Beachie

Normaal gesproken deel ik geen privé zaken maar voor één keer maak ik een uitzondering. Afgelopen dinsdag avond was ik in een aflevering van Grommen met Grol te zien in het Dolfinarium Harderwijk. Waarin ik mijn verhaal deed over wat het Dolfinarium voor mij betekend en wanneer de liefde voor de dolfijnen en het park begonnen is. In deze blog vertel ik mijn verhaal voor 1 keer naar aanleiding van de opnames van Grommen met Grol. Het is een leuk item geworden waar ik Omroep Gelderland en het Dolfinarium voor wil bedanken! Ik vond het heel erg spannend om mijn verhaal voor de camera te vertellen maar vond het ook mooi en bijzonder om een keer te doen. Helemaal omdat de dolfijn in het verhaal een dag na de opnames overleed. Deze blog wil ik dan ook opdragen aan dolfijn Beachie, Ik mocht hem op mijn Opkikkerdag ontmoeten en ik kan wel zeggen dat dat mijn leven veranderde.

Beachie

 

In 1990 kwam ik voor het eerst in het Dolfinarium samen met mijn ouders. Hoe jong ik ook was – ik was twee jaar oud- toen ik de dolfijnen voor het eerst zag deed dat iets met mij. Tijdens de dolfijnenshow zat ik te lachen en te gieren en heel hard te klappen. Tot op de dag van vandaag hebben mijn ouders het nog wel eens over dat moment. De bezoekers om ons heen zaten meer naar mij te kijken dan naar de show. Vanaf die dag was alles dolfijnen! In de jaren die volgde was mijn kamer gevuld met posters, beeldjes en andere hebbedingetjes van dolfijnen en walvissen. De cd “Voor altijd samen” van de dolfijnenshow in Dolfinarium draaide ik helemaal grijs! Toen ik eenmaal op de middelbare school zat en ik een richting moest kiezen, koos ik voor Verzorging. Maar wat ik echt wilde was Dolfijnentrainer worden. Ik wilde hoe dan ook een keer proeven hoe dat zou zijn. Maar helaas werd ik in september 2003 ernstig ziek, en werd met spoed opgenomen in het ziekenhuis. Ik kreeg een longembolie en werd 11 dagen kunstmatig in coma gehouden. Na anderhalve week intensive care wisten ze pas wat ik mankeerde, ik had een zeldzame bacterie: Lemierre Syndroom. Hier hadden de artsen nog niet eerder van gehoord. Uiteindelijk heb ik bijna twee maanden in het ziekenhuis gelegen.

 

Dolfinarium Harderwijk

    Foto: VTL Photography. Deze foto maakte ik tijdens de opnames van Grommen met Grol.

Stichting Opkikker

Door het ziekenhuis werd ik aangemeld bij de Stichting Opkikker. Ze vonden dat ik na alle ellende wel een opkikker verdiende. Toen vrijwilligers van de stichting mij vroegen wat ik leuk vond en of ik wensen had vertelde mijn ouders meteen dat ik gek was van dolfijnen. Op 26 april 2004 was het zo ver. Ik herinner het mij nog als de dag van gister! Wat wij gingen doen op deze dag wist ik niet, dus het was dan ook een grote verrassing toen we aankwamen in Harderwijk.

 

 

Ik kon het niet geloven we waren bij het DOLFINARIUM! Ik vond het geweldig om de dolfijnen te zien. We waren nog voor het park open ging al binnen en kregen een kleine rondleiding. Het voelde heel speciaal om een kijkje te nemen in het park zonder andere bezoekers. Ik was al helemaal in mijn nopjes en mijn dag kon al niet meer stuk, maar de grootste verrassing was toen ik met een trainer mee mocht om echt bij de dolfijnen te gaan kijken. Ik kan mij nog alles precies herinneren. Ik mocht een emmertje vis mee nemen en toen we bij een vlot aan kwamen begon mijn hart enorm te bonzen. Ik zag al een aantal lieve koppies die nieuwsgierig lagen af te wachten wat er ging gebeuren. Na een leuk zoekspelletje voor de dieren koos de trainer Beachie uit om bij ons te blijven. Toen ik Beachie in zijn lieve oogjes aankeek was ik meteen verliefd. Hij was heel erg rustig en ontzettend lief. Wanneer ik hem aanraakte maakte hij pretgeluidjes en wanneer ik stopte met aaien kwam hij steeds weer met zijn snuitje omhoog, alsof hij wilde zeggen; nee niet stoppen! Dat moment met Beachie was en is voor mij nog steeds heel bijzonder. Het heeft zoveel met mij gedaan. Ik kwam uit een moeilijke periode maar ik werd zo blij en gelukkig van dit moment. Een lang gekoesterde droom werd werkelijkheid. Ik ben de Stichting Opkikker en het Dolfinarium nog steeds heel dankbaar voor dit bijzondere moment. En ben hun ook zo dankbaar dat dit soort momenten mogelijk zijn, voor mij maar ook voor andere kinderen. Elk kind die een moeilijke periode moet doorstaan verdiend een onbezorgde dag. Ik weet uit ervaring hoe belangrijk zo’n dag kan zijn.

