Feiten en Fabels over Blackfish

Naast The Cove is er nog een documentaire die veel is besproken de afgelopen jaren; Blackfish. Toen de documentaire uit kwam in 2013 ontstond er veel commotie. Na een aantal jaar is het nog steeds een veel besproken onderwerp en wordt Blackfish vaak genoemd in discussies. De parken die vooral besproken worden in de documentaire zijn SeaWorld en Loro Parque. Maar ondanks dat Dolfinarium geen orka’s huisvest wordt de documentaire ook in discussies rond het Harderwijkse zeezoogdieren park genoemd. Er zijn veel kijkers die denken dat alles wat er getoond wordt in de documentaire waarheid is. En denken dat als er zo met orka’s wordt omgegaan, dan zal het ook wel zo gaan bij de dolfijnen in gevangenschap. En wordt Dolfinarium hier dus ook op aangerekend. Dit vind ik erg storend en om deze reden heb ik er voor gekozen om dit onderwerp te bespreken in een nieuwe blog. Dolfinarium heeft niets te maken met Blackfish, er zijn nog nooit ongelukken gebeurd in het Dolfinarium en vind het best kortzichtig om alle parken over één kam te scheren na het zien van Blackfish. Volgens de makers van de documentaire horen orka’s niet in gevangenschap en is er veel mis met de manier waarop de dieren worden verzorgd. De dieren zouden antidepressiva krijgen, en jonge orka’s zouden veel te vroeg bij hun moeder worden weg gehaald. Daarnaast gebruiken zij een aantal tragische ongelukken om aan te tonen dat de orka’s agressief zijn. Ik vind het best schokkend dat de makers van Blackfish zoveel informatie en zelfs beelden hebben verdraaid om maar zoveel mogelijk mensen over te halen om niet meer naar SeaWorld of andere parken te gaan. Zelf ben ik nog nooit in SeaWorld geweest dus ik kan niet alles weerleggen wat er in Blackfish wordt gezegd. Het Dolfinarium ken ik wel heel goed en vind het dan ook onzin dat Blackfish wordt genoemd door activisten in Nederland in hun strijd om het Dolfinarium te sluiten. Ik vind het vooral heel erg bijzonder dat veel kijkers de documentaire meteen aan nemen als de waarheid. Hoe kan het toch dat een documentaire vol met leugens zo serieus genomen wordt?

SONY DSC

Orka Valentin in Marineland Antibes Frankrijk. Foto: VTL Photography.

Blacksfish

De documentaire gaat over orka’s in gevangenschap en werd geregisseerd door Gabriela Cowperthwaite en ging in 2013 in première. De documentaire gaat over de orka’s in gevangenschap. Wereldwijd zijn er acht landen waar orka’s worden gehouden: De Verenigde Staten, Spanje/Tenerife, Canada, Frankrijk, Argentinië, Japan, Rusland en China. Bij elkaar zijn dat rond de 59 orka’s. De documentaire begint met een aantal voormalige SeaWorld trainers die iets vertellen over hun tijd bij SeaWorld. Daarna gaan ze al vrij snel over op Dawn Branchau. Dawn overleed op 24 februari 2010 toen zij in het water terecht kwam bij Tilikum.   En met name over orka Tilikum. In de jaren nadat hij bij IJsland werd gevangen is Tilikum betrokken geweest bij drie dodelijke ongelukken. Het eerste ongeluk vond plaats in Sealand of the Pacific. En daarna vonden er nog twee dodelijke ongelukken plaats in SeaWorld waarbij Tilikum was betrokken. In 2010 overleed Dawn Branchau, het dodelijke ongeluk van Dawn ging de hele wereld over. Na haar dood werd er veel gesproken over de zeezoogdieren parken waar orka’s worden gehuisvest. Is dat eigenlijk wel veilig? Want twee maanden voor de dood van Dawn overleed Alexis Martinez in Loro Parque, ook dit incident wordt besproken in Blackfish. De ongelukken worden gebruikt om aan te kaarten dat orka’s niet in gevangenschap horen. De orka’s zouden agressief worden omdat ze ongelukkig zijn. Daarnaast komen oude medewerkers aan het woord en vertellen zij over hun tijd als orka trainer.

 

Tilikum

kopie-van-folder-sealand

Een kopie van een folder van Sealand.

