Klimmen naar de top

Op tv zie je vaak de mooiste landschappen en bijzondere plekken. Ik sta dan ook versteld hoe prachtig de natuur is op onze aarde. En hoe bijzonder het is dat we daar met zijn alle van kunnen genieten. De natuur is mooi en indrukwekkend, maar de natuur kan ook meedogenloos zijn. Neem bijvoorbeeld de vulkanen. Als een vulkaan uitbarst verwoest de lava alles wat op zijn pad komt. Het ontstaan en de enorme kracht van een vulkaan heb ik altijd al interessant gevonden. In 2014 waren we op vakantie op Tenerife en bezochten wij natuurlijk de vulkaan Pico del Teide. Ik wist niet wat mij overkwam. Zo indrukwekkend en mooi! We zijn tijdens onze vakantie een aantal keer in Nationaal Park El Teide geweest, om alles te zien maar ook om een wandeling te maken. Bij Montaña Blanca hebben we de auto neer gezet en hebben een stuk gewandeld. We kwamen mensen tegen die helemaal bij de top van de Teide waren geweest. Onze nieuwsgierigheid werd aangewakkerd. Mijn vriend kwam met het geweldige plan om de volgende zomer een stapje verder te gaan en ook naar de top te wandelen. Ik was een beetje sceptisch en durfde eigenlijk niet. Maar wilde mijn vriend ook niet alleen laten gaan, dus raapte ik mijn moed bij elkaar en ging op onderzoek uit. Er was heel weinig informatie te vinden op internet over de voorbereiding en wat je kon verwachten. Dat maakte mij wel een beetje zenuwachtig. Daarom wil ik graag deze blog met jullie delen, om meer informatie te geven maar natuurlijk ook om mijn beleving met jullie te delen. Want uiteindelijk hebben we het toch gedaan! Het heeft een tijdje geduurd maar nu kan ik toch wel zeggen; WAT EEN ERVARING!

 

Pico Viejo & El Teide.jpg

Landschapsfoto met op de achtergrond de kraters; links El Teide en rechts Pico Viejo.

 

De afgelopen jaren ben ik wandelen meer gaan waarderen. Ik ga er graag op uit om even lekker uit te waaien op het strand of in het bos. Wandelen in Nederland is niet zo’n enorme uitdaging, onze landschappen zijn vlak (op Zuid-Limburg na dan). Dus als je dan ineens besluit om een vulkaan te beklimmen heb je wel wat oefening nodig…Ik had wel eens gewandeld in de Duitse bergen maar een wandeling naar het topje van de Teide is toch wel andere koek.

 

Voorbereiding

Hoe bereid je je voor op iets wat je nog nooit gedaan hebt? Die vraag hield mij wel even bezig. De Teide had ik gezien en wist dat het een lastige taak zou worden. Vooral omdat mijn uithoudingsvermogen niet al te best is. Ik zag de Teide wel als een grote uitdaging en als het zou lukken een enorme overwinning. Dus ben ik er voor gegaan. Geprobeerd zoveel mogelijk te wandelen, bergschoenen gekocht en deze ook meteen goed ingelopen. Om in 1 keer naar boven te lopen is wel heel veel. Op een hoogte van 3.265 meter staat een klein gebouw; de Altavista Refuge waar de wandelaars kunnen overnachten. We wilde eigenlijk voor 16 juni reserveren omdat het die nacht de nieuwe maan was. Maar helaas was die nacht helemaal vol geboekt. Dus kozen wij voor 17 juni.

 

En toen was het moment daar….

Op 17 juni 2015 was het dan zo ver. Ik was heel erg nerveus! We hadden allebei een rugzak met flesjes water, eten en schone kleding en natuurlijk mijn camera. We hebben ons ’s ochtends in het hotel nog lekker volgepropt. En met een volle buik vertrokken we met de huurauto naar het Nationaal Park. We hebben nog even een stop gemaakt bij Parador, een restaurant en hotel met uitzicht op de vulkaan El Teide. Bij een informatie punt hebben we nog een plattegrond gehaald. Hier stond wat informatie op over het Nationaal Park en de wandelroutes. Wij namen route 7, dit is de enige die bij de Altavista Refuge uitkomt.

Rond kwart over 1 kwamen we aan bij een kleine parkeerplaats bij Montaña Blanca. Hier begonnen we op een hoogte van 2.348 meter aan onze tocht. Op het moment dat we begonnen met lopen merkte wij meteen dat we al op een behoorlijke hoogte waren. De lucht was veel dunner waardoor je sneller buiten adem bent. Het begin van de route is goed te doen. Het pad is breed en bestaat uit grind. Hier wordt ook vaak door opzichters gereden om alles goed in de gaten te houden. Ook jagers kun je hier wel eens tegenkomen. We waren nog maar net begonnen maar het uitzicht was al prachtig!  Een groot gedeelte van de route gaat dwars door Montaña Blanca. We liepen op een rustig tempo door, het was zwaar maar als je op je ademhaling blijft letten is het goed te doen. Ik genoot van de stilte, naast onze voetstappen en het ruisen van de wind hoorden we helemaal niets.

Je zou het niet verwachten maar er zijn wel degelijk bomen en planten te vinden in het Nationaal Park. Onderaan de blog kun je in verschillende foto’s de begroeiing zien en de prachtige groene naaldbomen die uit het landschap springen. Tijdens onze wandeling kwamen we onder andere deze bloemen tegen:

 

Na twee uur wandelen komen we bij de “Heuvos del Teide” dit worden ook wel de eieren van de Teide genoemd. De eieren zie je ook hoger op de berg terug.

 

 

Deze grote “eieren” waren echt reusachtig! Heel indrukwekkend om te zien. Op de plek van de eerste foto hier boven hebben we een lange pauze genomen om even bij te komen en wat te eten en drinken. Rond half 4 kwamen we aan bij het bord dat aangaf dat we richting de top gingen van de Teide.

 

El Teide

 

 

Vanaf dit punt begint de klim pas echt. De hele route hadden we een breed grind pad, maar vanaf dit punt ging de route over in een smal pad dat behoorlijk stijl omhoog ging. Het pad bestond niet meer uit grind maar uit stenen en keien. Hoe hoger we kwamen hoe lastiger het werd. Het pad ging steeds steiler omhoog en de paden werden steeds lastiger om op te lopen. Het laatste gedeelte voor de Refuge was heel erg zwaar. Ik was het zo zat, maar opgeven kon niet. De weg terug naar beneden was veel langer dan door gaan. Dus zat er niets anders op dan de kiezen op elkaar te zetten en verder te klimmen. Hoe lastig de klim ook was, het uitzicht was fantastisch!

 

 

Rond 17.00 uur kreeg ik het heel erg moeilijk. Ik had te weinig zuurstof om verder te lopen, ik was helemaal uitgeput. Ik kon ook niet meer genieten van het uitzicht. Het was zo zwaar! Mijn vriend probeerde mij moed in te praten en na 10 minuten rust gingen we weer verder, want stoppen was geen optie!

 

Eindelijk!

Altavista Refuge 3.536 m

 

Om 18.17 zagen we het dak van de Altavista Refuge waar wij een nacht zouden slapen. De tranen sprongen in mijn ogen, wat was ik opgelucht! Na 5 uur en een kwartier waren we bij de Refuge aangekomen. We konden EINDELIJK rusten. De Refuge staat op een hoogte van 3.265 meter. We hebben er een uur en een kwartier langer over gedaan dan werd aangegeven. Je zou namelijk met 4 uur bij de Refuge kunnen zijn. We zijn meteen naar binnen gelopen en hebben ons op een stoel geparkeerd waar we de eerste twee uur niet meer vanaf zijn gekomen. Alles tintelde van de vermoeidheid. Ik kocht een boek over de Teide. Teleférico del Teide: Volcano life experience, om in de avond iets te lezen. Maar van lezen kwam niet veel terecht. Er waren inmiddels een hoop mensen binnen gekomen die allemaal kwamen overnachten. We hebben met een heel gezellig clubje de hele avond zitten kletsen. En later op de avond buiten genoten van het uitzicht. De zon ging aan de andere kant van de vulkaan onder maar de zonsondergang zorgde voor hele mooie kleuren in de lucht en het landschap. Heel bijzonder om dit mee te maken op zo’n grote hoogte!

 

 

Met het clubje waar we die avond mee optrokken hadden we afgesproken dat we de volgende ochtend gezamenlijk naar de top zouden lopen. Voor de route vanaf de Refuge naar de kabelbaan staat een uur en het laatste gedeelte vanaf de kabelbaan naar de krater nog een uur. Er werd ons geadviseerd om dan op tijd te vertrekken om de zonsopkomst vanaf de krater te kunnen zien. Dus besloten we dat we om 04.00 uur de wekker gingen zetten. Om half 5 is het natuurlijk nog hartstikke donker, zonder lampje kun je niet zien waar je loopt. We waren vergeten om een lampje mee te nemen, maar gelukkig konden we deze nog kopen bij de Refuge. Uitgeput kropen we in bed. De bedden lagen niet verkeerd, het enige nadeel is dat je wel met meerdere personen in een ruimte slaapt. Die nacht heb ik bijna geen oog dicht gedaan vanwege benauwdheid. Wat kan een nacht dan lang duren als je ligt te wachten tot je mag opstaan. Ik werd ook wel een beetje nieuwsgierig hoe de route verder zou gaan. Eindelijk was het dan 04.00 uur , op naar het laatste gedeelte van dit avontuur.

We hebben gauw nog even wat gegeten voor we weg gingen. En om precies half 5 begonnen we aan het laatste gedeelte. Ik begon met veel moed maar na een paar minuten was ik al buiten adem. Het was ook echt pikkedonker, we moesten goed opletten waar we liepen. We besloten om samen rustig aan naar boven te gaan. Ik kon het tempo van de groep gewoon niet bij houden. Het was nu echt heel stijl, op veel stukken moest je echt klimmen. Omdat we er twee keer zo lang over hadden gedaan kwam de zon inmiddels al op, dus namen we een pauze om van de zonsopgang te genieten. We stonden dan wel niet op de krater maar ook op deze hoogte was het adembenemend!

 

 

 

De laatste Lootjes

Na twee zware uren hadden we La Rambleta bereikt. La Rambleta is het platform vlak onder de top van de Teide. Er loopt een aangelegd pad met stenen. Ik was zo blij dat ik het pad zag, dit liep een stuk beter dan het pad met losse stenen dat achter ons lag. Ook kwam het topje van de Teide inzicht. Hoe moe ik ook was, toen we de top van de Teide zagen heb ik even ademloos naar het uitzicht gekeken. De top van de vulkaan was nu eindelijk heel mooi te zien. Ik nam even een momentje om daar van te genieten. Ik dacht; “niemand gaat ooit geloven dat we dit gedaan hebben, dat IK dit gedaan heb… hier moet ik bewijs van hebben” Dus vroeg ik mijn vriend om een foto te maken van mij met op de achtergrond de top van de Teide.

Met de Teide op de foto.jpg

Het is niet mijn meest charmante foto haha maar wat was ik blij dat we het zwaarste gedeelte achter ons hadden gelaten! We waren nu vlak bij de kabelbaan en dat gaf weer een beetje moed. Gelukkig werd het ook steeds lichter waardoor we het lampje ook niet meer hoefde te gebruiken. Uiteindelijk bereikte we de kabelbaan. Het was inmiddels 07.00 uur. Het uitzicht was ook hier weer geweldig! Je kunt heel veel kraters en lavasstromen zien. Maar ook de eilanden; Gran Canaria, La Gomera, El Hierro en La Palma.

Op de foto’s hierboven zie je een klein gebouwtje, dat is de kabelbaan.

Vanaf de kabelbaan loopt een pad door naar de krater. Maar we waren zo moe en ik kreeg steeds meer moeite met ademhalen dat we besloten om te stoppen bij de kabelbaan. De route naar de top van de Teide duurde ook nog een uur en dan moesten we ook nog weer naar beneden. Ik baalde dat ik de krater niet heb kunnen zien, want daar ging ik voor. Maar ik had er vrede mee. Wij waren gelukkig niet de enige die bij de kabelbaan stopte, meer mensen vonden het erg zwaar. Met een groepje stonden we een beetje te kletsen. Het was inmiddels 07.30 maar de kabelbaan zou pas om 09.00 uur weer open gaan. Dus we hadden nog wel wat tijd te doden. De zon kwam op maar de temperatuur was nog steeds rond het vriespunt. Tijdens de klim naar boven ben je zo intensief bezig dat je dat niet eens voelt. Maar als je eenmaal boven bent en moet wachten wordt het wel heel erg koud! Als je dit leest en ook wilt gaan klimmen, dan raad ik je aan om iets warms mee te nemen! We hoorden van de andere klimmers die wel naar boven waren gegaan dat het daar -4 was dus iets warms bij je hebben is echt geen slecht idee! Uiteindelijk ben ik toch een stukje verder het pad op gegaan richting de krater om in beweging te blijven. Wat was ik blij dat ik dat had gedaan, anders had ik nooit deze foto’s kunnen maken.