Beachie

Beachie Boudewijn Seapark (2)

Dolfijn Beachie was een groot volwassen mannetje. Hij werd geboren in 1983. Hij woonde eerst in Sea World Florida en verhuisde in 1997 naar Dolfinarium Harderwijk. Na de bijzondere ontmoeting bezocht ik elk half jaar het Dolfinarium om Beachie en de andere dolfijnen weer te zien. Ik pikte mijn grote vriend -zoals ik hem altijd noemde- er zo tussen uit. Ik zocht altijd naar een grote dolfijn met een paar lieve ogen en een unieke rugvin. Beachie stond er ook om bekend om bij het raam te gaan liggen waardoor hij ook best geliefd was onder de bezoekers. Het grote mannetje verhuisde in 2009 vanwege het fokprogramma naar Boudewijn Seapark. Uiteraard heb ik Beachie ook in België opgezocht!  In 2011 was de eerste keer dat ik mijn grote vriend opzocht in Boudewijn Seapark. Samen met drie vriendinnen -die Beachie ook allemaal kende van de tijd dat hij in Dolfinarium verbleef- gingen we richting Brugge. We hadden enorm geluk want we mochten met Beachie op de foto! Wat voor mij best een heel emotioneel moment was. Ik stond huilend op de foto haha. In 2012 ben ik met dezelfde dames weer terug gegaan en hebben we het programma dichter bij dolfijnen gedaan. We mochten Beachie en Roxanne ontmoeten. Dit was ook weer een mooie en bijzondere ervaring.

Binnenkort wilde ik Beachie weer gaan bezoeken. Maar helaas kwam zondag 28 februari het verdrietige nieuws naar buiten dat hij op zondag 21 februari onverwachts is gestorven ten gevolge van een gesprongen ader rond de luchtzak. Dit word bij mensen ook wel de sinus genoemd. De luchtzak is een zijvertakking in het blaasgat, waar veel adertjes omheen zitten. De dokters kunnen daar niet bij komen en helaas kon dit daardoor niet worden voorkomen. Beachie werd in juli en augustus 2015 nog papa van dolfijntjes Moana en Ori. Het mannetje is 33 jaar oud geworden.

Die mooie Beachie oogjes zal ik nooit meer vergeten!

Rust zacht lieve Beachie!

Beachie (4)

 

Door deze bijzondere dolfijn werd mijn liefde voor dolfijnen alleen maar groter. En heb ik een andere manier gevonden om toch dicht bij de dolfijnen te blijven; fotograferen. Ik kocht mijn eerste camera in 2009 om zelf foto’s te maken van de dolfijnen, om aan anderen te laten zien hoe mooi en bijzonder deze dieren zijn. De liefde voor dierenfotografie groeide en begon ik ook andere dierenparken te bezoeken. Waardoor mijn hobby vandaag de dag uitgegroeid is tot VTL Photography. Ik wil graag al mijn vaste volgers enorm bedanken! Inmiddels heeft mijn Facebookpagina meer dan 500 likes en worden de website en Facebookpagina door veel bezoekers bekeken over de hele wereld! Zo zie je maar wat 1 droom die uit komt al niet teweeg kan brengen…..

Een aantal foto’s die ik gemaakt heb tijdens de opnames van Grommen met Grol

 

Foto’s van Beachie, gemaakt tijdens mijn laatste bezoek aan Boudewijn Seapark op 12-09-2015

Wil je de aflevering van Grommen met Grol terug kijken waarin ik te zien ben? Dat kan! Klik op onderstaande link dan kun je de hele aflevering terug kijken. Je kunt mijn item zien rond 13:41 min.

http://www.omroepgelderland.nl/tv/programma/224705930/Grommen-met-Grol/aflevering/137606732

3 Comments on “Beachie

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s

%d bloggers liken dit: