachting van dolfijnen is een ‘traditie’ van eeuwen oud (begin 17de eeuw) lang voordat er überhaupt ook maar één dolfijn in een aquarium of dolfinarium was te zien.

Pas sinds enkele tientallen jaren worden de mooiste exemplaren uitgezocht en doorverkocht. Vanaf 2014 tot nu zijn er 103 parken in 19 landen die dieren uit de drijfvisserij hebben verkregen. Via de volgende Link kun je bekijken in welke landen dieren uit Taiji leven. Zo is ook duidelijk te zien dat er in de Europese landen geen dieren uit Taiji komen. Europese dierenparken verkrijgen al tientallen jaren geen dolfijnen meer uit het wild. Zij beschikken over gezonde fokprogramma’s om de huidige populatie in stand te houden. Het is in Europa ook verboden om wilde dieren te verhandelen. Tevens zijn de meeste zeezoogdierenparken zoals Dolfinarium verbonden aan brancheorganisaties zoals EAAM (European Association of Aquatic Mammals). Deze internationale brancheorganisaties verbieden acquisitie van dieren uit de drijfvisserij.

 

Dolfinarium en Taiji

dolfinarium-harderwijk-2016

Dolfijn Joker in de Dolfijnendelta. Foto: VTL Photography.

 

De afgelopen tijd heb ik op Facebook en Twitter meerdere malen berichten voorbij zien komen dat er wel degelijk een link is tussen Dolfinarium en Taiji. Het Dolfinarium in Harderwijk verkreeg in 1987 voor het laatst indirect een aantal dieren uit de drijfvisserij in Japan. De mening was destijds dat er op deze wijze dieren gered konden worden die anders voor consumptie gedood zouden zijn.

 

Zelfmoord en depressie

Ric O’Barry beweerd in The Cove dat dolfijnen zelfmoord plegen. Ric O’Barry was de trainer van dolfijn Cathy, zij was de dolfijn die Flipper speelde in de beroemde serie Flipper. Meneer O’Barry heeft verteld dat zij zelfmoord heeft gepleegd omdat ze depressief was. Hij vertelde dat hij bij het dier was toen het gebeurde. Het verhaal van Cathy wat O’Barry verteld is natuurlijk heel verdrietig. Maar ik vind het wel een beetje ver gaan om dan te verkondigen in een documentaire dat alle dolfijnen depressief zijn in gevangenschap en zelfmoord kunnen plegen. Het is namelijk nog nooit bewezen of dolfijnen zelfmoord kunnen plegen. Dolfijnen en orka’s zouden ook medicatie toegediend krijgen tegen depressie en/of stress. Hier is niets van waar! Het zal vast wel eens voorkomen dat een dier niet goed in zijn vel zit, dat hebben wij mensen ook wel eens. Dolfijnen hebben namelijk ook gevoel en emoties bijvoorbeeld wanneer soortgenoot uit de groep overlijd. Of wanneer een zwangerschap niet goed afloopt en het dolfijntje overlijd tijdens de geboorte. Een moeder dolfijn rouwt dan om haar doodgeboren kalfje. Maar dat betekend niet dat alle dieren in gevangenschap depressief zijn. En zeker niet dat alle dieren in gevangenschap antidepressiva zouden krijgen.

 

Conclusie

Maaike

Dolfijn Maaike in Dolfinarium Harderwijk. Foto: VTL Photography.

Ik begrijp dat de makers van de documentaire een punt wilde maken, het is ook goed dat deze praktijken aan de wereld zijn getoond. Maar ik vind het jammer dat het verhaal zo verdraaid is dat de (Europese) zeezoogdierenparken hier de schuld van krijgen. Daarnaast is het ook niet eerlijk en het helpt niet om de situatie te verbeteren. Er zou eerder gekeken moeten worden naar het onderwijzen van de lokale bevolking in Taiji. Dat de dieren lijden door hun manier van handelen. En hen te laten in zien wat voor impact het heeft op een dolfijnen familie als een dier bij hun wordt weggerukt. Het probleem kan beter bij de kern aangepakt worden dan de deuren te sluiten van dierenparken zoals Dolfinarium die juist het beste voor hebben met hun dieren.Ik hoop dat steeds meer mensen zich hier in gaan verdiepen en gaan inzien dat niet alle zeezoogdieren parken slecht zijn. Bezoek het Dolfinarium, bekijk met eigen ogen hoe het met de dieren gaat. Stel vragen, het park staat hier voor open! Neem een kijkje achter de schermen, en zie met eigen ogen hoe dieren worden verzorgd.

Deze blog heb ik geschreven vanuit mijn eigen perspectief, en hoe ik er tegen aan kijk. Dit is een initiatief van VTL Photography en HandenafvanhetDolfinarium. Zowel VTL Photography als HandenafvanhetDolfinarium zijn geen onderdeel van het Dolfinarium in Harderwijk. Volgende week verschijnt er weer een nieuwe blog online! Heb je vragen? Dan kun je altijd terecht op de Facebook pagina van VTL Photography. Of stel je vraag via het Contact Formulier op de website.

Alle foto’s op de website en in deze blog zijn eigendom van VTL Photography. Het is dan ook niet toegestaan om de foto’s zonder toestemming te gebruiken voor privé of commerciële doeleinden. Voor vragen over gebruik van de foto’s kunt u een email sturen naar: info@vtlphotography.com. Bij voorbaat dank!

 

dolfijn-dolfinarium-harderwijk

Een kijkje achter de schermen bij het DolfijndoMijn!

De afgelopen tijd is er veel te doen geweest rond het dolfinarium en andere zeezoogdierenparken. Persoonlijk kan ik mij totaal niet vinden in alle negatieve berichten. Ik kom graag in Dolfinarium en geniet van het park en de band die de verzorgers hebben met de dieren. Het leek mij dan ook erg leuk om eens meer te vertellen over de dolfijnen in Dolfinarium. Inmiddels heb ik al een aantal blogs klaar liggen waardoor ik heb besloten om een aantal weken elke week een blog online te plaatsen over Dolfinarium. Over de trainingen, verzorging van de dieren maar ook over de feiten en fabels rond het Dolfinarium en andere zeezoogdierenparken. We beginnen met een kijkje achter de schermen bij DolfijndoMijn! Het domijn is alleen toegankelijk voor bezoekers tijdens de show, maar wat gebeurd er allemaal achter de schermen in het domijn? Afgelopen week mocht ik een aantal trainingssessies bijwonen in het DolfijndoMijn van het Dolfinarium. In Domijn leven op dit moment 10 volwassen mannetjes die schitteren in de Aquabella show. In deze blog lees je meer over de verzorging en trainingen van deze knappe mannen. Met natuurlijk foto’s én een video. Veel lees en kijk plezier!

 

dolfijnen-dolfinarium-harderwijk

Foto: VTL Photography.

 

Gezondheidstrainingen

In het wild kunnen dolfijnen het zich niet permitteren om zwak te zijn. Ze proberen dan ook om dit zo lang mogelijk verborgen te houden, zodat natuurlijke vijanden als haaien of orka’s hen niet als prooi zien. Een dier zal pas laten zien dat er iets aan de hand is als het lichaam te zwak wordt. Als de verzorgers en dierenartsen in het Dolfinarium zouden moeten wachten tot dat moment, dan is het vaak te laat om nog iets voor het dier te kunnen doen. Daarom wordt de gezondheid van de dieren dagelijks gecontroleerd. Elke ochtend beginnen de verzorgers met het voeren van de dieren en een gezondheidstraining. Tijdens de gezondheidstraining bekijken de verzorgers bijvoorbeeld de huid en het gebit na. Ze worden van top tot teen na gekeken.

Naast de dagelijkse gezondheidscheck wordt wekelijks de ademhalingen van alle dieren gecontroleerd. Door dit goed bij te houden ontstaat er een overzicht waarop precies te zien is wat een normale ademhaling is voor elk individueel dier. Mocht het zo zijn dat een ademhaling ineens heel erg afwijkt van de normale waarde, kan dit een aanduiding zijn dat er iets aan de hand is. Daarnaast worden ook elke week alle dolfijnen gewogen. Het gewicht van een dier zegt ook heel veel over de gezondheid. Wanneer een dier afvalt kan dit ook een signaal zijn dat er iets aan de hand is. Omdat de dieren elke week gewogen worden kunnen de verzorgers het gewicht van de dieren goed op peil houden. De dolfijnen hebben een gewicht tussen de 200 en de 260 kilo. Het gewicht hangt ook een beetje af van de lengte, de ene dolfijn is een stuk groter dan de andere. In overleg met de dierenarts wordt voor ieder dier een basis dieet opgesteld dat precies aansluit op de behoeften van elk individu. Dit wordt continu in de gaten gehouden en in overleg met de dierenarts aangepast wanneer nodig.

 

Bloed prikken

Eens in de 100 dagen word er bloed geprikt bij de dieren, wat daarna in het lab op het park wordt gecontroleerd. Het bloed kan heel veel vertellen over de gezondheid en is daarom extra belangrijk. Het bloed prikken gebeurd in de staart. De verzorger vraagt de dolfijn om de staart aan te geven. De verzorger legt daarna de staart op schoot en het dier blijft heel rustig ondersteboven liggen (dit is ook te zien in de video). Voor een dolfijn is dit geen natuurlijke houding, het dier ligt ondersteboven met het blaasgat onderwater. Dit kan alleen als het dier zijn verzorger volledig vertrouwd. Door bloed te prikken kan de gezondheid van elk dier beter in de gaten worden gehouden. Wanneer uit de bloeduitslagen blijkt dat een dier iets te kort komt wordt er in overleg met de dierenarts gekeken wat een dier nodig heeft.

Vocht toedienen

Mocht na de uitslagen van het bloed blijken dat een dier te weinig vocht binnen krijgt dan wordt er door de dierenarts besloten om het dier extra vocht toe te dienen. Dolfijnen drinken niet zoals wij, zij halen hun vocht uit de vis die zij binnen krijgen. Vooral oudere dieren hebben hier vaker last van. Maar het komt ook wel eens voor dat een jonger dier een keer wat extra vocht nodig heeft. Zoals je kunt zien op de foto’s gaat het slangetje via de mond naar binnen. Op foto 1 zie je een stagiaire die een trechter vast houd waar zij water in giet, het water komt dan langzaam via het slangetje in de maag van de dolfijn terecht. De dieren worden hier voor getraind zodat het dier geen stress ervaart op het moment dat het vocht toedienen ook echt nodig is.

Trainingssessies

training-dolfijndomijn

Trainingssessie in DolfijnDomijn. Foto: VTL Photography.

Naast de gezondheidstrainingen krijgen de dieren ook trainingssessies. Tijdens de trainingssessies worden er nieuwe gedragingen aangeleerd wat toegepast kan worden in de shows. Alles wat de dieren wordt aangeleerd gaat in hele kleine stapjes. De dolfijnen geven tijdens trainingen vaak ook zelf aan wat ze wel en wat ze niet leuk vinden, hier bouwen de verzorgers dan op verder. Eigenlijk worden de verzorgers dus getraind i.p.v andersom. Tijdens de trainingen wordt er gewerkt op basis van geheel vrijwillige medewerking. Willen de dieren mee doen, dan doen ze lekker mee, hebben ze even geen zin dan is dat ook prima. Er zal voor de dieren nooit een consequentie zitten aan het niet deelnemen van een training. Zij zullen dus ten alle tijden hun eten krijgen, ongeacht of ze ‘zin’ hadden om mee te werken of niet. Het belangrijkste is dat de keuze bij de dieren zelf ligt en dat het leuk voor ze is. Daarom is ook geen één training of show helemaal het zelfde. Zodat het voor de dieren leuk en interessant blijft. In de video zie je in domijn dolfijn Yola met een van zijn verzorgers, Yola wordt aangeleerd om met een draaiende beweging de bal aan te tikken. Deze gedraging word al een poosje getraind en het gaat steeds beter.

Met alle dieren wordt er op een positieve manier gewerkt. Hier bedoel ik mee dat alleen het positieve wordt beloond en aan het ‘negatieve’ wordt geen aandacht geschonken. Net als wij mensen maken dieren natuurlijk ook wel eens ruzie en/of fouten, wordt er aan dit gedag geen aandacht geschonken terwijl er op positief gedrag veel meer aandacht volgt, is het natuurlijk voor de dieren veel leuker om het positieve gedrag te herhalen. Hierdoor kan er worden gewaarborgd dat er met de dolfijnen op een uitsluitend positieve manier wordt gewerkt. Het is de taak van de verzorgers om precies te weten hoe de sociale structuur van de dolfijnen groep in elkaar zit. Dit helpt om het beste uit elk dier te kunnen halen. Mocht het zo zijn dat bepaalde dieren heel erg naar elkaar toe trekken, kan het zo zijn dat ze in een trainingssessie juist worden gevraagd om met een ander dier samen iets te leren. Op die manier kunnen ze er voor zorgen dat de banden tussen alle dieren goed en sterk blijven.

 

 

Aandacht

dolfijn

Dolfijn Tucker met zijn speeltje. Foto: VTL Photography.

Een gezondheidstraining wordt altijd 1 op 1 gedaan, zodat elk dier de volledige aandacht heeft van zijn verzorger. In het domijn leeft een groep van 10 mannetjes. Wanneer er sessies of shows zijn wordt de groep in tweeën gesplitst. Dit word ook wel separatie genoemd. Dit wordt zo gedaan om alle dieren evenveel aandacht te kunnen geven. Wanneer alle dieren bij elkaar zouden blijven en 1 dolfijn de aandacht zou krijgen dan heeft de verzorger niet 1 dier maar meteen alle 10 voor zijn neus. Dolfijnen zijn erg nieuwsgierig en sommige worden snel jaloers (net als bij mensen). Is ook wel begrijpelijk, alle dieren willen natuurlijk wel aandacht. Tijdens voedingssessies of shows hebben de verzorgers vaak wel meerdere dieren bij zich, dan is de 1 op 1 aandacht niet nodig. Wanneer er geen shows of sessies zijn staan alle hekken en sluizen open en kunnen alle dieren zwemmen en spelen waar en met wie ze maar willen.

dolfinarium-harderwijk-dolfijn-domijn

Even een momentje samen. Foto: VTL Photography.

De band tussen de verzorgers en de dieren moet natuurlijk ook onderhouden worden. Er is dan ook tijd om lekker te knuffelen of om samen te spelen. Elk dier heeft weer zo zijn eigen karakter en favoriete speeltjes. De verzorgers kennen de dieren goed en weten precies wat ze wel en niet leuk vinden.

Medicatie

Op sociale media zie ik wel eens voorbij komen dat de dieren in Dolfinarium antidepressiva toegediend zouden krijgen. Dit is echter onjuist. Er zijn géén dieren die in het Dolfinarium wonen die antidepressiva toegediend zouden krijgen. Dit gezegd te hebben zijn er natuurlijk wel momenten dat er medicatie toegediend moet worden wanneer een dier ziek is. Mocht uit bloedonderzoeken blijken dat een dolfijn bijvoorbeeld een tekort heeft aan vitamine of ijzer, krijgen de dieren op verzoek van de dierenarts supplementen toegediend. Wanneer wij medicatie nodig hebben pakken wij een glas water en slikken we het weg. Bij dolfijnen gaat dit anders, de supplementen worden meestal in de vis gestopt zodat de medicatie goed kan worden opgenomen.

Video; een kijkje achter de schermen bij DolfijndoMijn.

Houdt de website en de Facebookpagina in de gaten want volgende week volgt nog een blog over de dolfijnen in DolfijndoMijn! Geniet nog even van een aantal foto’s van de dolfijnen mannetjes. En vergeet ook niet de video te bekijken. Tot volgende week!

Alle foto’s in deze blog zijn eigendom van VTL Photography. Het is dan ook niet toegestaan om de foto’s zonder toestemming te gebruiken voor privé of commerciële doeleinden. Dit is een initiatief van VTL Photography en HandenafvanhetDolfinarium. Zowel VTL Photograhy als HandenafvanhetDolfinarium zijn geen onderdeel van het Dolfinarium in Harderwijk. Voor vragen kunt u een email sturen naar: info@vtlphotography.com of het contactformulier invullen op de website.