Interview verzorgers DolfijndoMijn; wat zijn de feiten?

In de afgelopen twee jaar hebben jullie bij VTL Photography meerdere malen blogs kunnen lezen over de dieren in Dolfinarium. Over de dieren in het park, maar ook over andere onderwerpen zoals Taiji, Blackfish, Rambam en de feiten en fabels. (Mocht je ge茂nteresseerd zijn om de blogs over deze onderwerpen te lezen, onderaan dit artikel staat een overzicht met linkjes) We weten allemaal dat Dolfinarium onder vuur heeft gelegen en dat activisten het liefst zien dat Dolfinarium wordt gesloten. Inmiddels is het bij mijn vaste volgers wel bekend dat ik het daar niet mee eens ben. 馃槈 Zoals ik al eerder heb aangegeven is het niet erg om kritisch te zijn maar dan moeten we wel naar de feiten kijken. Activisten en tegenstanders van Dolfinarium blijven met onjuiste argumenten komen zodat het park in negatief daglicht komt te staan en hopen op een sluiting. Het zijn argumenten die niet kloppen maar soms wel als waarheid worden aangenomen. Waardoor ze ook online maar blijven rondzwerven. En dat moet eigenlijk maar eens stoppen. Dus ik dacht; hoe kan ik laten zien dat wat er beweerd wordt feitelijk niet juist is. Ik kan natuurlijk zelf een blog schrijven en uitleggen hoe het zit, maar ik wilde dit keer de verzorgers aan het woord laten die nog veel meer kennis in huis hebben. Dus heb ik twee verzorgers van DolfijndoMijn ge茂nterviewd en een aantal vragen gesteld.

Interview verzorgers DolfijndoMijn. Wat zijn de feiten?

Dolfijnen zijn voor vele hele bijzondere dieren, ze zijn intelligent en hebben karaktereigenschappen waar wij ons in herkennen. Door die intelligentie en herkenning worden ze vaak ook op een voetstuk geplaatst. En heeft iedereen een mening over dolfijnen in dolfinaria. Terwijl het welzijn van vele andere diersoorten net zo belangrijk zouden moeten zijn. Dolfinaria hebben in de afgelopen jaren veel kritiek gehad van activisten en met name de zorg van de dolfijnen staat onder een vergrootglas. Geheel onterecht! Omdat veel mensen gek zijn op dolfijnen hebben ze ook allemaal een mening die ook veelvuldig online gedeeld worden. Wat mensen niet beseffen is dat heel veel aantijgingen en argumenten van activisten gewoon niet juist zijn. In de praktijk gaat het er heel anders aan toe dan in het beeld dat wordt geschetst. Ik heb gemerkt dat wanneer ik een discussie voer online of reacties krijg op mijn foto’s, dat er een aantal onderwerpen zijn die steeds terug komen. Zoals dat het gebruik van chloor schadelijk zou zijn voor de dolfijnen, dieren die vlekjes hebben zouden ziek zijn of een veel gebruikte aantijging is dat wanneer de dieren mee doen in een show ze eerst worden uitgehongerd omdat ze anders niet mee zouden doen. Dit zijn voorbeelden van een aantal negatieve uitspraken over Dolfinarium en andere Europese parken, die dus niet kloppen. Het is mij dan ook wel duidelijk dat veel mensen totaal geen idee hebben hoe het werkelijk zit. En daarom heb ik een aantal belangrijke punten uitgekozen waar ik vragen over heb gesteld aan twee verzorgers in DolfijndoMijn van het Dolfinarium: Lindsey (Hoofd Dolfijndomijn) en Esther (Senior verzorger in DolfijndoMijn). Het hele interview kun je hieronder lezen.

Interview


Vraag 1: In Dolfinarium wordt er chloor toegevoegd aan het water in DolfijndoMijn. Er wordt gedacht dat chloor slecht is voor de gezondheid van de dolfijnen. Wat is de reden dat er gebruik wordt gemaakt van chloor en is het schadelijk voor de gezondheid van de dieren? “Het klopt dat er gebruikt wordt gemaakt van chloor in het water van de dolfijnen in het DolfijndoMijn. Allereerst is daarbij belangrijk om te melden dat dit absoluut niet schadelijk is voor de gezondheid van onze dolfijnen. We zouden nooit iets doen dat een negatief effect kan hebben op hun welzijn. Ook in het Nederlandse kraanwater is chloor toegevoegd, dit zorgt voor de ontsmetting van het water. Potentieel gevaarlijke bacteri毛n worden hierdoor gedood. Het water waar onze dolfijnen in zwemmen bevat nog minder chloor dat het Nederlandse kraanwater en wordt 24/7 in de gaten gehouden door onze gespecialiseerde waterhuishoudingsafdeling om er zeker van te zijn dat de dolfijnen in water van de beste kwaliteit zwemmen. Het Dolfinarium is gecertificeerd door de EAAM (European Association for Aquatic Mammals). De organisatie houdt strikte regels aan wat betreft het gebruik van chloor. Gecertificeerde dierentuinen worden hier door de organisatie op gecontroleerd”.


Vraag 2: Sommige dolfijnen hebben vlekken op hun huid. Weten jullie de oorzaak hier van en hebben de dieren hier last van? Dat klopt. Sommige dieren hebben het pokkenvirus, een (onschadelijke) huidziekte die voorkomt bij zowel dolfijnen onder menselijke zorg als dolfijnen in de natuur. Het virus uit zich door vlekken op de huid van dieren (of mensen) te veroorzaken. De dieren lijken er geen last van te hebben, ze worden vrijwel nooit schurend tegen andere dieren of objecten gezien, dat zou een teken kunnen zijn van ongemak.


Vraag 3: Regelmatig wordt het leven van de dolfijnen in Dolfinarium vergeleken met hun soortgenoten in het wild. De dolfijnen in Dolfinarium hebben in vergelijking minder ruimte dan de dieren in het wild. Dit wordt vaak gezien als iets negatiefs, maar is dat het ook? We moeten oppassen met het projecteren van onze gedachten en behoeften op dieren. Iets dat heel erg logisch is vanuit ons gezien maar gevaarlijk kan zijn wanneer je deze behoeften bij dieren zou toepassen die die behoeften en gedachten misschien helemaal niet delen. In de natuur hebben de dieren inderdaad meer ruimte dan in dierentuinen. Bij dolfijnen specifiek zijn er verschillende soorten, zo zijn er bijvoorbeeld de kusttuimelaar dolfijnen die in de meeste dierentuinen worden gehouden. Dit zijn territoriale dieren die, bij de aanwezigheid van voldoende voedsel en de afwezigheid van negatieve invloeden zoals vijanden of gevaren door menselijk toedoen (plastic soep, olielekken, visnetten, geluidsoverlast) in hetzelfde gebied blijven wonen. Dat is dus vergelijkbaar met het leven van dieren in dierentuinen. Daarbij leven deze dieren in hetzelfde gebied, maar dat wil natuurlijk niet zeggen dat ze niet dezelfde kilometers maken als soortgenoten in de natuur doen.


Vraag 4: De dieren in Dolfinarium zouden ook beperkt worden in hun natuurlijke gedrag, zoals het gebruik van de sonar. Wat zijn de feiten en wat is jullie eigen ervaring? Dolfijnen kunnen zelf bepalen of zij hun sonar willen gebruiken of niet. Dat geldt zowel voor dolfijnen in dierentuinen als dieren in de natuur. Het is niet zo dat de sonar non-stop aan staat. Bij ons in het Dolfinarium maken de dolfijnen wel degelijk gebruik van hun sonar, maar alleen wanneer zij dat zelf willen. Daar beslissen ze helemaal zelf over. Daarbij hebben al onze dieren als een onderdeel van hun training ook geleerd om te zwemmen met oogkapjes op. Deze oogkapjes zijn gemaakt van speciale gelatine en dus geheel veilig. Wanneer de oogkapjes worden geplaatst zijn de dieren heel goed in staat om te navigeren en eventueel objecten te zoeken die als uitdaging voor ze in het water zijn geplaatst.


Vraag 5: In het park is wel eens te zien dat dolfijnen bij hun verzorgers liggen en een slangetje in hun mond hebben. Wat is hier de reden van en wat gebeurd er precies? “De dolfijnen krijgen op dat moment extra vocht. Dit heeft meerdere redenen. Dolfijnen eten vis, al het vocht dat zij nodig hebben krijgen zij ook uit de vis die ze eten. In principe is dit voldoende. Naarmate dolfijnen ouder worden zijn zij niet meer zo goed in staat om voldoende vocht uit de vis te halen, daarom helpen wij ze een handje. Ook krijgen de dolfijnen bij ons vis die gevangen en direct daarna ingevroren is, deze vis bevat relatief iets minder vocht. De oudere dolfijnen krijgen van ons dus extra water. Ze hebben geleerd om een slangetje een klein stukje in te slikken, aan het slangetje bevestigen we een trechter waar we vervolgens kraanwater in gieten”.


路 Vraag 6: Er wordt beweerd dat de dolfijnen gestrest en ongelukkig zijn in een dolfinarium. Om deze redenen zouden de dieren kalmeringsmiddelen en/of antidepressiva toegediend krijgen. Dit zijn nogal uitspraken! Jullie verzorgen de dolfijnen in Dolfinarium en kennen de dieren als geen ander, wat vinden jullie van dit soort uitspraken en nog belangrijker, krijgen ze 眉berhaupt antidepressiva of kalmeringsmiddelen? We geven de dolfijnen absoluut geen antidepressiva of kalmeringsmiddelen. We horen deze beschuldiging natuurlijk zelf ook voorbij komen en het is op zijn zachts gezegd frustrerend om te horen en te lezen dat dit soort beweringen gedaan worden zonder dat het gebaseerd is op enige vorm van waarheid. De gezondheid van onze dieren wordt nauwlettend in de gaten gehouden door onze dierenartsen en door ons als verzorgers. Medicatie zullen de dieren alleen krijgen als er iets mankeert aan hun gezondheid waarna de dierenarts een behandelplan voor het desbetreffende dier opstelt.


Vraag 7: Er wordt altijd veel gesproken over de eeuwige glimlach van een dolfijn. Maar die glimlach bestaat helemaal niet. Als verzorgers kijken jullie niet naar die 鈥渮ogenaamde鈥 glimlach maar naar hele andere signalen om te zien of het goed gaat met de dieren of niet. Kunnen jullie een aantal voorbeelden geven waar je dan wel naar kijkt als verzorger en wat belangrijke signalen zijn? Als je als verzorger op je werk aankomt controleer je in de ochtend altijd de dieren. Hoe zien ze er uit? Zijn ze actief en attent? Hoe staan de ogen? Eten ze goed? Omdat we dagelijks met onze dieren werken kennen we ze door en door en zien we de kleinste afwijkingen al vrij snel. Dieren laten echter wel heel laat zien dat ze ziek zijn. In de natuur is zwakte namelijk gevaarlijk, als je laat zien dat je je niet lekker voelt dan val je makkelijk ten prooi aan roofdieren. Bij dolfijnen geldt dit ook. Daarom is een van de belangrijkste trainingen van onze dieren hun gezondheidstraining. Daarbij leren ze om mee te werken aan hun eigen gezondheidszorg. Zo kunnen we (vrijwillig) bloed bij ze afnemen, ze glijden zelf op een weegschaal zodat we hun gewicht in de gaten kunnen houden. We houden op regulieren basis hun ademhaling in de gaten en we meten wekelijks hun temperatuur.

Recentelijk is er een onderzoek gepubliceerd waar het Dolfinarium aan heeft meegewerkt. Hierbij is er een jaar lang data verzameld door de verzorgers over de 鈥榖ereidheid om deel te nemen鈥 in een sessie. Naar aanleiding van deze data bleek dat het scoren van de motivatie bij de dieren nauwkeuriger voorspellingen kon maken over de gezondheidsstatus van een dier. Dit laat nogmaals zien dat het zeer belangrijk is dat de verzorgers de dieren onder hun zorg goed kennen.