 

Tilikum werd in 1983 als jonge orka gevangen genomen bij IJsland en is daarna over gebracht naar Sealand of the Pacific in Victoria British Columbia Canada. Sealand of the Pacific was een drijvend aquarium in South Oak Bay. Het aquarium had een kleine zeepen waar de orka’s, waaronder Tilikum in verbleven. Tilikum werd getreiterd door twee andere vrouwtjes Haida en Nootka, waardoor hij vaak apart werd gehouden. Op 20 februari 1991 ging het mis, verzorgster Keltie Byrne (20 jaar) viel in het water en verdronk omdat de orka’s haar onder water hielden. Het aquarium is nog een poos open geweest, in de zomer van 1992 heb ik het aquarium nog bezocht met mijn ouders. Maar in november 1992 gingen de deuren van Sealand voorgoed dicht. Tilikum verhuisde naar SeaWorld Florida waar hij tot de dag van vandaag woont. In 1999 werd er in de vroege ochtend een lichaam gevonden bij Tilikum in zijn verblijf. Dit was Daniel Dukes, hoe hij bij Tilikum kon komen en hoe hij precies is gestorven is nooit helemaal duidelijk geworden. Het derde dodelijke ongeluk gebeurde in 2010. De dood van trainster Dawn Branchau wordt in de documentaire breed besproken, wat ik behoorlijk smakeloos en buitengewoon respectloos vind naar Dawn maar zeker naar de nabestaande toe.

 

Feiten

Helaas is de documentaire niet gebaseerd op de waarheid en worden veel feiten en beelden verdraaid om mensen een verkeerde indruk te geven. Hieronder geef ik een paar voorbeelden.

  1. In het begin van de docu vertellen een aantal voormalige trainers hoe ze in contact kwamen met SeaWorld en waarom ze wilde werken met orka’s. Ze vertellen dat het eigenlijk heel makkelijk is om binnen te komen en dat er praktisch geen regels zijn om met de dieren te mogen werken. Alles wat je nodig zou hebben is een goede uitstraling. Maar dit klopt niet. Natuurlijk is uitstraling belangrijk, want je wordt het gezicht van een park als je als trainer/verzorger gaat solliciteren. Maar verder is het heel belangrijk om uitstekend te kunnen zwemmen. Er is een zwemtest die gehaald moet worden voor je aangenomen wordt. Er moet een click zijn tussen de trainers en dieren. Daarnaast moet je fysiek en lichamelijk sterk en gezond zijn, je moet echt in topconditie zijn want het is zwaar werk. Een dierverzorgingsdiploma is geen vereiste omdat je intern alles wordt geleerd. Maar zo makkelijk als ze het bij Blackfish laten lijken is het zeker niet.
  2.  Samantha Berg vertelt in de docu over haar eerste moment dat ze op de rug van een orka springt. Er worden beelden bij getoond dat ze op de rug van een orka staat. Alleen, op de beelden is niet Samantha Berg te zien maar Holly Byrd. Op de video hieronder zie je Holly Byrd die zelf ook verteld dat zij de gene is in de video en niet Samantha. Daarnaast verteld Holly ook dat ze heel wat jaren ervaring heeft op gedaan voor ze bij SeaWorld ging werken. En twee jaar bij SeaWorld gewerkt heeft voor ze waterwerk mocht doen met een orka. Op de beelden is niet alleen een totaal ander persoon te zien, de beelden zijn gebruikt van een backstage video van Seaworld’s Believe.  https://youtu.be/Oyh0PVCNFBA
  3. In Blackfish wordt in 03.26 min verteld door Carol Ray dat ze op haar eerste dag al het water in mocht met de orka’s. Als je de backstage video bekijkt van SeaWorld’s Believe dan hoor je de trainers zelf zeggen dat het veel training vergde om het water in te kunnen met de dieren. En Holly Byrd ging pas na twee jaar nadat ze bij SeaWorld begon met werken het water in met een orka. Ik geloof dus niet dat in Blackfish de waarheid wordt gesproken. Dit geld overigens ook voor andere parken, het is belangrijk om eerst een band met het dier op te bouwen voor je het water in gaat. Zij betreden tenslotte het “huis” van de dieren. Na de dood van Dawn Branchau is er voor gekozen dat de trainers niet meer met de orka’s het water in mogen.
  4. Wat ik heel misleidend vind zijn de beelden waar je een jong orka kalfje ziet en waar verteld wordt dat orka Kalina, de eerst geboren orka in SeaWorld bij haar moeder werd weg gehaald. Dit wekt bij de kijker het idee dat hele jonge kalfjes bij hun moeder worden weg gehaald. Dit klopt niet! Een jong kalfje dat net geboren of nog maar een paar maanden oud is kan niet bij de moeder weg gehaald worden. Tenzij een kalfje wordt afgestoten, dan kan een park er voor kiezen om in te grijpen en het jong weg te halen. Orka Kalina was vier en een half jaar toen zij naar een ander park werd gebracht. In het wild krijgt een vruchtbaar vrouwtje na drie tot zes jaar weer een kalfje. Dat betekend dat een jong na ongeveer 3 jaar toch voor zichzelf moet kunnen zorgen. De reden dat Kalina naar een ander park verhuisde was omdat zij haar moeder en de andere orka’s lastig viel.
  5. Daarnaast wordt nog een andere verhuizing besproken. Die van Takara. John Hargrove vertelde dat Takara en Kasatka onafscheidelijk waren. Ook hier worden weer beelden gebruikt van een jong kalfje. Takara verhuisde pas toen zij twaalf jaar oud was. Op het moment dat Takara ging verhuizen had zij haar eigen kalfje, Kohanna, die ook met haar mee verhuisde. Toen Takara weg ging uit SeaWorld San Diego werkte John Hargrove niet eens voor SeaWorld, hij was dus ook niet aanwezig bij de verhuizing wat ze in de documentaire wel doen geloven. John vertelde ook dat Kasatka zou zo verdrietig zijn dat ze geluiden maakte die de verzorgers nog nooit hadden gehoord. Ze zocht naar haar dochter Takara. Hij beweerde dat er een onderzoek werd gedaan naar de geluiden. Dit klinkt natuurlijk heel erg zielig maar klopt niet. Er is nooit een onderzoek geweest.

 

Straffen

In de documentaire vertelde Steve Huxter, een voormalig directeur van Sealand dat een trainer de orka’s strafte wanneer zij iets niet goed deden. Bij trainingen met Tilikum plaatste zij een getrainde orka bij de ongetrainde Tilikum. Wanneer hij niet deed wat er gevraagd werd kregen beide dieren straf, dit betekende geen eten. Dit is natuurlijk niet de manier om een dier te trainen! Ik denk dat veel mensen denken dat orka’s en dolfijnen in andere parken dus ook geen eten krijgen omdat dit verteld werd in Blackfish. Maar onthoud wel dat dit meer dan 20 jaar geleden was! Omdat dit een trainingsmethode was bij Sealand hoeft het niet te betekenen dat dit ook de methode is in andere parken. Zoals ik in vorige blogs al heb aangegeven krijgen de dieren in Dolfinarium ten alle tijden hun eten. Lees hier hoe de dolfijnen in Dolfinarium worden getraind.

 

 

Tot slot

 

dolfijn-dolfinarium-harderwijk

Foto: VTL Photography.

Blackfish en The Cove zijn echt gemaakt om kijkers over de hele wereld te choqueren. En om iedereen over te halen niet meer naar een zeezoogdieren park te gaan. Ik vind het erg bijzonder dat veel mensen die de documentaire hebben gezien er meteen van uit gaan dat dit de waarheid is. Terwijl grotendeels nog nooit een zeezoogdieren park hebben bezocht. Deze mensen vergeten dat beelden verdraaid kunnen worden en dat veel dingen ook flink uitvergroot worden. Dat beelden worden verdraaid en hun hun voordeel worden gebruikt blijkt wel uit een overzicht dat is gemaakt met 69 misstanden over de documentaire. Wil je nog meer weten over alle misstanden van Blackfish dan kan ik je aanraden om het het hele overzicht met misstanden door te lezen, deze kun je hier bekijken. Wanneer er documentaires worden gemaakt om kijkers te informeren is het wel belangrijk dat de informatie klopt! Dat dit niet het geval is geeft wel aan dat er 69 misstanden in Blackfish voor komen. Blackfish is niet gebaseerd op feiten maar op leugens om de kijker te misleiden. Ondanks alle leugens, slechte publiciteit en demonstraties weten SeaWorld, Dolfinarium en andere zeezoogdieren parken hun hoofd boven water te houden en blijven bezoekers toch komen. Dat bleek ook wel weer tijdens de laatste dag van het seizoen in Dolfinarium Harderwijk, het hele DolfijndoMijn zat vol met bezoekers, terwijl er buiten voor de entree een aantal activisten foldertjes uitdeelde. Gelukkig schrikt het mensen niet af en blijven bezoekers toch komen! Die volle tribune in Domijn gaf mij wel even kippenvel!

In de blogs van afgelopen week hebben jullie veel kunnen lezen over de dieren, verzorging en training over de dolfijnen in Dolfinarium. Maar ook over alle feiten en fabels rond zeezoogdieren parken in het algemeen. Voor nu was dit de laatste blog in de reeks blogs over de feiten en fabels over Dolfinarium. Ik hoop dat ik met mijn blogs heb aan kunnen geven dat veel berichten van activisten niet kloppen en dat je het beste zelf op onderzoek uit kunt gaan. Want het is echt niet zo zwart wit als activisten het laten lijken!

dolfinarium-harderwijk-2016

Foto: VTL Photography.

 

Deze blog heb ik geschreven vanuit mijn eigen perspectief, en hoe ik er tegen aan kijk. Dit is een initiatief van VTL Photography en HandenafvanhetDolfinarium. Zowel VTL Photography als HandenafvanhetDolfinarium zijn geen onderdeel van het Dolfinarium in Harderwijk. Voorlopig was dit de laatste blog over de feiten en fabels over Dolfinarium. Wie weet komen we binnenkort terug met nieuwe blogs! Heb je vragen? Dan kun je altijd terecht op de Facebook pagina van VTL Photography. Of stel je vraag via het Contact Formulier op de website.

Alle foto’s op de website en in deze blog zijn eigendom van VTL Photography, tenzij anders aangegeven. Het is dan ook niet toegestaan om de foto’s zonder toestemming te gebruiken voor privé of commerciële doeleinden. Voor vragen over gebruik van de foto’s kunt u een email sturen naar: info@vtlphotography.com. Bij voorbaat dank!

Hoe gaat het nu met orka Morgan

Wie VTL Photography de afgelopen 3 jaar heeft gevolgd heeft de naam Morgan al verschillende keren voorbij zien komen. Morgan is een jonge orka met een bijzonder verhaal. Deze mooie dame heeft mijn hart gestolen, meteen vanaf de eerste keer dat ik haar zag. Ik kan mij nog zo goed herinneren hoe ze er uit zag toen ze net gevonden was. Ze was nog zo jong en zo zwak, gelukkig gaat het nu heel erg goed met Morgan en is ze hard op weg om een grote volwassen orka te worden. De afgelopen jaren heb ik alles op de voet gevolgd en heeft Morgan een speciaal plekje gekregen. Helaas is niet iedereen blij, dierenactivisten zouden Morgan het liefst uit Loro Parque weg halen en alsnog vrij laten in zee. Deze discussie laaide vooral weer op nadat er video beelden online verschenen van Morgan. Er werd beweerd dat Morgan zelfmoord wilde plegen. Uiteraard heb ik ook de video beelden ook gezien en was ik erg benieuwd hoe het nu met haar zou gaan. In juni zochten wij haar op in Loro Parque.

 

Morgan at Orca Ocean Loro Parque

Orka Morgan. Foto: VTL Photography

         Morgan.
Lengte: bijna 5 meter
Gewicht: rond de 2.000 kg
Geschatte leeftijd: 9 a 10 jaar oud

 

Hoe zat het ook al weer?

Op 22 juni 2010 werd een jonge orka gesignaleerd in de Waddenzee. Het was al snel duidelijk dat het niet goed ging met de orka, het dier was sterk vermagerd. Het ging om een vrouwtje dat later de naam Morgan kreeg. In de avond van 23 op 24 juni kwam Morgan aan in Dolfinarium Harderwijk waar ze 17 maanden lang werd verzorgd. In die tijd heb ik samen met heel wat andere bezoekers Morgan geregeld bezocht. Want het was toch wel heel bijzonder om een orka in Nederland te kunnen zien! Vele kennen het verhaal van deze jonge orka wel maar mocht je nieuwsgierig zijn naar het hele verhaal of het terug willen lezen; hier is een overzicht van een aantal blogs over Morgan.

 

 

Hoe gaat het nu met Morgan?

Orka Morgan Puerto de la cruz tenerife

Orka Morgan op het platform tijdens de show. Foto: VTL Photography

 

Inmiddels zijn we 6 jaar verder en word er nog steeds veel over Morgan gesproken. Helaas zijn het vooral negatieve berichten waar de aandacht op word gevestigd. Een aantal weken geleden doken er beelden op van Morgan -welke je wellicht wel hebt gezien- waar ze tegen een hek van haar verblijf aan bonkt. Niet veel later dook er een video op waar in te zien is dat Morgan op het platform ligt. Binnen no time werd ook deze video door verschillende Nederlandse media getoond met kopstukken als; “hartverscheurend, orka probeert zelfmoord te plegen”. Vanaf het begin hebben activisten zich bekommerd om het welzijn van Morgan. Zij beweren dat het slechter met de orka gaat sinds ze in Loro Parque is. Uiteraard heb ik alles op de voet gevolgd en was ik erg nieuwsgierig hoe het nu echt met de dame in kwestie gaat. In 2014 en 2015 ben ik ook afgereisd naar het Spaanse eiland Tenerife om Morgan op te zoeken. Het ging toen ook al goed met haar, waardoor ik de berichtgeving van de afgelopen tijd moeilijk kon geloven.

Maar lieve mensen ik kan jullie geruststellen, het gaat goed met haar! Ze is enorm gegroeid in lengte én gewicht. Ze is inmiddels bijna net zo groot als de andere twee dames Kohana en Skyla. Maar als je Morgan een beetje kent dan pik je haar er toch zo tussen uit. Ze heeft een heel eigen karakter, ze is speels en probeert vaak de aandacht te trekken. Ze zoekt graag aandacht bij de trainers en soms ook wel bij het publiek. Ze zwemt dan nieuwsgierig langs de ramen en kijkt naar de bezoekers. Vorig jaar, maar ook dit jaar weer zag ik Morgan voor het glas, ze keek naar de bezoekers die foto’s van haar maakte. En gooide water over de rand heen om iedereen nat te maken. Volgens mij is ze best een boefje! Ook is ze enorm vocaal, soms hoor je haar stemgeluiden boven alle bezoekers uit komen. Haar geluidjes geven mij elke keer weer kippenvel! Ze is nog steeds de speelse en vrolijke orka die ik in Dolfinarium leerde kennen. Een van de trainers vertelde dat Morgan ook erg leergierig is, wanneer zij het vrouwtje iets nieuws willen leren heeft ze het zo onder de knie. De trainers laten vaak door middel van de andere orka’s zien hoe ze een gedraging moet uitvoeren en dan na een aantal keer oefenen doet ze het al vlekkeloos na. Morgan heeft daarnaast ook een nieuwe bezigheid; naar het grote scherm kijken 😉

Orca Morgan watching the screen

Morgan kijkend naar het scherm. Foto: VTL Photography

 

Gehoor problemen

Toen Morgan in Dolfinarium Harderwijk werd verzorgd was er al een vermoeden dat Morgan slechthorend was. Later werden in Loro Parque verschillende onderzoeken gedaan om te kijken of deze vermoedens klopte. Uit de onderzoeken is gebleken dat Morgan inderdaad gehoor problemen heeft. Verder onderzoek moet nog gaan uitwijzen of ze ook echt doof is. Omdat Morgan slechthorend is en het fluitje waarschijnlijk slecht of misschien helemaal niet kan horen zijn er andere manieren bedacht om met haar te communiceren. Er wordt onder andere gebruik gemaakt van handgebaren, en lichtsignalen. Loro Parque heeft op 9 juli een nieuwe video op hun officiële Facebook pagina geplaatst waar heel mooi de lichtsignalen te zien zijn.

 

Geruchten in de media

Tail Orca Morgan

Staart orka Morgan. Foto: VTL Photography

 

Ik wil ook graag nog even terug komen op de video’s waar word beweerd dat Morgan zelfmoord zou willen plegen. Persoonlijk vind ik het nogal ver gaan om zulke uitspraken te doen. De video’s zijn niet langer dan een paar minuten, daar kun je geen feiten op baseren. De berichtgeving over deze video’s gaan voornamelijk over aannames en de interpretaties van de activisten. Dat zij in de media laten horen hoe zij er over denken betekend niet dat het ook daadwerkelijk de waarheid is. Om iets te kunnen zeggen over het gedrag van Morgan moet je haar een geruime tijd observeren. En personen die echt kunnen oordelen over Morgan zijn haar trainers, de dierenarts, de bioloog en onderzoekers die zich gespecialiseerd hebben in zeezoogdieren. Je kan geen objectieve mening hebben gebaseerd op 1 video. Ik heb haar nu een aantal keer gezien, verspreid over drie jaar. En elk jaar weer zag ik een speelse orka. Het gedrag wat zij vertoond in de video’s is niks nieuws. In 2014 en 2015 kwam ze ook al uit zichzelf op het platform liggen. Hier heb ik ook foto’s van gepubliceerd op de website: in een blog over Morgan in 2014 en een blog in 2015. Wat ik zag is een speelse orka die graag aandacht vraagt. Daarnaast worden de orka’s getraind om uit het water te komen om onder andere de dieren te kunnen wegen. Een orka pak je namelijk niet even op uit het water. Dat de orka’s zelf uit het water kunnen komen is ook handig voor een gezondheidscontrole. Zo kunnen de verzorgers de dieren van top tot teen goed bekijken. Dit is heel erg belangrijk! Wanneer een dier iets mankeert kunnen de trainers hier meteen iets aan doen. Naast de check-up van het gewicht en de gezondheid worden de dieren ook gevraagd om tijdens de show op het platform te komen. De dieren zijn dit dus gewend om te doen, en sommige orka’s vertonen dit gedrag ook wanneer de trainers er niet zijn. Daarnaast is het wereldwijd bekend dat orka’s in het wild dit gedrag ook vertonen. In Argentinië laten de orka’s zich bijvoorbeeld stranden om zo een jonge zeeleeuw te kunnen vangen. Dierenactivisten hebben in verschillende artikelen vertelt dat het gedrag wat Morgan vertoont zorgwekkend is. Dat het o.a. slecht zou zijn voor haar huid om langere tijd uit het water te zijn. Als we er even vanuit gaan dat het waar is wat ze zeggen en het inderdaad slecht zou zijn voor de huid, dan zou haar huid nu in zeer slechte staat moeten zijn aangezien Morgan dit al een aantal jaar doet. Maar als ik naar mijn foto’s kijk zie ik geen slechte huid. Ik zie alleen een jonge en gezonde orka. Onderaan de blog staan allemaal foto’s van Morgan, kijk en oordeel zelf.

Morgan op foto 1 in 2014 en op foto 2 in 2015. Ze kwam uit zichzelf uit het water. Foto’s: VTL Photography.

 

Feiten

Buiten mijn eigen observatie heb ik ook een gesprek gehad met de bioloog van Loro Parque. Tijdens dat gesprek zijn er een aantal dingen besproken. Waaronder de video’s van het stranden op het platform en de video waar Morgan tegen het hek aan ramt.

Als je de rest van de blog hebt gelezen is er met mijn eigen observering al wel duidelijk geworden dat haar stranden op het platform iets is wat ze graag doet voor de aandacht. Zonder mijn mening hier over te hebben geven heeft de bioloog dit aspect bij mij bevestigd. Maar in deze blog heb ik verder nog niets verteld over de video waarin Morgan tegen het hek aan ramt. Wat we als eerste moeten beseffen is dat Morgan een dier is dat twee ton weegt. Wanneer een dier van dit formaat tegen een hek aan zwemt kunnen jullie wel begrijpen dat dit een behoorlijke klap veroorzaakt (kijk maar wat een olifant met een auto kan doen). Soms dienen dieren te worden gescheiden voor verscheidene redenen. Omdat er die dag onderhoud werd gepleegd aan één van de bassins, moest Morgan de medical pool in en daar was onze dame het niet mee eens.