Link naar het onderzoek is hier te vinden: https://journals.plos.org/plosone/article?id=10.1371/journal.pone.0222722


Vraag 8: Soms komt het helaas voor dat een dier ziek wordt. Hoe gaan jullie daar mee om en kan een dolfijn in Dolfinarium behandeld worden? Als een dier ziek blijkt te zijn dan wordt er door een van onze dierenartsen een behandelplan opgesteld. Omdat wij bloed af kunnen nemen bij onze dieren kunnen de dierenartsen vaak goed zien wat er aan de hand is. Een dier kan dan naar behoefte worden behandeld. Onze dieren kunnen in de meeste gevallen door onze dierenarts behandeld worden, maar het is ook wel eens voorgekomen dat er dieren naar een ziekenhuis zijn gebracht voor bijvoorbeeld het maken van een CT scan.


Vraag 9: Een veel besproken argument is dat de dieren moeten werken voor hun eten. Voor bijna elke vis zouden de dieren dus eerst iets moeten doen. Daarnaast zouden de dolfijnen ook geen eten krijgen voor de voorstellingen zodat de dieren luisteren naar wat er van hun gevraagd wordt. Maar hoe gaat het werkelijk? De dieren hebben allemaal een dieet dat is samengesteld in overleg met de dierenartsen en op basis van hun BMI en persoonlijke behoeften is. Dit dieet wordt over de dag verdeeld, dus ook vlak voor een voorstelling. Het is dus niet zo dat de dieren voor een voorstelling geen eten krijgen 鈥榦mdat ze dan goed mee zouden werken鈥. Dat is niet de manier waarop wij (willen) werken. Onze dieren krijgen op meerdere momenten van de dag eten zonder dat ze daar iets voor moeten doen. Echter is het wel zo dat ze gedurende de dag op veel verschillende soorten manieren, door middel van trainingssessies gestimuleerd worden om na te denken, hier op volgt dan een beloning zoals bijvoorbeeld vis. In die zin zou je het inderdaad kunnen zien dat een dolfijn moet werken voor zijn eten. Maar uiteraard is dit precies hetzelfde zoals in de natuur, waar dolfijnen continu moeten werken om aan hun eten te komen. Hierop zijn ze zowel fysiek als mentaal gebouwd. Ze hebben een bepaalde cognitie ontwikkeld die hen in staat stelt om te overleven in de natuur. Deze moeten ze gebruiken om mentaal fit te blijven. Dat is dus ook wat wij in het Dolfinarium doen. We proberen onze dieren steeds uit te dagen om ze mentaal fit te houden.


Vraag 10: De dieren hebben ook wel eens geen zin, of er gaat wel eens iets fout. Sommige mensen denken dat de dieren dan gestraft worden. Maar in Dolfinarium en in alle Europese parken wordt er gewerkt met Positive Reinforcement. Kunnen jullie uitleggen wat dit precies in houdt? Positive Reinforcement betekent simpelweg dat er na het vertonen van een bepaald gedrag iets positiefs wordt toegevoegd waardoor de kans op herhaling van het gedrag groter is. Met andere woorden, als de dieren iets goed doen belonen wit dit gedrag. Dat kan zijn door middel van vis, maar eigenlijk alles wat een dier als positief ervaart, dat ligt dan ook weer heel erg aan het individu. Het ene dier vindt knuffelen heel leuk, de andere vindt bepaalde speeltjes weer heel erg leuk, of juist een waterstraal waar hij/zij in kan liggen. Eigenlijk kan je alles wat een dier als positief ervaart gebruiken als beloning, daarvoor moet je de dieren dan natuurlijk ook weer erg goed kennen.

Natuurlijk kan het zijn dat dieren geen zin hebben of een foutje maken. Dat maakt niets uit, dat hebben wij mensen ook. Dan gebeurt er helemaal niets. Als een dier aangeeft niet te willen of iets niet leuk te vinden zitten daar nooit negatieve consequenties aan voor het dier. Zo krijgt een dier, ongeacht of hij deel wilde nemen aan sessies of niet, altijd zijn gehele dieet. We zullen de dieren nooit van vis onthouden, tenzij zij zelf aangeven de vis niet te willen.


Vraag 11: Bezoekers zien alleen wat er in DolfijndoMijn gebeurd tijdens de voorstellingen. Kunnen jullie ons iets meer vertellen over wat er zoal gebeurd in DolfijndoMijn wanneer er geen bezoekers aanwezig zijn? We zijn de gehele dag bezig met de dolfijnen. Iedere dag is weer anders voor ze. We hebben een team van 10 verzorgers, een aantal daarvan maken een dagplanning waarbij voor ieder individu de dag wordt ingedeeld. Zo kan dit bestaan uit trainingssessies, speelsessies, gezondheidstraining, exercise, voorstellingen, interactieve programma鈥檚 of fotosessies.

Een flink gedeelte van de zorg voor onze dieren bestaat uit administratie, zo houden we continu bij wat ieder dier door de dag heen doet. Het aantal sessies in Domijn kan verschillen tussen de 8 en 30 sessies per dag. Dit kunnen sessies zijn van een minuut, maar ook van een half uur. Zoals eerder gezegd, wanneer de dolfijnen niet mee willen doen, dan doe ze dat lekker niet. Maar we zien, doordat we onze sessies altijd veranderen en daardoor leuk, leerzaam en interessant houden, dat ze bijna altijd wel zin hebben om mee te doen.


Vraag 12: Worden er wetenschappelijke onderzoeken verricht in Dolfinarium? En zo ja, kunnen jullie een voorbeeld geven? Ja, een van de meest recente onderzoeken is gelinkt in vraag 7. Verder kunnen wetenschappers ons altijd benaderen met de vraag om onderzoek. Onze curator (zo枚logisch manager) bepaald dat in overleg met de dierenarts en de desbetreffende afdeling of het een onderzoek is dat geschikt is voor onze dieren. Dit jaar hebben we ook aan een onderzoek meegewerkt waarbij de dolfijnen in het DolfijndoMijn zijn getraind om vrijwillig een r枚ntgen foto van hun borstvinnen te laten maken. Aan de hand hiervan kan namelijk worden vastgesteld wat de leeftijd van een dolfijn is. Doordat wij de leeftijden van onze dolfijnen weten, gezien ze bij ons of in een andere dierentuin geboren zijn, dienen onze dieren als referentie materiaal voor wilde dolfijnen. Zo kunnen onderzoekers dolfijnen in de natuur bestuderen en meer over ze te weten komen.

Link naar het onderzoek: https://journals.plos.org/plosone/article?id=10.1371/journal.pone.0222722


Vraag 13: Op dit moment leven er 8 volwassen mannelijke tuimelaar dolfijnen in DolfijndoMijn, wat is de reden dat de groep alleen uit mannetjes bestaat? In de natuur komen zowel gemengde als mannengroepen voor. Als mannetjes een bepaalde leeftijd bereiken trekken zij vaak weg bij de familiegroep en kunnen dan een mannengroep vormen die op zoek gaat naar andere familiegroepen om daar de vrouwtjes te veroveren. Logischerwijs ontstaat er in dierentuin vaak een mannenoverschot. Over het algemeen bestaan groepen uit relatief meer vrouwen dan mannen. Om die reden hebben wij ervoor gekozen om onze mannen als groep te huisvesten.

Tot slot


Tlisala. 漏VTL Photography.

Zoals je hebt gelezen hebben we 13 verschillende onderwerpen besproken. In 茅茅n blog kunnen we uiteraard niet alles behandelen maar ik hoop dat ik op deze manier wel kan laten zien dat heel veel negatieve dingen die online worden gezegd over de verzorging van dolfijnen niet kloppen. De realiteit is echt heel anders dan het beeld dat met name online wordt geschetst. Mocht je na het lezen van het interview en de blog nog twijfels hebben zou ik je aan willen raden om eens een kijkje te gaan nemen in Dolfinarium. De verzorgers staan altijd open voor een gesprek en kunnen de vragen die je hebt beantwoorden. Ook ik ben beschikbaar om eventuele vragen te beantwoorden. Je kunt je vraag onder in de comments zetten of mij een email sturen naar info@vtlphotography.com. Zoals eerder aangegeven kun je hier onder een klein overzicht bekijken met links naar andere blogs over verschillende onderwerpen. De blog mag gedeeld worden, graag zelfs! Maar alleen de blog in zijn geheel, foto’s en teksten mogen niet gekopieerd/gebruikt worden zonder toestemming.

En als laatste wil ik nog even Dolfinarium, en in het bijzonder Esther en Lindsey bedanken voor hun openheid en hulp om deze blog te schrijven!

Links naar andere blogs over Dolfinarium over o.a. de feiten en fabels:

Foto’s van de dolfijnen in DolfijndoMijn. Meer foto’s zien? Kijk dan in het fotoalbum van Dolfinarium op de website.

漏VTL Photography.


Disclaimer:

De blog en foto’s zijn gemaakt door Angela van ’t Land/VTL Photography. Alle foto鈥檚 en teksten in deze blog, sociale media en op de website zijn eigendom van VTL Photography tenzij anders aangegeven. Gebruik geen enkele foto, video of tekst zonder toestemming voor priv茅 of commerci毛le doeleinden. Voor vragen over het gebruik van de foto鈥檚 kun je het contactformulier invullen op de website of een e-mail sturen naar: info@vtlphotography.com. Bij voorbaat dank!

This blog and pictures are made by Angela van ’t Land/VTL Photography. All images on this blog, social media and website are owned by VTL Photography, unless specified otherwise. Do not use the pictures, video鈥檚 or text without our permission for private or commerical purposes. For questions about using the pictures, please fill out the contact form on the website or send an email to: info@vtlphotography.com. Thank you!

Een kijkje achter de schermen bij DolfijndoMijn

Vorige maand zijn we weer gestart met de blogreeks; Een kijkje achter de schermen bij DolfijndoMijn. Met deze blogreeks wil ik jullie wat meer vertellen over de dieren en hoop ik antwoord te kunnen geven op vragen die er leven. Daarnaast wil ik graag laten zien dat de negatieve berichten van dierenactivisten niet juist zijn. Vorige keer hebben jullie kennis kunnen maken met de 10 dolfijnen mannetjes die in DolfijndoMijn leven. En vertelde ik dat alle dieren verschillend zijn en elk dier zijn eigen karakter heeft. Deze week gaan we weer verder met een aantal andere onderwerpen zoals; vertrouwen en Positive Reinforcement. Daarnaast leggen we uit wat target training is.Veel lees en kijkplezier!

 


DolfijndoMijn Dolfinarium 2017


 

Vertrouwen

 

聽Foto’s gemaakt tijdens de Aqua Bella show in DolfijndoMijn. 漏VTL Photography.

 

De band tussen de verzorgers en de dieren in Dolfinarium is gebaseerd op vertrouwen. Zo’n band is natuurlijk niet in 茅茅n dag gebouwd. De verzorgers zijn elke dag, 7 dagen per week en (wanneer nodig 24 uur per dag) aanwezig om de beste zorg te geven aan de dieren. Doordat de verzorgers zoveel tijd door brengen met de dieren hebben zij een hele sterke band met elkaar opgebouwd. Het blijft bijzonder, de band tussen mens en dier en is niets mooier dan die bijzondere band vast te leggen met mijn camera!

 

 

聽Video van een korte Trainingssessie

 

Tsalka wordt hier op een liefdevolle manier benaderd en gevraagd of hij zijn staart aan wil geven. De beelden zijn gemaakt achter de schermen in DolfijndoMijn Dolfinarium Harderwijk . 漏VTL Photography.

 

Zoals ik al aangaf is het vertrouwen een heel belangrijk aspect. Zeker als het gaat om de verzorging van de dieren. In deze korte video zie je twee verzorgers die samen met dolfijn Tsalka bezig zijn met een trainingssessie. Tijdens deze sessie wordt er geoefend met het aangeven van de staart en dat Tsalka ondersteboven moet blijven liggen. Deze oefening is heel erg belangrijk! Deze houding wordt getraind zodat de verzorgers/dierenarts gemakkelijk bloed kan prikken in de staart.聽Voor een dolfijn is dit geen natuurlijke houding, het dier ligt ondersteboven met het blaasgat onderwater. Dit kan alleen als het dier zijn verzorger volledig vertrouwd. Waarom wordt er bloed geprikt in de staart? Dolfijnen hebben een hele dikke speklaag. Omdat dolfijnen warmbloedige dieren zijn en in het water leven hebben zij een manier nodig om warm te blijven, dit kan dus met behulp van de dikke speklaag. De dikke speklaag maakt het heel lastig om bloed te prikken. Alleen in de vinnen (staart, rugvin en borstvinnen) zit geen speklaag waardoor de aderen vlak onder de huid liggen. Om op een goede manier bloed te kunnen prikken is het van belang dat het dier rustig blijft liggen en de verzorger met de vingers goed kan voelen waar de ader zit. Voor Tsalka is dit niet spannend meer, hij vertrouwd zijn verzorgers en blijft rustig liggen. Toch wordt deze oefening steeds herhaald zodat Tsalka hier aan gewend blijft en het geen stress kan opleveren wanneer er daadwerkelijk bloed geprikt moet worden. Vorig jaar hebben we in een blog meer verteld over de gezondheidstrainingen en waarom er bloed wordt geprikt, bekijk het hele artikel hier.

 

Wist je dat?

Wist je dat eens in de 100 dagen er bloed word geprikt bij de dieren? En dat het Dolfinarium een eigen laboratorium heeft waar het bloed gecontroleerd wordt? Het is heel erg belangrijk dat de waardes in het bloed 茅茅n keer in de zoveel maanden wordt bekeken. De waardes in het bloed kan belangrijke informatie geven over de gezondheid en is daarom extra belangrijk. Door bloed te prikken kan de gezondheid van elk dier beter in de gaten worden gehouden. Wanneer uit de bloeduitslagen blijkt dat een dier iets te kort komt wordt er in overleg met de dierenarts gekeken wat een dier nodig heeft.

 

Positive Reinforcement

 

Dolfijnen Prince en Juno in DolfijndoMijn Dolfinarium Harderwijk. 漏VTL Photography.

 

We gaan verder met een onderwerp dat ik persoonlijk heel erg belangrijk vind. Online heb ik gemerkt dat er wat onduidelijkheid is over de manier waarop de dolfijnen worden getraind. Activisten zijn er van overtuigd dat de dolfijnen in Dolfinarium en andere parken worden gedwongen om deel te nemen aan de shows. De dieren zouden g茅茅n eten krijgen wanneer zij niet gehoorzamen. Deze uitspraak vind ik tenenkrommend! Zeker omdat de verzorgers met veel liefde en geduld met de dieren om gaan. Ik heb hier al eerder een korte uitleg over gegeven, maar ik vond het belangrijk om hier nogmaals aandacht aan te besteden. De activisten zitten er flink naast, de dieren worden namelijk niet gestraft. De dieren krijgen ten alle tijden de hoeveelheid vis die zij dagelijks nodig hebben. Maar hoe werkt het dan wel? Er wordt met alle dieren op een positieve manier gewerkt waarbij positief gedrag wordt beloond. Dit wordt ook wel “Positive Reinforcement” genoemd. Wanneer een dier iets goed doet wordt het dier beloont. De beloning is vari毛rend, er kan vis gegeven worden of gelatine maar ook aankijken, een aanraking/aandacht of een speeltje is een beloning. De beloning is afgestemd op wat de dieren zelf heel erg leuk vinden. Wanneer een dier even geen zin heeft om mee te doen wordt het dier dus niet gestraft. Het heeft ook geen zin om een dolfijn te straffen, voor een dier bestaat er namelijk geen goed of fout gedrag. Wordt er aan dit gedag geen aandacht geschonken terwijl er op positief gedrag veel meer aandacht volgt, is het voor de dieren veel leuker om het positieve gedrag te herhalen. Wij presteren zelf ook veel beter wanneer de nadruk wordt gelegd op wanneer wij iets goed doen en niet wanneer we iets fout doen. Daarnaast wordt de dieren nooit iets opgelegd, de dolfijnen mogen mee doen maar moeten niks. Zij nemen deel aan trainingssessies en shows op vrijwillige basis. Er zal voor de dieren nooit een consequentie zitten aan het niet deelnemen van een training. Het belangrijkste is dat de keuze bij de dieren zelf ligt en dat het leuk voor ze is.

Positive Reinforcement wordt bij veel diersoorten toegepast, dolfijnen zijn hier geen uitzondering op.

 

 

Target Training

 

Trainingssessie met de target in DolfijndoMijn. 漏VTL Photography.

Tuimelaardolfijnen zijn hele speelse en energieke dieren die veel hoge en uitbundige sprongen maken. Dolfijnen in het wild kunnen om verschillende redenen sprongen maken bijvoorbeeld om te spelen, om andere dieren te waarschuwen of om de omgeving in de gaten te houden. Wanneer je de dolfijnen in Dolfinarium een tijdje bestudeerd kun je zien dat de dieren ook hier geregeld uit zichzelf uit het water springen. Er is dan niemand die dit van hun vraagt, ze doen dit uit zichzelf. Sprongen maken hoort bij het natuurlijke gedrag van de dieren. Dit bewijst maar weer dat de dolfijnen in dolfinarium de ruimte hebben om het natuurlijke gedrag ook te laten zien.

In Dolfinarium kun je tijdens de Aqua Bella show in DolfijndoMijn en tijdens het speelkwartier in de Dolfijnendelta de dieren mooie sprongen zien maken. Tijdens de shows geven de verzorgers een teken waarmee zij aan de dieren een bepaalde gedraging vragen. Een veel voorkomende vraag van bezoekers is hoe de gedragingen zoals een sprong worden aangeleerd. De meeste gedragingen zijn allemaal gebaseerd op de natuurlijke bewegingen en sprongen die de dieren maken.

Om een dolfijn iets te leren heb je geduld nodig. We kunnen het dier niet met woorden vragen om een bepaalde gedraging uit te voeren, we spreken geen dolfijnen taal 馃槈 Maar het is wel degelijk mogelijk om met de dieren te communiceren door middel van handgebaren en objecten. De sprongen worden aangeleerd door middel van een target training, hier gaan we vandaag wat meer over vertellen.

 

 

In de video hier boven kun je zien dat er verschillende gedragingen worden getraind. Zoals je kunt zien worden de dieren gestuurd met een target. Een target wordt gebruikt bij het aanleren van een nieuwe gedraging. Om een dolfijn iets nieuws te leren wordt de training meestal opgesplitst in een aantal kleine stappen. Zodat elke keer weer een nieuw stukje aangeleerd wordt. De eerste stap is dat de dieren wordt geleerd om de target aan te raken met de snuit. Een target kan verschillende objecten zijn zoals een bal, de hand van een verzorger, maar meestal wordt er een stok gebruikt met een gekleurde knop er aan. Deze target knop wordt gebruikt als verlenging van de hand. De target helpt het dier om in de juiste houding, positie of richting te komen, het is eigenlijk een stuur instrument. Wanneer het aanraken van de target goed gaat volgt de tweede stap, de target volgen. Als de dieren de beweging met de target helemaal onder de knie hebben wordt er een handgebaar aan gekoppeld. En uiteindelijk is het de bedoeling dat alleen een handgebaar nodig is om een gedraging aan de dieren te vragen.

In de video is Dolfijn Yola te zien, hij is gevorderd in zijn training waarbij een handgebaar wordt gebruikt 茅n de target. In de video hier boven zie je vanaf min 1;11 dat de verzorgster een handgebaar maakt waar dolfijn Yola meteen op reageert en naar de andere verzorgster zwemt met de target. Na een aantal trainingssessies is het de bedoeling dat Yola na het geven van het handgebaar de sprong zonder target uit kan voeren. Als hij dit helemaal onder de knie heeft wordt de gedraging ook toegepast in de Aqua Bella voorstelling.

 

Tot slot

Binnenkort volgen er nog meer blogs over het Dolfinarium! Houdt de聽Facebookpagina en de website goed in de gaten. Wil je nou niets meer missen van VTL Photography? Like dan de Facebookpagina of voer hier (rechts op de pagina) je e-mailadres in om de blogs op de website te volgen en om per e-mail meldingen over nieuwe artikelen te ontvangen. Zo blijf je altijd op de hoogte! 鈾

 

 

Alle foto鈥檚 en video’s in deze blog en op de website zijn eigendom van VTL Photography tenzij anders aangegeven. Gebruik geen enkele foto of video zonder toestemming voor priv茅 of commerci毛le doeleinden. Voor vragen over het gebruik van de foto鈥檚 kunt u het contactformulier invullen op de website of een e-mail sturen naar: info@vtlphotography.com. Bij voorbaat dank!
All images on this website are owned by VTL Photography, unless specified otherwise. Do not use the pictures or video’s without our permission for private or commerical puposes. For questions about using the pictures, please fill out the contact form on the website or send an email to: info@vtlphotography.com. Thank you!

De Dolfijnen in DolfijndoMijn

Vorig jaar nam ik jullie mee achter de schermen bij het DolfijndoMijn in Dolfinarium. In de blogreeks heb ik wat meer verteld over de gezondheidstrainingen en ben ik in gegaan op verschillende feiten en fabels over het Dolfinarium. Ik vond het zo leuk om over deze onderwerpen te schrijven dat ik heb besloten om hier mee door te gaan. Daarom volgt er weer een nieuwe blog reeks over de dolfijnen in Dolfinarium! Vandaag gaan we verder met een blog over de dolfijnen in DolfijndoMijn. Jullie hebben natuurlijk al het een en ander kunnen lezen over hoe de dieren worden verzorgd. Maar er valt natuurlijk nog veel meer te vertellen over de 10 mannetjes die in domijn leven. Het leek mij daarom een leuk idee om eerst eens te beginnen met de dieren aan jullie voor te stellen. En om wat meer te vertellen over deze 10 schattige koppies.

 

Tsalka Tlisala en Nemo in Dolfinarium Harderwijk

Tsalka, Tlisala en Nemo. Foto; VTL Photography.

De dolfijnen in DolfijndoMijn

 

In het DolfijndoMijn, ook wel de koepel genoemd wonen 10 volwassen mannetjes; Tucker, Tsalka, Tlisala, Nemo, Balasi, Prince, Apollo, Juno, Nando en Yola. Deze stoere mannen zijn te zien in de bekende Aqua Bella show in Dolfinarium. De dolfijnen kun je naast de show ook bij het DolfijnenPanorama zien achter het Domijn.

De mannetjes groep is vrij gevarieerd in leeftijd. De oudste van het stel is dolfijn Prince, hij is 43 jaar oud. De jongste van de groep is Balasi, hij is nu 13 jaar oud. In de nacht zijn de tien mannetjes bij elkaar en kunnen zij zelf bepalen of ze binnen of buiten willen zwemmen. Overdag zijn de diertjes vaak in twee groepen van vijf gesplitst; groep A en groep B. Op dit moment is de groepssamenstelling als volgt, groep A bestaat uit; Tucker, Tsalka, Tlisala, Nemo en Balasi. En groep B bestaat uit; Prince, Apollo, Juno, Nando en Yola. In deze samenstellingen zijn de groepjes ook te zien in de Aquabella show. Zodat de twee groepen ook afgewisseld kunnen worden en de dieren niet elke show mee hoeven te doen. De dieren worden ook vaak in twee of meerdere groepjes verdeeld zodat de verzorgers dan de aandacht beter kunnen verdelen. Er wordt ook vaak gekozen voor “solo separeren” dit betekend simpelweg dat 1 (of meerdere dieren) even van de rest wordt gescheiden zodat zij alle aandacht kunnen krijgen. Wanneer dit gebeurd krijgen de andere dieren altijd speeltjes, zodat ook zij iets leuks hebben. Ik vind het altijd heerlijk om naar te kijken wanneer de dieren individuele aandacht krijgen. De band die de verzorgers hebben met de dieren blijft bijzonder! Je kunt ook heel duidelijk zien dat de dieren genieten van de 茅茅n op 茅茅n aandacht. Het zijn dan ook net kleine kindertjes die graag alle aandacht krijgen!

Wanneer de dieren in groepjes worden gescheiden houden de verzorgers zoveel mogelijk rekening met de band die bepaalde dieren met elkaar hebben. Zoals Tsalka en Tlisala, zij hebben een hele hechte band en zijn dan ook altijd samen. Naast Tsalka en Tlisala hebben we Prince en Apollo, zij zijn vader en zoon en brengen ook veel tijd samen door. Verder wisselt het nog wel eens, Balasi en Yola hebben ook een hele poos samen door gebracht maar Balasi zwemt ook vaak samen met Tucker of hij zwemt met Apollo en Prince mee. Verder zwemmen de dieren natuurlijk ook vaak gezamenlijk.

 

De dieren herkennen


 

Foto 1; Tucker. Foto 2; Prince, Nando, Yola, Juno en Apollo. Achter de schermen bij DolfijndoMijn. Foto’s; VTL Photography

Een vraag die veel gesteld wordt aan de verzorgers in Dolfinarium is; “hoe houden jullie de dieren uit elkaar?” Als je goed naar de diertjes kijkt kun je zien dat elke dolfijn er anders uit ziet. Het ene dier is lichter dan de ander en een ander dier heeft weer bepaalde krasjes of plekjes die de andere dieren weer niet hebben. Die verschillen kunnen helpen om een diertje te herkennen. Laten we Prince even als voorbeeld nemen. Prince is veel donkerder dan de rest van de groep, en heeft een witte vlek op de punt van zijn snuit. Prince is dan ook een veel genoemde favoriet door vaste bezoekers, juist omdat hij zo goed te herkennen is. Nemo pik je er ook makkelijk tussen uit, hij is bijvoorbeeld weer een stuk lichter dan Prince en heeft een donkerdere rand rond zijn oogjes.

Maar het uiterlijk is natuurlijk niet de enige manier waar je de dieren aan kan herkennen. Elk individueel dier heeft zijn eigen karakter, beweegt en reageert weer anders. Het gedrag, de beweging en het karakter is natuurlijk vooral zeer herkenbaar voor de verzorgers omdat zij de dieren het beste kennen. Maar ook wanneer je als bezoeker naar de dieren kijkt kun je ook wel degelijk verschillen zien. Observeer de dieren maar eens tijdens een trainingssessie of wanneer ze aan het spelen zijn. Dan zul je zien dat elk dier weer anders is!

 

Dieren die op elkaar lijken

 

Foto links; Lucy. Foto Rechts; Tlisala. Beide foto’s zijn gemaakt door VTL Photography.

Elk dier is anders, maar er zijn ook dieren die juist weer een beetje op elkaar lijken. De meeste van ons horen wel eens de opmerking; “je lijkt op je vader of moeder”. Qua uiterlijk hebben wij vaak bepaalde gelijkenissen met onze ouders, maar dit is ook zo bij dolfijnen. Neem bijvoorbeeld Tlisala, als je goed kijkt naar de twee foto’s hier boven, lijkt hij wel een beetje op zijn moeder Lucy. Zij hebben ongeveer dezelfde ogen, en dezelfde bouw in het gezicht. Tsalka, (het half broertje van Tlisala) lijkt op zijn moeder Finagain. Als je goed kijkt naar de twee foto’s hier onder zie je dat beide dieren een wat donkere rand om de ogen hebben. Ik ben benieuwd of jullie nog meer overeenkomsten zien!

Foto Links; Finagain. Foto Rechts; Tsalka. Beide foto’s zijn gemaakt door VTL Photography.

 

 

Maak kennis met de dolfijnen!

 

Jullie hebben net kunnen lezen dat de dolfijnen allemaal heel erg verschillend zijn en allemaal hun eigen karakter hebben. Om dit nog wat duidelijker te laten zien vond ik het leuk om een keer alle individuele dieren in de spotlight te zetten en wat meer over hen te vertellen. Met uiteraard een aantal foto’s van elk dier!

 

Op de foto’s van links naar rechts; Tucker, Tsalka, Tlisala, Nemo, Balasi, Prince, Apollo, Juno, Nando en Yola. Foto’s zijn gemaakt door VTL Photography.

 

Tucker

Dolfijn Tucker is geboren in Seaworld Orlando op 21 juni 1981. Hij heeft een heel lief zachtaardig koppie. Tucker is een diertje die het af en toe fijn vind om lekker in zijn eentje rond te zwemmen en hij is dol op spelen. Tucker vind dan ook alle speeltjes leuk! Een gewone bal vind hij leuk, maar ook een rugbybal, blauwe zeiltjes, de grote lange rode boeien en ook kleine en grote ankerboeien vind hij geweldig.

 

Tsalka

Tsalka is geboren in Dolfinarium Harderwijk in 1998. Zijn ouders zijn Finagain en Beachie, wie Finagain en Beachie kennen zullen vast wel iets van deze twee in Tsalka terug zien. Finagain woont net als Tsalka ook in Dolfinarium maar dan in de Dolfijnendelta. Beachie verbleef ook in Dolfinarium maar in het kader van het internationale fokprogramma verhuisde hij in 2009 naar Boudewijn Seapark. Helaas overleed hij in 2016. Tsalka heeft een hele grote mond, die is zo groot dat hij zelfs de grote zachte ballen vast kan pakken. Hij komt ze dan ook met veel trots terug brengen, dat vind hij helemaal geweldig! De halfbroer van Tsalka is Tlisala, ze hebben een hechte band en brengen veel tijd met elkaar door.

 

Tlisala

Tlisala is geboren in mei 2001 geboren in Dolfinarium Harderwijk. Ik heb een beetje een zwak gekregen voor Tlisala, hij kijkt altijd zo lief! Tlisala is het halfbroertje van Tsalka, ze hebben dezelfde vader; Beachie. Zijn moeder is dolfijn Lucy, zij woonde ook in Dolfinarium maar is inmiddels verhuisd naar het Franse Plan猫te Sauvage in het kader van het internationale fokprogramma. Tlisala is heel blij met de waterstraal, hij gaat vaak met zijn mond open eronder hangen.

 

Nemo

Nemo is geboren op 4 oktober 1986 in Tiergarten Nurnberg. Hij vind een kleine blauwe mat weer erg leuk, als de verzorgers deze in het water gooien dan wil hij deze niet met de andere dieren delen en claimt het helemaal voor zichzelf. En geef hem eens ongelijk 馃槈

 

Balasi

Balasi is op 16 augustus 2004 geboren in Park Astrix. En is de jongste van de groep in DolfijndoMijn. Balasi heeft ook hele mooie ogen! Het mannetje is gek op witte slierten, dit is een soort flexibele slang waar hij graag mee speelt.

 

Prince

Prince, een favoriet bij veel vaste bezoekers. Hij de oudste van de mannetjes groep in Domijn en werd 43 jaar geleden in het wild geboren in de Golf van Mexico. Prince is het oudste mannetje in het Domijn maar houdt het meeste van spelen! Wanneer de show bijna ten einde is ligt Prince al aan de linkerkant van het platform te wachten met zijn mond open alsof hij wil zeggen; krijg ik nog mijn speeltje of hoe zit dat. Prince spendeert zijn tijd vaak samen met Apollo. Of het komt doordat zij vader en zoon zijn is niet duidelijk, maar zij zijn in ieder geval heel vaak samen te zien!

 

Apollo

Apollo is op 24 juni 1989 geboren in Winsdor Safari Park en later verhuisd naar Dolfinarium Harderwijk. Apollo is de zoon van Prince en houdt net als zijn vader van spelen. Vooral het groene klep vind hij heel erg leuk. Het kelp zijn groene slierten die de verzorgers vast maken en zweven als het ware door het water. De dieren kunnen door het kelp heen zwemmen of gewoon mee spelen. Naast spelen brengt Apollo ook veel tijd door met zijn vader Prince.

 

Juno

Juno is net als Apollo geboren in Winsdor Safari Park en werd geboren op 8 juni 1984. Juno is dol op een schommeltje. Dit is het zit gedeelte van een schommel, die van plastic is gemaakt en blijkbaar ook heel leuk om mee te spelen volgens Juno. De andere dieren vinden dit minder leuk maar voor Juno maakt dat niet uit hij kan zich er goed mee vermaken.

 

Nando

Nando werd geboren op 6 juni 1990 in Tiergarten Nurnberg (Duitsland) en is later naar Nederland verhuisd. Nando word weer heel blij van een zwarte bal, deze ballen zijn gevuld met water waardoor ze extra zwaar zijn. Nando gooit de bal voor zich uit, dan zinkt de bal een klein beetje en dan pakt hij hem weer vast.

 

Yola

Last but not least, Yola. Dit mannetje werd op 2 mei 2002 geboren in Dolfinarium Harderwijk. Zijn moeder Maaike is ook nog steeds in Dolfinarium, je kunt haar zien in de Dolfijnendelta. Yola heeft een heel lief ondeugend koppie, en is dol op beachen. Dit doet hij vaak op de slide out in het Domijn, maar ook op de grote blauwe mat waar de dieren op kunnen liggen in het water. Daarnaast is Yola echt een sloopkogel! Er zijn ringen onderwater geplaatst zodat de verzorgers daar ook speeltjes aan vast kunnen maken. Tot nu toe is het Yola nog elke keer gelukt om de speeltjes los te krijgen. Het mannetje is dan zo trots op zijn prestatie dat hij het speeltje al vocaliserend terug komt brengen bij zijn verzorgers. Een beetje聽ondeugend maar wel heel schattig!

 

 

Spelen met de ton

Spelend met de blauwe ton. Foto’s; VTL Photography.

Zoals je hebt kunnen lezen hebben alle dieren een eigen favoriete speeltje, maar wat ze allemaal heel leuk vinden is de blauwe ton. De verzorgers hangen deze ton op en hangen er met een touw een speeltje aan. Wanneer de dolfijnen aan het speeltje trekken gaat de ton open en valt er iets uit. De verzorgers kunnen hier vis in doen, maar ook ijs of gelatine. De dieren vinden het fantastisch om hier mee te spelen!

 

 

Dolfinarium Harderwijk

Juno met een rugbybal. Foto; VTL Photography.

 

 

Tot slot

We hopen dat je de diertjes op deze manier wat beter hebt leren kennen. Wie weet herken jij de dieren de volgende keer ook wel tijdens een show! Binnenkort volgen er nog meer blogs over het Dolfinarium! Houdt de Facebookpagina en de website goed in de gaten. Wil je nou niets meer missen van VTL Photography? Voer dan hier (rechts op de pagina) je e-mailadres in om deze blog te volgen en om per e-mail meldingen over nieuwe artikelen te ontvangen. Zo blijf je altijd op de hoogte!

 

Een speciale dank aan de lieve dolfijnen en hun verzorgers! Zonder hen had ik deze blog niet kunnen maken!

Fotocollage DolfijndoMijn Dolfinarium Harderwijk. Gemaakt door VTL Photography.

Dolfijndomijn Dolfinarium Harderwijk 2017

De tekst en foto’s zijn gemaakt door Angela van ’t Land, VTL Photography. Alle foto鈥檚 in deze blog en op de website zijn eigendom van VTL Photography tenzij anders aangegeven. Gebruik geen enkele foto zonder toestemming voor priv茅 of commerci毛le doeleinden. Voor vragen over het gebruik van de foto鈥檚 kunt u het contactformulier invullen op de website of een e-mail sturen naar: info@vtlphotography.com. Bij voorbaat dank!
All images on this website are owned by VTL Photography, unless specified otherwise. Do not use the pictures without our permission for private or commerical puposes. For questions about using the pictures, please fill out the contact form on the website or send an email to: info@vtlphotography.com. Thank you!

 

 

Feiten en Fabels over Blackfish

Naast The Cove is er nog een documentaire die veel is besproken de afgelopen jaren; Blackfish. Toen de documentaire uit kwam in 2013 ontstond er veel commotie. Na een aantal jaar is het nog steeds een veel besproken onderwerp en wordt Blackfish vaak genoemd in discussies. De parken die vooral besproken worden in de documentaire zijn SeaWorld en Loro Parque. Maar ondanks dat Dolfinarium geen orka’s huisvest wordt de documentaire ook in discussies rond het Harderwijkse zeezoogdieren park genoemd. Er zijn veel kijkers die denken dat alles wat er getoond wordt in de documentaire waarheid is. En denken dat als er zo met orka’s wordt omgegaan, dan zal het ook wel zo gaan bij de dolfijnen in gevangenschap. En wordt Dolfinarium hier dus ook op aangerekend. Dit vind ik erg storend en om deze reden heb ik er voor gekozen om dit onderwerp te bespreken in een nieuwe blog. Dolfinarium heeft niets te maken met Blackfish, er zijn nog nooit ongelukken gebeurd in het Dolfinarium en vind het best kortzichtig om alle parken over 茅茅n kam te scheren na het zien van Blackfish. Volgens de makers van de documentaire horen orka’s niet in gevangenschap en is er veel mis met de manier waarop de dieren worden verzorgd. De dieren zouden antidepressiva krijgen, en jonge orka’s zouden veel te vroeg bij hun moeder worden weg gehaald. Daarnaast gebruiken zij een aantal tragische ongelukken om aan te tonen dat de orka’s agressief zijn. Ik vind het best schokkend dat de makers van Blackfish zoveel informatie en zelfs beelden hebben verdraaid om maar zoveel mogelijk mensen over te halen om niet meer naar SeaWorld of andere parken te gaan. Zelf ben ik nog nooit in SeaWorld geweest dus ik kan niet alles weerleggen wat er in Blackfish wordt gezegd. Het Dolfinarium ken ik wel heel goed en vind het dan ook onzin dat Blackfish wordt genoemd door activisten in Nederland in hun strijd om het Dolfinarium te sluiten. Ik vind het vooral heel erg bijzonder dat veel kijkers de documentaire meteen aan nemen als de waarheid. Hoe kan het toch dat een documentaire vol met leugens zo serieus genomen wordt?

SONY DSC

Orka Valentin in Marineland Antibes Frankrijk. Foto: VTL Photography.

Blacksfish

De documentaire gaat over orka’s in gevangenschap en werd geregisseerd door Gabriela Cowperthwaite en ging in 2013 in premi猫re. De documentaire gaat over de orka’s in gevangenschap. Wereldwijd zijn er acht landen waar orka’s worden gehouden: De Verenigde Staten, Spanje/Tenerife, Canada, Frankrijk, Argentini毛, Japan, Rusland en China. Bij elkaar zijn dat rond de 59 orka’s. De documentaire begint met een aantal voormalige SeaWorld trainers die iets vertellen over hun tijd bij SeaWorld. Daarna gaan ze al vrij snel over op Dawn Branchau. Dawn overleed op 24 februari 2010 toen zij in het water terecht kwam bij Tilikum. 聽 En met name over orka Tilikum. In de jaren nadat hij bij IJsland werd gevangen is Tilikum betrokken geweest bij drie dodelijke ongelukken. Het eerste ongeluk vond plaats in Sealand of the Pacific. En daarna vonden er nog twee dodelijke ongelukken plaats in SeaWorld waarbij Tilikum was betrokken. In 2010 overleed Dawn Branchau, het dodelijke ongeluk van Dawn ging de hele wereld over. Na haar dood werd er veel gesproken over de zeezoogdieren parken waar orka’s worden gehuisvest. Is dat eigenlijk wel veilig? Want twee maanden voor de dood van Dawn overleed Alexis Martinez in Loro Parque, ook dit incident wordt besproken in Blackfish. De ongelukken worden gebruikt om aan te kaarten dat orka’s niet in gevangenschap horen. De orka’s zouden agressief worden omdat ze ongelukkig zijn. Daarnaast komen oude medewerkers aan het woord en vertellen zij over hun tijd als orka trainer.

 

Tilikum

kopie-van-folder-sealand

Een kopie van een folder van Sealand.

 

Tilikum werd in 1983 als jonge orka gevangen genomen bij IJsland en is daarna over gebracht naar Sealand of the Pacific in Victoria British Columbia Canada. Sealand of the Pacific was een drijvend aquarium in South Oak Bay. Het aquarium had een kleine zeepen waar de orka’s, waaronder Tilikum in verbleven. Tilikum werd getreiterd door twee andere vrouwtjes Haida en Nootka, waardoor hij vaak apart werd gehouden. Op 20 februari 1991 ging het mis, verzorgster Keltie Byrne (20 jaar) viel in het water en verdronk omdat de orka’s haar onder water hielden. Het aquarium is nog een poos open geweest, in de zomer van 1992 heb ik het aquarium nog bezocht met mijn ouders. Maar in november 1992 gingen de deuren van Sealand voorgoed dicht. Tilikum verhuisde naar SeaWorld Florida waar hij tot de dag van vandaag woont. In 1999 werd er in de vroege ochtend een lichaam gevonden bij Tilikum in zijn verblijf. Dit was Daniel Dukes, hoe hij bij Tilikum kon komen en hoe hij precies is gestorven is nooit helemaal duidelijk geworden. Het derde dodelijke ongeluk gebeurde in 2010. De dood van trainster Dawn Branchau wordt in de documentaire breed besproken, wat ik behoorlijk smakeloos en buitengewoon respectloos vind naar Dawn maar zeker naar de nabestaande toe.

 

Feiten

Helaas is de documentaire niet gebaseerd op de waarheid en worden veel feiten en beelden verdraaid om mensen een verkeerde indruk te geven. Hieronder geef ik een paar voorbeelden.

  1. In het begin van de docu vertellen een aantal voormalige trainers hoe ze in contact kwamen met SeaWorld en waarom ze wilde werken met orka’s. Ze vertellen dat het eigenlijk heel makkelijk is om binnen te komen en dat er praktisch geen regels zijn om met de dieren te mogen werken. Alles wat je nodig zou hebben is een goede uitstraling. Maar dit klopt niet. Natuurlijk is uitstraling belangrijk, want je wordt het gezicht van een park als je als trainer/verzorger gaat solliciteren. Maar verder is het heel belangrijk om uitstekend te kunnen zwemmen. Er is een zwemtest die gehaald moet worden voor je aangenomen wordt. Er moet een click zijn tussen de trainers en dieren. Daarnaast moet je fysiek en lichamelijk sterk en gezond zijn, je moet echt in topconditie zijn want het is zwaar werk. Een dierverzorgingsdiploma is geen vereiste omdat je intern alles wordt geleerd. Maar zo makkelijk als ze het bij Blackfish laten lijken is het zeker niet.
  2. 聽Samantha Berg vertelt in de docu over haar eerste moment dat ze op de rug van een orka springt. Er worden beelden bij getoond dat ze op de rug van een orka staat. Alleen, op de beelden is niet Samantha Berg te zien maar Holly Byrd. Op de video hieronder zie je Holly Byrd die zelf ook verteld dat zij de gene is in de video en niet Samantha. Daarnaast verteld Holly ook dat ze heel wat jaren ervaring heeft op gedaan voor ze bij SeaWorld ging werken. En twee jaar bij SeaWorld gewerkt heeft voor ze waterwerk mocht doen met een orka. Op de beelden is niet alleen een totaal ander persoon te zien, de beelden zijn gebruikt van een backstage video van Seaworld’s Believe.聽 https://youtu.be/Oyh0PVCNFBA
  3. In Blackfish wordt in 03.26 min verteld door Carol Ray dat ze op haar eerste dag al het water in mocht met de orka’s. Als je de backstage video bekijkt van SeaWorld’s Believe dan hoor je de trainers zelf zeggen dat het veel training vergde om het water in te kunnen met de dieren. En Holly Byrd ging pas na twee jaar nadat ze bij SeaWorld begon met werken het water in met een orka. Ik geloof dus niet dat in Blackfish de waarheid wordt gesproken. Dit geld overigens ook voor andere parken, het is belangrijk om eerst een band met het dier op te bouwen voor je het water in gaat. Zij betreden tenslotte het “huis” van de dieren. Na de dood van Dawn Branchau is er voor gekozen dat de trainers niet meer met de orka’s het water in mogen.
  4. Wat ik heel misleidend vind zijn de beelden waar je een jong orka kalfje ziet en waar verteld wordt dat orka Kalina, de eerst geboren orka in SeaWorld bij haar moeder werd weg gehaald. Dit wekt bij de kijker het idee dat hele jonge kalfjes bij hun moeder worden weg gehaald. Dit klopt niet! Een jong kalfje dat net geboren of nog maar een paar maanden oud is kan niet bij de moeder weg gehaald worden. Tenzij een kalfje wordt afgestoten, dan kan een park er voor kiezen om in te grijpen en het jong weg te halen. Orka Kalina was vier en een half jaar toen zij naar een ander park werd gebracht. In het wild krijgt een vruchtbaar vrouwtje na drie tot zes jaar weer een kalfje. Dat betekend dat een jong na ongeveer 3 jaar toch voor zichzelf moet kunnen zorgen. De reden dat Kalina naar een ander park verhuisde was omdat zij haar moeder en de andere orka’s lastig viel.
  5. Daarnaast wordt nog een andere verhuizing besproken. Die van Takara. John Hargrove vertelde dat Takara en Kasatka onafscheidelijk waren. Ook hier worden weer beelden gebruikt van een jong kalfje. Takara verhuisde pas toen zij twaalf jaar oud was. Op het moment dat Takara ging verhuizen had zij haar eigen kalfje, Kohanna, die ook met haar mee verhuisde. Toen Takara weg ging uit SeaWorld San Diego werkte John Hargrove niet eens voor SeaWorld, hij was dus ook niet aanwezig bij de verhuizing wat ze in de documentaire wel doen geloven. John vertelde ook dat Kasatka zou zo verdrietig zijn dat ze geluiden maakte die de verzorgers nog nooit hadden gehoord. Ze zocht naar haar dochter Takara. Hij beweerde dat er een onderzoek werd gedaan naar de geluiden. Dit klinkt natuurlijk heel erg zielig maar klopt niet. Er is nooit een onderzoek geweest.

 

Straffen

In de documentaire vertelde Steve Huxter, een voormalig directeur van Sealand dat een trainer de orka’s strafte wanneer zij iets niet goed deden. Bij trainingen met Tilikum plaatste zij een getrainde orka bij de ongetrainde Tilikum. Wanneer hij niet deed wat er gevraagd werd kregen beide dieren straf, dit betekende geen eten. Dit is natuurlijk niet de manier om een dier te trainen! Ik denk dat veel mensen denken dat orka’s en dolfijnen in andere parken dus ook geen eten krijgen omdat dit verteld werd in Blackfish. Maar onthoud wel dat dit meer dan 20 jaar geleden was! Omdat dit een trainingsmethode was bij Sealand hoeft het niet te betekenen dat dit ook de methode is in andere parken. Zoals ik in vorige blogs al heb aangegeven krijgen de dieren in Dolfinarium ten alle tijden hun eten. Lees hier hoe de dolfijnen in Dolfinarium worden getraind.

 

 

Tot slot

 

dolfijn-dolfinarium-harderwijk

Foto: VTL Photography.

Blackfish en The Cove zijn echt gemaakt om kijkers over de hele wereld te choqueren. En om iedereen over te halen niet meer naar een zeezoogdieren park te gaan. Ik vind het erg bijzonder dat veel mensen die de documentaire hebben gezien er meteen van uit gaan dat dit de waarheid is. Terwijl grotendeels nog nooit een zeezoogdieren park hebben bezocht. Deze mensen vergeten dat beelden verdraaid kunnen worden en dat veel dingen ook flink uitvergroot worden. Dat beelden worden verdraaid en hun hun voordeel worden gebruikt blijkt wel uit een overzicht dat is gemaakt met 69 misstanden over de documentaire. Wil je nog meer weten over alle misstanden van Blackfish dan kan ik je aanraden om het het hele overzicht met misstanden door te lezen, deze kun je hier bekijken. Wanneer er documentaires worden gemaakt om kijkers te informeren is het wel belangrijk dat de informatie klopt! Dat dit niet het geval is geeft wel aan dat er 69 misstanden in Blackfish voor komen. Blackfish is niet gebaseerd op feiten maar op leugens om de kijker te misleiden. Ondanks alle leugens, slechte publiciteit en demonstraties weten SeaWorld, Dolfinarium en andere zeezoogdieren parken hun hoofd boven water te houden en blijven bezoekers toch komen. Dat bleek ook wel weer tijdens de laatste dag van het seizoen in Dolfinarium Harderwijk, het hele DolfijndoMijn zat vol met bezoekers, terwijl er buiten voor de entree een aantal activisten foldertjes uitdeelde. Gelukkig schrikt het mensen niet af en blijven bezoekers toch komen! Die volle tribune in Domijn gaf mij wel even kippenvel!

In de blogs van afgelopen week hebben jullie veel kunnen lezen over de dieren, verzorging en training over de dolfijnen in Dolfinarium. Maar ook over alle feiten en fabels rond zeezoogdieren parken in het algemeen. Voor nu was dit de laatste blog in de reeks blogs over de feiten en fabels over Dolfinarium. Ik hoop dat ik met mijn blogs heb aan kunnen geven dat veel berichten van activisten niet kloppen en dat je het beste zelf op onderzoek uit kunt gaan. Want het is echt niet zo zwart wit als activisten het laten lijken!

dolfinarium-harderwijk-2016

Foto: VTL Photography.

 

Deze blog heb ik geschreven vanuit mijn eigen perspectief, en hoe ik er tegen aan kijk. Dit is een initiatief van VTL Photography en HandenafvanhetDolfinarium. Zowel VTL Photography als HandenafvanhetDolfinarium zijn geen onderdeel van het Dolfinarium in Harderwijk. Voorlopig was dit de laatste blog over de feiten en fabels over Dolfinarium. Wie weet komen we binnenkort terug met nieuwe blogs! Heb je vragen? Dan kun je altijd terecht op de Facebook pagina van VTL Photography. Of stel je vraag via het Contact Formulier op de website.

Alle foto鈥檚 op de website en in deze blog zijn eigendom van VTL Photography, tenzij anders aangegeven. Het is dan ook niet toegestaan om de foto鈥檚 zonder toestemming te gebruiken voor priv茅 of commerci毛le doeleinden. Voor vragen over gebruik van de foto鈥檚 kunt u een email sturen naar: info@vtlphotography.com. Bij voorbaat dank!

Feiten en fabels over Dolfinarium Harderwijk deel 2

Vorige week verscheen de derde blog online over Dolfinarium. We hebben mooie en positieve berichten mogen ontvangen, bedankt daarvoor! Het onderwerp ging over The Cove, Taiji en het Dolfinarium. Het Dolfinarium en andere zeezoogdieren parken liggen constant onder vuur omdat bepaalde organisaties en dierenactivisten vinden dat het houden van dolfijnen in gevangenschap dierenmishandeling is. Zoals ik in mijn vorige blog al aangaf is het goed om altijd kritisch te blijven maar er zijn grenzen. Na mijn eerste blog over Feiten en Fabels over Dolfinarium Harderwijk deel 1, heb ik wel gemerkt dat tegenstanders toch niet goed op de hoogte zijn. Zij verspreiden verkeerde informatie waardoor andere mensen ook weer verkeerde informatie krijgen. Ook organisaties zijn niet altijd consequent met de informatie die zij verspreiden. De ene keer wordt er vermeld dat de dolfijnen uit Taiji niet in Europa terecht komen en de andere keer lees ik dat de dolfijnen over de hele wereld verspreid worden. Onduidelijker kun je het niet maken. Maar lieve mensen zoals je in de vorige blog hebt kunnen lezen zijn er in Europa g茅茅n dolfijnen uit Taiji. Met mijn blogs hoop ik wat meer duidelijkheid te kunnen geven. Geloof niet meteen wat er allemaal geschreven en geroepen wordt. Dat kan ik niet vaak genoeg herhalen, vorm jou eigen mening! Bezoek het Dolfinarium zelf en zie met eigen ogen hoe de dieren worden verzorgd. En stel je vragen, de medewerkers staan hier voor open. Het park heeft namelijk niets te verbergen. Een aantal maanden geleden kwam Taiji, The Cove en Dolfinarium ook aan bod bij RTL Late Night. Vandaag wil ik daar graag op terug kijken. Daarnaast kijken we ook terug naar Rambam. In maart toonde Rambam in hun uitzending undercover beelden die waren gemaakt in Dolfinarium. In deze aflevering werd onder andere verkondigd dat het Dolfinarium niets meer zou zijn dan een circus en dat het park geen educatieve waarde heeft. Rambam kwam met persoonlijke meningen en niet met feiten. Het feit is namelijk dat Dolfinarium voldoet aan alle wettelijke eisen die er zijn om zeezoogdieren te mogen huisvesten. Op 28 maart 2016 werd dit nogmaals bevestigd door de Staatssecretaris.

Dolfijnen Dolfijnen Delta

Dolfijnendelta Dolfinarium Harderwijk. Foto: VTL Photography.

Uitzending RTL Late Night

Omdat Taiji en The Cove het onderwerp waren van mijn vorige blog wil ik daar graag nog even op terug komen. Op 6 juni 2016 was Ric ‘O Barry te gast bij RTL Late Night. Hij was in Nederland om de activisten bij te staan in hun strijd om het Dolfinarium te sluiten. Naast O’Barry zat ook de dierenarts van Dolfinarium Harderwijk, Niels van Elk aan tafel. Voor het eerst sinds lange tijd kon ook het Dolfinarium haar zegje doen en was het geen eenzijdig verhaal. Aan het begin van het gesprek vertelde O’Barry dat hij zeven jaar lang dag in dag uit met de dolfijnen had gewerkt en dat hij de dieren toen echt leerde kennen, waaronder ook hun lichaamstaal. En dat die dolfijnenlach het grootse bedrog is van de natuur. De dierenarts van Dolfinarium haakte goed in op O’Barry door te vertellen dat er in het Dolfinarium niet wordt gekeken naar de glimlach van een dolfijn want, een dolfijn glimlacht niet. Maar dat er wel wordt gekeken naar het gedrag van de dieren, spelgedrag, gezondheid, en moeder zorggedrag om te zien of de dieren het naar hun zin hebben. Wat de dierenarts ook mooi verwoorde was dat we niet naar ons gevoel moeten kijken maar naar het dier, “Onze eigen gevoelens kleuren vaak de mening die we dan aan het dier opleggen”. En daar slaat de dierenarts de spijker op de kop. Want dat is nou precies wat er gebeurd!

Activisten kunnen vinden dat de dolfijnen niet happy zijn in Dolfinarium. Maar vinden de dolfijnen het wel zo erg om niet in “vrijheid” te leven? Om daar een antwoord op te geven moeten de dieren geobserveerd worden. Zoals jullie in de eerste blog hebben kunnen lezen is dat de gezondheid van elk dier goed in de gaten wordt gehouden. Maar zoals de dierenarts in RTL Late Night aan gaf wordt het gedrag van elk individueel dier ook goed geobserveerd. Zo wordt er gekeken naar speels gedrag, hebben ze onderling een goede band met elkaar, hebben ze een goede eetlust, zijn ze alert, willen zij mee doen aan de sessies en ga zo maar door. Aan de gezondheid en het gedrag kan bepaald worden hoe een dier zich voelt. Dit wordt goed in de gaten gehouden door zowel de verzorgers als de dierenartsen. Ik heb het idee dat mensen die tegen dolfinaria zijn “het vrije leven” in de natuur iets te veel “verhemelen”. De dieren hebben het in het wild helemaal niet zo makkelijk. Ze hebben te maken met vis schaarste, honger, het geluid van schepen, de vervuiling van de zee毛n, giftige stoffen, en natuurlijke vijanden. In het wild moeten dieren vaak vele kilometers zwemmen voor zij eindelijk een maaltje kunnen vinden. En wanneer er geen voedsel te vinden is moeten zij verder trekken.

Bij RTL Late Night werden uiteraard ook beelden getoond van The Cove. In de getoonde beelden was te zien hoe dolfijnen worden afgeslacht en hoe een aantal dolfijnen worden uitgezocht door medewerkers van dolfinaria die op het strand staan toe te kijken. Ric O’Barry verteld dat het de gewoonste zaak van de wereld is dat dolfijnentrainers staan toe te kijken en de mooiste dieren er tussen uit plukken. Dit vind ik best misleidend, de mensen die je ziet staan in de video zijn geen Europeanen. Maar het idee wordt wel gewekt dat de dolfijnentrainers uit Europese parken daar ook naar toe komen om dolfijnen uit te zoeken. Dit idee wordt zowel in de uitzending gewekt als in de documentaire zelf. Ik ken verschillende medewerkers en verzorgers uit verschillende parken en zij hebben het hart op de juiste plek zitten. Niemand zou hen zo ver krijgen om een dier iets aan te doen of langs de kant van de baai te gaan staan toe kijken hoe dieren worden gedood. Aan het einde van de RTL Late Night uitzending riep O’Barry de kijkers op om de volgende dag te komen demonstreren bij het Dolfinarium. Uiteindelijk kwamen er rond de 60 mensen opdagen. Ric O’ Barry is op deze dag ook in het Dolfinarium geweest om een kijkje te nemen bij de dieren. Dat het Dolfinarium de beste man binnen laat en hij achter de schermen mocht kijken geeft al aan dat het Dolfinarium helemaal niets te verbergen heeft. Het zou mooi zijn als het Harderwijkse park met rust gelaten wordt en dat de focus wordt gelegd op dieren die 茅cht hulp nodig hebben.

Rambam

 

dolfijndomijn-2016

Foto: VTL Photography

 

Begin maart was daar ineens de aflevering van Rambam. Het programma maakte een undercover uitzending en ineens ontplofte sociale media met reacties van mensen die ineens allemaal een mening hadden over het Dolfinarium. Lieve mensen, baseer je mening niet op een aantal verdraaide beelden uit de media!

Rambam wilde met hun uitzending vooral aantonen dat het Dolfinarium een circus is en geen educatieve waarde heeft. Dat tijdens de uitzending wordt gesproken over een circus is een mening van de presentatoren. Die mening is niet gebaseerd op feiten. De feiten zijn namelijk dat wilde dieren in het circus is nu verboden is omdat de dieren geen vaste plek hadden en vaak ook veel minder ruimte hadden doordat circussen rond toeren. De dieren in Dolfinarium hebben een vaste plek waar zij de ruimte hebben om te bewegen. De ruimte die de dieren hebben voldoet ruimschoots aan de regelgeving, en dat zijn de feiten! Dat het Dolfinarium geen circus is werd op 28 april 2016 nogmaals bevestigd door de Staatssecretaris. Daarnaast staat in de wet dat dierentuinen shows mogen geven met dieren. Hier kom ik zo nog op terug. Verder wil ik niet te diep in gaan op de aflevering van Rambam, ik vond het namelijk erg laf om stiekem beelden te maken achter de schermen en de beelden zo te verdraaien dat Nederland een heel verkeerd beeld kreeg van het Dolfinarium. Daarnaast heeft het Dolfinarium meerdere zaken uitgelegd maar dat lieten ze uiteraard niet terug zien in de uitzending. Ik zou je willen aanraden om de volgende video eens te bekijken. Hier worden een aantal punten uit de uitzending van Rambam besproken. En ga vooral zelf eens een kijkje nemen bij het Dolfinarium!

Kijk voor de statement van het Dolfinarium over Rambam op hun website.

 

 

De Regering

Dolfinarium Harderwijk (5)

Foto: VTL Photography

 

Naast verschillende activisten en organisaties heeft de Partij voor de Dieren zich hier ook in gemengd. Zij zijn namelijk ook van mening dat Dolfinarium Harderwijk gesloten moet worden. Begin maart werd door Marianne Thieme van de PvdD gevraagd of de dierentuin vergunning aan het Dolfinarium wel terecht is afgegeven. Op 28 april j.l. heeft er in de Tweede Kamer een algemeen overleg plaats gevonden over Dierenwelzijn inclusief zeezoogdieren. Staatssecretaris Martijn van Dam (Economische Zaken, PvdA) heeft toen bevestigd dat het Dolfinarium terecht een dierentuin vergunning heeft. Ook werd nogmaals bevestigd dat het Dolfinarium een dierentuin is en dat er geen sprake is van sluiting of dat de dolfijnenshows verboden zouden moeten worden. De link die activisten en het programma Rambam leggen tussen het Harderwijkse Dolfinarium en een circus is ook door de Staatssecretaris van tafel geveegd. Daarnaast staat in de wet dat dierentuinen shows mogen geven met dieren. De regering geeft hier dus eigenlijk ook aan dat het Dolfinarium voldoet aan alle strenge eisen waardoor er geen reden is om iets aan het park te veranderen.

 

Dolfinarium is belangrijk!

Dolfijntjes Dolfinarium

Foto: VTL Photography.

 

In onder andere de uitzending van Rambam werd beweerd dat het park geen educatieve waarde heeft en eigenlijk gewoon een circus is. Maar het Dolfinarium is heel belangrijk en heeft wel degelijk een educatieve waarde! We weten allemaal dat veel dieren met uitsterven worden bedreigd, waaronder verschillende dolfijnensoorten. Het klinkt misschien聽clich茅, maar de dieren in Dolfinarium zijn ambassadeurs voor hun soortgenoten in het wild. Als wij de dieren niet zouden kennen hadden wij ons ook niet druk gemaakt om het welzijn van de dieren in het wild.

Het park wil haar bezoekers kennis laten maken met de dieren. Hoe mooi de dieren zijn en dat wij met zijn alle goed voor hen en de natuur moeten zorgen. En zeker door alle dierenleed in de wereld vind ik het mooi dat er plekken zijn zoals Dolfinarium, waar de medewerkers laten zien hoe bijzonder de vriendschap en de band tussen mens en dier kan zijn. Het Dolfinarium werkt ook mee aan verschillende wetenschappelijke onderzoeken. Een mooi voorbeeld is het gehooronderzoek bij bruinvissen. Bruinvissen komen veel voor in de Noordzee, een van de drukste vaargebieden ter wereld. Bij de onderzoeken is naar boven gekomen dat de dieren hinder ondervinden in hun onderlinge communicatie door het toegenomen lawaai in zee. Dit soort onderzoeken zouden nooit toegepast kunnen worden bij dieren in het wild. Op YouTube vind je een video over het gehooronderzoek in Dolfinarium.

Daarnaast geeft het park op verschillende manieren educatieve informatie aan bezoekers. Elk kind krijgt bij bij de ingang een dierenpaspoort waar de kinderen meer leren over de dieren die in het park leven. Door middel van de dierpresentaties en voorstellingen vertellen de verzorgers meer over de dieren. Tijdens de presentatie bij de Dolfijnendelta wordt er op een zeer ontspannen en informatieve manier heel veel verteld over de dolfijnen. Uiteraard wordt er gesproken over de dieren die in het gebied leven maar bezoekers krijgen ook informatie over de dolfijnen in het wild. Op verschillende plekken in het park vind je de Boeibakens, waar je op spelenderwijs meer te weten komt over de dieren. Daarnaast kun je veel informatie vinden op de website en zijn er spreekbeurtpakketten te downloaden. Het is ook aan de bezoekers zelf om te beslissen met wat voor doel zij naar het park komen. Je kunt de gezelligheid opzoeken, spelen, genieten van de dieren, kijken naar de shows en daarnaast kun je heel wat nieuwe dingen bij leren over de dieren. Door dolfinarium maken bezoekers op een unieke en speelse manier kennis met zeezoogdieren. Veel bezoekers worden geraakt door de band die de verzorgers hebben met de dieren. En zijn na een dagje Dolfinarium onder de indruk van de sterren van de zee.

We eindigen met een quote die op de website van Dolfinarium staat. Het is een vertaalde quote van Baba Dioum. En slaat wat mij betreft de spijker op de kop!

“Iets waar je over geleerd hebt, dat leer je kennen. Datgene wat je kent, daar ga je van houden. En datgene waar je van houdt, dat wil je beschermen!”

 

Een aantal foto’s die wat mij betreft de bijzondere band tussen de dolfijnen en hun verzorgers laat zien:

 

Deze blog heb ik geschreven vanuit mijn eigen perspectief, en hoe ik er tegen aan kijk. Dit is een initiatief van VTL Photography en HandenafvanhetDolfinarium. Zowel VTL Photography als HandenafvanhetDolfinarium zijn geen onderdeel van het Dolfinarium in Harderwijk. Volgende week verschijnt er weer een nieuwe blog online! Heb je vragen? Dan kun je altijd terecht op de Facebook pagina van VTL Photography. Of stel je vraag via het Contact Formulier op de website.

Alle foto鈥檚 op de website en in deze blog zijn eigendom van VTL Photography. Het is dan ook niet toegestaan om de foto鈥檚 zonder toestemming te gebruiken voor priv茅 of commerci毛le doeleinden. Voor vragen over gebruik van de foto鈥檚 kunt u een email sturen naar: info@vtlphotography.com. Bij voorbaat dank!

 

Een kijkje achter de schermen bij het DolfijndoMijn deel 2

Vorige week hebben we in de聽eerste blog verteld wat er zoal gebeurd achter de schermen van DolfijndoMijn, hoe de dieren verzorgd en getraind worden. Vandaag gaan we verder met deel twee;聽 een kijkje achter de schermen bij het DolfijndoMijn! Welke dieren leven er in domijn, en hoeveel ruimte hebben de dieren?

 

De dolfijnen in DolfijndoMijn

In het DolfijndoMijn leven op dit moment 10 mannetjes; Prince, Nando, Yola, Juno, Apollo, Tucker, Tsalka, Tlisala, Nemo en Balasi. Tien mannen, en alle tien hebben zij een heel eigen karaktertje. Gelukkig kennen de verzorgers elk individu en weten zij precies wat de dieren nodig hebben en wat zij wel en niet leuk vinden. Een vraag die vaak aan de verzorgers gesteld wordt is; “Hoe houden jullie de dieren uit elkaar?” Vanaf een afstand lijken de dolfijnen misschien heel erg op elkaar maar wanneer je goed kijkt zijn ze toch allemaal heel verschillend.

 

Hierboven zie je foto’s van een aantal dolfijnen in Domijn. Als je elke foto op groter formaat bekijkt kun je zien dat er wel degelijk verschillen zijn. Het ene dier heeft meer strepen dan de andere, het andere dier heeft weer een wit snuitje, en het ene dier is lichter of donkerder dan de ander. Maar er zijn meer dingen waar je de dieren individueel aan kan herkennen, bijvoorbeeld de ogen. Naast verschillende kenmerken van het uiterlijk heeft elk dier ook een ander karakter. De verzorgers kennen de dieren natuurlijk het beste maar als vaste bezoeker kun je na een tijdje ook wel wat karaktertrekjes herkennen. Meerdere vaste bezoekers weten ook de namen van elk individueel dier. Zo zie je dat elk dier heel anders is en dat de dieren goed te onderscheiden zijn wanneer je ze eenmaal wat beter leert kennen.

 

Ruimte

dolfijndomijn

Plattegrond van het DolfijndoMijn, ook te zien op de website van Dolfinarium. Copyright: Dolfinarium.

In Dolfinarium kun je op twee plekken genieten van dolfijnen. In het DolfijndoMijn en in de Dolfijnendelta. De Dolfijnendelta is de hele dag door toegankelijk voor bezoekers en het DolfijndoMijn is alleen toegankelijk tijdens de shows. Wel kun je als bezoeker aan de achterzijde bij het dolfijnenpanorama kijken. Daar kun je door de dag heen de dolfijnen zien die in het domijn leven.

Op de eerste foto hierboven zie je de drie kleinere ronde bassins achter de schermen van het domijn. Hier is veel commotie om geweest door de uitzending van Rambam. De dolfijnen zouden de hele dag door in deze kleine “badjes” door moeten brengen -In een andere blog kom ik nog uitgebreider terug op Rambam- De drie bassins op de foto staan in verbinding met elkaar en ook met het bassin bij het dolfijnenpanorama en de sluis naar binnen waar de shows plaats vinden. De dieren beschikken in totaal over 3 miljoen kunstmatig zeewater. In tegenstelling tot wat er beweerd wordt op sociale media, hebben zij beschikking tot alle ruimtes. Zij mogen zelf bepalen waar ze willen zwemmen. In het bassin van de koepel, buiten in de 3 ronde bassins of aan achterkant bij het dolfijnenpanorama. Naast de foto van de bassins achter de schermen zie je nog vijf andere foto’s van een aantal dolfijnen. Deze foto’s heb ik van verschillende dieren op verschillende momenten van de dag genomen. Alle hekken stonden open, en toch kozen dieren er voor om op dat moment in de ronde bassins achter de schermen te zwemmen. Dit is voor hun een net zo fijne omgeving als de andere ruimtes, omdat de dieren nooit iets worden opgelegd of ontnomen.

Er zijn een aantal momenten door de dag heen dat niet alle hekken en sluizen open staan. Vlak voor de show vragen de verzorgers alle dieren bij zich, en wordt de groep gesplitst. De dieren die mee gaan doen in de show mogen het bassin in van het domijn. En de andere dieren blijven bijvoorbeeld bij het dolfijnenpanorama zwemmen. De hekken zijn dan dicht omdat het anders voor de dieren en verzorgers te verwarrend wordt als alle dieren door elkaar zwemmen. Op zo’n moment gaan dus bepaalde hekken en sluizen dicht. In de eerste blog hebben we het gehad over gezondheidstrainingen en trainingssessies, op zulke momenten krijgen de dieren 1 op 1 aandacht, ook dan zijn de hekken vaak gesloten. De rest van de dag en ook ’s nachts hebben de dieren alle ruimte en staan alle hekken en sluizen open. Dat de dieren dus grotendeels van de dag in kleine ruimtes door zouden brengen klopt dus niet.

Chloor

Het water in Dolfijndomijn bestaat uit kunstmatig zeewater waar chloor wordt toegevoegd om de natuurlijke groei van bacteri毛n tegen te gaan. Het chloor breekt mogelijk schadelijke elementen af en door een filtering wordt het water gezuiverd. De hoeveelheid chloor is vergelijkbaar met het gebruik in drinkwater in sommige plaatsen in Nederland. Ik heb meerdere malen voorbij zien komen dat het chloor schadelijk is voor de dieren en dat de dieren huidaandoeningen zouden hebben. Deze informatie klopt niet. De hoeveelheid chloor dat wordt toegevoegd aan het water is niet schadelijk voor de dieren. Daarnaast wordt de kwaliteit van het water goed gecontroleerd, in zowel DolfijndoMijn als de Dolfijnendelta.

Aqua bella

Aquabella Dolfinarium (2)

Het DolfijndoMijn staat bij het publiek natuurlijk bekend om de dolfijnenshow. In het vernieuwde Domijn nemen de dolfijnen je mee op wereldreis. Zij laten het publiek zien hoe fantastisch mooi de natuur is, en dat wij er met zijn allen heel goed voor moeten zorgen. De dolfijnen, verzorgers en de 3D-water- en lichteffecten zorgen voor een bijzondere show!

De Aqua Bella show is in 2013 benoemd tot beste show van de wereld. Het Dolfinarium ontving een Brass Ring Award, d茅 oscar van de dieren- en amusementsparken. Volgens activisten zou het domijn geen educatieve waarde hebben. Maar de Aquabella show in het DolfijndoMijn is niet alleen heel leuk om naar te kijken, maar de trainers en de dieren leren kinderen op spelende wijs om geen afval zomaar weg te gooien. Afval hoort in de prullenbak en niet in het water, want dat is slecht voor de natuur. En dat lijkt misschien onbelangrijk, maar de natuur wordt flink bevuild door ons afval. Het Dolfinarium helpt de jonge generatie meer bewust te maken dat afval in de prullenbak hoort. Door onder andere het grote afval probleem in de natuur, worden verschillende dolfijnensoorten met uitsterven bedreigd.

Naast de educatieve waarden worden de dolfijnen door deze shows zowel fysiek als mentaal uitgedaagd. De dieren vinden het leuk om aan een show mee te doen. Hoe weet ik dat? Omdat ik zie dat de dieren enthousiast en uitbundig gedrag vertonen vlak voor een show. Daarnaast zijn veel gedragingen die de dieren laten zien natuurlijke gedragingen. Tuimelaardolfijnen heten niet voor niks tuimelaars. Zoals ik in de eerste blog al vertelde gebeurd het ook wel eens dat een dier geen zin heeft. Dat is prima! Dit wordt door de verzorgers niet afgestraft, een dier zal ten alle tijden zijn eten krijgen of het dier nou mee wilde doen of niet. Daarnaast hoeven de tien dolfijnen mannen ook niet elke dag mee te doen in een show. Elke dag wordt een show uitgeschreven en bepaald welke dieren er mee mogen doen. En wordt er in grote lijnen opgeschreven wat voor gedragingen er gevraagd gaan worden aan de dieren. Elke show is anders, zo blijft het leuk en afwisselend voor de dieren. Het park en de verzorgers zijn dag in dag uit bezig met wat het beste is voor de dieren. Het welzijn van de dolfijnen staat ten alle tijden op nummer 1!

Weekend van de wetenschap

Het eerste weekend van oktober is het Weekend van de Wetenschap! Bij het Dolfinarium kun je op zaterdag 1 oktober meer leren over het gedrag van zeezoogdieren. Op het park worden dagelijks onderzoeken uitgevoerd, maar wat houden deze onderzoeken precies in? En wat voor soort onderzoeken worden er dan uitgevoerd? Op 1 oktober kun je daar antwoord op krijgen! Want dan kun je zelf een kijkje nemen en zelfs mee helpen met het uitvoeren van deze onderzoeken. Herkent een walrus zichzelf in de spiegel? Onthoud een dolfijn onder welke emmer een ring is verstopt? Wil je mee doen? Ga dan op 1 oktober naar het Dolfinarium. Vergeet jezelf niet eerst even aan te melden! Dit kan via de聽website van het Dolfinarium. Het programma wordt opgezet voor (basisschool) kinderen, maar iedereen mag mee doen. De activiteit start om 11.00 uur bij het DolfijndoMijn!

Houdt de website en de Facebookpagina in de gaten want volgende week volgt er weer een nieuwe blog. Dan hebben we het uitgebreid over Taiji, The Cove en Dolfinarium. Houdt de website en Facebookpagina’s in de gaten. Tot volgende week!

Alle foto鈥檚 in deze blog zijn eigendom van VTL Photography. Het is dan ook niet toegestaan om de foto鈥檚 zonder toestemming te gebruiken voor priv茅 of commerci毛le doeleinden. Dit is een initiatief van VTL Photography en HandenafvanhetDolfinarium. Zowel VTL Photograhy als HandenafvanhetDolfinarium zijn geen onderdeel van het Dolfinarium in Harderwijk. Voor vragen kunt u een email sturen naar: info@vtlphotography.com of het contactformulier invullen op de website.

 

Een kijkje achter de schermen bij het DolfijndoMijn!

De afgelopen tijd is er veel te doen geweest rond het dolfinarium en andere zeezoogdierenparken. Persoonlijk kan ik mij totaal niet vinden in alle negatieve berichten. Ik kom graag in Dolfinarium en geniet van het park en de band die de verzorgers hebben met de dieren. Het leek mij dan ook erg leuk om eens meer te vertellen over de dolfijnen in Dolfinarium. Inmiddels heb ik al een aantal blogs klaar liggen waardoor ik heb besloten om een aantal weken elke week een blog online te plaatsen over Dolfinarium. Over de trainingen, verzorging van de dieren maar ook over de feiten en fabels rond het Dolfinarium en andere zeezoogdierenparken. We beginnen met een kijkje achter de schermen bij DolfijndoMijn! Het domijn is alleen toegankelijk voor bezoekers tijdens de show, maar wat gebeurd er allemaal achter de schermen in het domijn? Afgelopen week mocht ik een aantal trainingssessies bijwonen in het DolfijndoMijn van het Dolfinarium. In Domijn leven op dit moment 10 volwassen mannetjes die schitteren in de Aquabella show. In deze blog lees je meer over de verzorging en trainingen van deze knappe mannen. Met natuurlijk foto’s 茅n een video. Veel lees en kijk plezier!

 

dolfijnen-dolfinarium-harderwijk

Foto: VTL Photography.

 

Gezondheidstrainingen

In het wild kunnen dolfijnen het zich niet permitteren om zwak te zijn. Ze proberen dan ook om dit zo lang mogelijk verborgen te houden, zodat natuurlijke vijanden als haaien of orka’s hen niet als prooi zien. Een dier zal pas laten zien dat er iets aan de hand is als het lichaam te zwak wordt. Als de verzorgers en dierenartsen in het Dolfinarium zouden moeten wachten tot dat moment, dan is het vaak te laat om nog iets voor het dier te kunnen doen. Daarom wordt de gezondheid van de dieren dagelijks gecontroleerd. Elke ochtend beginnen de verzorgers met het voeren van de dieren en een gezondheidstraining. Tijdens de gezondheidstraining bekijken de verzorgers bijvoorbeeld de huid en het gebit na. Ze worden van top tot teen na gekeken.

Naast de dagelijkse gezondheidscheck wordt wekelijks de ademhalingen van alle dieren gecontroleerd. Door dit goed bij te houden ontstaat er een overzicht waarop precies te zien is wat een normale ademhaling is voor elk individueel dier. Mocht het zo zijn dat een ademhaling ineens heel erg afwijkt van de normale waarde, kan dit een aanduiding zijn dat er iets aan de hand is. Daarnaast worden ook elke week alle dolfijnen gewogen. Het gewicht van een dier zegt ook heel veel over de gezondheid. Wanneer een dier afvalt kan dit ook een signaal zijn dat er iets aan de hand is. Omdat de dieren elke week gewogen worden kunnen de verzorgers het gewicht van de dieren goed op peil houden. De dolfijnen hebben een gewicht tussen de 200 en de 260 kilo. Het gewicht hangt ook een beetje af van de lengte, de ene dolfijn is een stuk groter dan de andere. In overleg met de dierenarts wordt voor ieder dier een basis dieet opgesteld dat precies aansluit op de behoeften van elk individu. Dit wordt continu in de gaten gehouden en in overleg met de dierenarts aangepast wanneer nodig.

Bloed prikken

Eens in de 100 dagen word er bloed geprikt bij de dieren, wat daarna in het lab op het park wordt gecontroleerd. Het bloed kan heel veel vertellen over de gezondheid en is daarom extra belangrijk. Het bloed prikken gebeurd in de staart. De verzorger vraagt de dolfijn om de staart aan te geven. De verzorger legt daarna de staart op schoot en het dier blijft heel rustig ondersteboven liggen (dit is ook te zien in de video). Voor een dolfijn is dit geen natuurlijke houding, het dier ligt ondersteboven met het blaasgat onderwater. Dit kan alleen als het dier zijn verzorger volledig vertrouwd. Door bloed te prikken kan de gezondheid van elk dier beter in de gaten worden gehouden. Wanneer uit de bloeduitslagen blijkt dat een dier iets te kort komt wordt er in overleg met de dierenarts gekeken wat een dier nodig heeft.

Vocht toedienen

Mocht na de uitslagen van het bloed blijken dat een dier te weinig vocht binnen krijgt dan wordt er door de dierenarts besloten om het dier extra vocht toe te dienen. Dolfijnen drinken niet zoals wij, zij halen hun vocht uit de vis die zij binnen krijgen. Vooral oudere dieren hebben hier vaker last van. Maar het komt ook wel eens voor dat een jonger dier een keer wat extra vocht nodig heeft. Zoals je kunt zien op de foto’s gaat het slangetje via de mond naar binnen. Op foto 1 zie je een stagiaire die een trechter vast houd waar zij water in giet, het water komt dan langzaam via het slangetje in de maag van de dolfijn terecht. De dieren worden hier voor getraind zodat het dier geen stress ervaart op het moment dat het vocht toedienen ook echt nodig is.

Trainingssessies

training-dolfijndomijn

Trainingssessie in DolfijnDomijn. Foto: VTL Photography.

Naast de gezondheidstrainingen krijgen de dieren ook trainingssessies. Tijdens de trainingssessies worden er nieuwe gedragingen aangeleerd wat toegepast kan worden in de shows. Alles wat de dieren wordt aangeleerd gaat in hele kleine stapjes. De dolfijnen geven tijdens trainingen vaak ook zelf aan wat ze wel en wat ze niet leuk vinden, hier bouwen de verzorgers dan op verder. Eigenlijk worden de verzorgers dus getraind i.p.v andersom. Tijdens de trainingen wordt er gewerkt op basis van geheel vrijwillige medewerking. Willen de dieren mee doen, dan doen ze lekker mee, hebben ze even geen zin dan is dat ook prima. Er zal voor de dieren nooit een consequentie zitten aan het niet deelnemen van een training. Zij zullen dus ten alle tijden hun eten krijgen, ongeacht of ze ‘zin’ hadden om mee te werken of niet. Het belangrijkste is dat de keuze bij de dieren zelf ligt en dat het leuk voor ze is. Daarom is ook geen 茅茅n training of show helemaal het zelfde. Zodat het voor de dieren leuk en interessant blijft. In de video zie je in domijn dolfijn Yola met een van zijn verzorgers, Yola wordt aangeleerd om met een draaiende beweging de bal aan te tikken. Deze gedraging word al een poosje getraind en het gaat steeds beter.

Met alle dieren wordt er op een positieve manier gewerkt. Hier bedoel ik mee dat alleen het positieve wordt beloond en aan het ‘negatieve’ wordt geen aandacht geschonken. Net als wij mensen maken dieren natuurlijk ook wel eens ruzie en/of fouten, wordt er aan dit gedag geen aandacht geschonken terwijl er op positief gedrag veel meer aandacht volgt, is het natuurlijk voor de dieren veel leuker om het positieve gedrag te herhalen. Hierdoor kan er worden gewaarborgd dat er met de dolfijnen op een uitsluitend positieve manier wordt gewerkt. Het is de taak van de verzorgers om precies te weten hoe de sociale structuur van de dolfijnen groep in elkaar zit. Dit helpt om het beste uit elk dier te kunnen halen. Mocht het zo zijn dat bepaalde dieren heel erg naar elkaar toe trekken, kan het zo zijn dat ze in een trainingssessie juist worden gevraagd om met een ander dier samen iets te leren. Op die manier kunnen ze er voor zorgen dat de banden tussen alle dieren goed en sterk blijven.

 

 

Aandacht

dolfijn

Dolfijn Tucker met zijn speeltje. Foto: VTL Photography.

Een gezondheidstraining wordt altijd 1 op 1 gedaan, zodat elk dier de volledige aandacht heeft van zijn verzorger. In het domijn leeft een groep van 10 mannetjes. Wanneer er sessies of shows zijn wordt de groep in twee毛n gesplitst. Dit word ook wel separatie genoemd. Dit wordt zo gedaan om alle dieren evenveel aandacht te kunnen geven. Wanneer alle dieren bij elkaar zouden blijven en 1 dolfijn de aandacht zou krijgen dan heeft de verzorger niet 1 dier maar meteen alle 10 voor zijn neus. Dolfijnen zijn erg nieuwsgierig en sommige worden snel jaloers (net als bij mensen). Is ook wel begrijpelijk, alle dieren willen natuurlijk wel aandacht. Tijdens voedingssessies of shows hebben de verzorgers vaak wel meerdere dieren bij zich, dan is de 1 op 1 aandacht niet nodig. Wanneer er geen shows of sessies zijn staan alle hekken en sluizen open en kunnen alle dieren zwemmen en spelen waar en met wie ze maar willen.

dolfinarium-harderwijk-dolfijn-domijn

Even een momentje samen. Foto: VTL Photography.

De band tussen de verzorgers en de dieren moet natuurlijk ook onderhouden worden. Er is dan ook tijd om lekker te knuffelen of om samen te spelen. Elk dier heeft weer zo zijn eigen karakter en favoriete speeltjes. De verzorgers kennen de dieren goed en weten precies wat ze wel en niet leuk vinden.

Medicatie

Op sociale media zie ik wel eens voorbij komen dat de dieren in Dolfinarium antidepressiva toegediend zouden krijgen. Dit is echter onjuist. Er zijn g茅茅n dieren die in het Dolfinarium wonen die antidepressiva toegediend zouden krijgen. Dit gezegd te hebben zijn er natuurlijk wel momenten dat er medicatie toegediend moet worden wanneer een dier ziek is. Mocht uit bloedonderzoeken blijken dat een dolfijn bijvoorbeeld een tekort heeft aan vitamine of ijzer, krijgen de dieren op verzoek van de dierenarts supplementen toegediend. Wanneer wij medicatie nodig hebben pakken wij een glas water en slikken we het weg. Bij dolfijnen gaat dit anders, de supplementen worden meestal in de vis gestopt zodat de medicatie goed kan worden opgenomen.

Video; een kijkje achter de schermen bij DolfijndoMijn.

Houdt de website en de Facebookpagina in de gaten want volgende week volgt nog een blog over de dolfijnen in DolfijndoMijn! Geniet nog even van een aantal foto’s van de dolfijnen mannetjes. En vergeet ook niet de video te bekijken. Tot volgende week!

Alle foto’s in deze blog zijn eigendom van VTL Photography. Het is dan ook niet toegestaan om de foto’s zonder toestemming te gebruiken voor priv茅 of commerci毛le doeleinden. Dit is een initiatief van VTL Photography en HandenafvanhetDolfinarium. Zowel VTL Photograhy als HandenafvanhetDolfinarium zijn geen onderdeel van het Dolfinarium in Harderwijk. Voor vragen kunt u een email sturen naar: info@vtlphotography.com of het contactformulier invullen op de website.