Naast deze onderwerpen heb ik ook met de bioloog gesproken over een ander gerucht. Het gerucht dat ze Morgan wilde bezwangeren. Dit gerucht kwam opgang naar aanleiding van de berichtgeving waarin stond dat Morgan misschien ouder zou zijn dan eerst werd gedacht. Maar dat ze Morgan zwanger willen krijgen is alles behalve waar!! Hoewel Morgan ouder is dan eerst werd gedacht, is en blijft de realiteit dat zij fysiek eigenlijk nog te jong is om veilig en gezond een zwangerschap te voldragen. Dit is iets wat ons expliciet is benadrukt, het welzijn van Morgan staat altijd voorop. Om die reden wordt Morgan ook geregeld fysiek gescheiden van de volwassen mannetjes Keto en Tekoa om natuurlijke verwekking te voorkomen.

Ook zie ik vaak voorbij komen dat Morgan niet goed in de groep zou liggen en dat het om deze reden een slechte keuze was om Morgan naar Loro Parque te brengen. Ook zou ze getreiterd worden en geen rust hebben. Wat veel mensen vergeten is dat dit dieren zijn, en dieren hebben bepaalde rangorden. In het begin zal het wel even wennen zijn geweest, zowel voor Morgan als voor de andere orka’s. Morgan moest haar plek vinden in de groep, maar ik ben er van overtuigd dat zij inmiddels haar plek wel heeft gevonden. Daarnaast hebben dieren nou eenmaal (net als wij) een voorkeur voor bepaalde individuen. Ze vinden de één leuker dan de ander, waardoor het met de een ook beter klikt dan met de ander. Het is duidelijk dat Morgan een voorkeur heeft voor de jongere Adán, ze brengen dan ook veel tijd samen door. Hier heb ik ook al eerder wat over verteld in een eerdere Blog, met wat foto’s van Morgan en Adán dat ze samen aan het spelen zijn. Ik vind het geweldig om Morgan en Adán samen te zien!

 

Orka Morgan Loro Parque Tenerife 2016

Morgan tijdens de show in Orca-Ocean. Foto: VTL Photography

 

Tot Slot

Een verhaal heeft altijd twee kanten, helaas wordt in de media alleen de negativiteit verwoord. Mocht je per toeval op deze blog terecht zijn gekomen en vooral de negatieve berichten hebben gelezen of gehoord, dan wil ik je aanmoedigen om je verder in deze kwestie te verdiepen. Mocht je de kans hebben, ga eens kijken in Loro Parque. En mocht het Loro Parque te ver weg zijn kijk dan eens in een park dichter bij huis, bijvoorbeeld het Dolfinarium. Je kunt met een gerust hart deze parken bezoeken. De dieren hebben het meer dan goed en de verzorgers zijn dag in dag uit met de dieren bezig om hen de beste zorg te geven die ze verdienen. Geloof niet alle negativiteit die je hoort. Met deze blog wilde ik graag aan Nederland laten zien dat het goed gaat met Morgan. Het is erg vervelend voor Loro Parque en het Dolfinarium dat er nog steeds zoveel negativiteit heerst rond om de orka. Het vrouwtje is gered en leeft nu in een park waar er heel goed voor haar wordt gezorgd. Het is oneerlijk dat Loro Parque zo wordt aangevallen door verschillende organisaties en dierenactivisten. Terwijl het park juist veel dieren helpt. Het park doneert elk jaar weer heel veel geld aan de Loro Parque Foundation waar zij verschillende projecten en diersoorten mee ondersteunen. Voor meer informatie over de Loro Parque Foundation kun je terecht op de website van de Loro Parque Foundation. Vorig jaar schreef ik ook een blog over de foundation.

 

Ik ben zo blij dat ik Morgan ook dit jaar weer kon zien, en WAUW wat is ze weer gegroeid en wat ziet ze er goed uit! Het was zo speciaal om te zien dat ze in een jaar zoveel is veranderd. Ik hoop Morgan volgend jaar weer te zien. Onderaan de blog kun je nog een aantal foto’s van Morgan bekijken. Enjoy!

 

Morgan up close at Orca Ocean

Morgan. Foto: VTL Photography

 

Mocht je vragen hebben stuur mij een privé bericht via de Facebookpagina of via het Contact Formulier. Je kunt uiteraard ook gewoon een mailtje sturen naar: info@vtlphotography.com. Alle foto’s in deze blog zijn gemaakt door VTL Photography. De foto’s mogen niet voor privé of commerciële doeleinden worden gebruikt zonder toestemming van VTL Photography en Loro Parque. Bij voorbaat dank!

Foto’s Orka Morgan