Op de eerste twee foto’s zie je de schaduw van het hoogste punt van de vulkaan. Dat vond ik zo mooi om te zien met al die mooie kleuren in de lucht door de zonsopkomst. En op de derde foto zie je het hoogste punt van de vulkaan, de Teide. Je zou het misschien niet zeggen, maar het laatste stukje is evengoed nog 200 meter hoog! Nadat ik deze foto’s gemaakt had heb ik mij weer bij de groep gevoegd en was het wachten op de eerste gondel. Net na 09.00 uur was de gondel daar eindelijk en konden we naar beneden. De parkeerplaats bij Montaña Blanca waar route 7 begint ligt een paar kilometer van de kabelbaan af. Gelukkig was één van de wandelaars zo lief om een aantal mensen naar de parkeerplaats bij Montaña Blanca te brengen zodat niemand nog een aantal kilometer hoefde te lopen. Toen we eenmaal in de auto zaten en op de geasfalteerde weg reden langs de vulkaan heb ik wel even wat tranen gelaten. Het was een hele zware tocht, maar ik heb het toch maar mooi gedaan!

We begonnen bij de parkeerplaats van Montaña Blanca op 2.348 meter hoogte. En zijn gestopt bij de kabelbaan op 3,555 meter. Omgerekend hebben we wel mooi 1.207 meter geklommen over ongeveer 8,5 km. Het is bijna niet te beschrijven wat ik voel, hoe ik alles herbeleefd heb tijdens het schrijven van deze blog. Dat een vulkaanuitbarsting die alles op zijn pad verwoest toch ook zoiets moois kan veroorzaken. Wat was het mooi en bijzonder, zwaar was het zeker maar het uitzicht en de foto’s waren het meer dan waard!

Altavista Refuge

Altavista Refuge Tenerife sunset

 

De Refuge bestaat uit twee gebouwen en heeft een grote hal, keuken met een grote eethoek en er zijn drie verschillende ruimtes met stapelbedden waar in totaal 54 personen kunnen overnachten. De Refuge is gebouwd in 1892 en werd in 2007 gerenoveerd. Er kunnen warme en koude drankjes gekocht worden en er staan twee automaten waar je snacks kunt kopen. Verder is er niets te krijgen. Avondeten moet zelf meegebracht worden. Wel is er de mogelijkheid om je avondeten op te warmen. Er is wifi aanwezig tegen betaling. De Refuge is het hele jaar geopend, houdt het weer wel goed in de gaten want bij slecht weer is het gesloten. Voor meer informatie kun je een kijkje nemen op de website van Altavista Refuge.

Teide Nationaal Park

Uitzicht bij de kabelbaan.jpg

Uitzicht op het Nationaal Park bij de kabelbaan

Het vulkanische hart op Tenerife van maar liefst 18900 hectare wordt Parque Nacional del Teide genoemd. Het park ligt gemiddeld op circa 2000 meter boven de zeespiegel. Je kunt met de auto door het park rijden. Er zijn wegen aangelegd en zijn goed begaanbaar. Sinds 2007 is dit gebied opgenomen in de werelderfgoedlijst van Unesco.

Het hoogste punt van Tenerife is de stratovulkaan Pico El Teide met een hoogte van 3.718 meter boven water en ruim 7.000 meter onder water. Deze afmetingen maken de Teide de grootste vulkaan van Europa en de hoogste berg op Spaans grondgebied. De Stratovulkaan Pico El Teide is een overblijfsel van een enorme oervulkaan miljoenen jaren geleden. De laatste uitbarsting die is gemeten was in 1909, vlak bij het bergdorpje Santiago del Teide. De vulkaan wordt nu als ‘slapend’ beschouwd maar de verwachting is dat er wel nieuwe erupties gaan plaatsvinden. De vulkaan Teide wordt goed in de gaten gehouden.

Bereid je goed voor!

Als je de vulkaan ook graag op wilt gaan bereid je dan goed voor! Je kunt net als wij gedaan hebben naar boven wandelen/klimmen. Maar je kunt ook met de kabelbaan naar boven en het laatste stukje naar boven klimmen. Ook wanneer je wil overnachten bij de Altavista Refuge kun je met de kabelbaan omhoog. Let wel op! Er zijn bepaalde regels waar iedereen zich aan moet houden. Zo mag je alleen met een vergunning de top van de Teide beklimmen. En met de top bedoel ik de route van de gondelbaan naar de krater. Die kun je het beste van te voren regelen. Wanneer je een overnachting boekt bij de Refuge heb je geen vergunning nodig maar dan moet je wel voor 09.00 uur de klim naar de top hebben gemaakt. Wanneer je na 09.00 naar de top van de Teide wil gaan heb je een vergunning nodig.

Naast de vergunning is het ook raadzaam om goede bergschoenen te dragen en kleding met lange mouwen en een lange broek. Zoals ik al vertelde is het vooral in de ochtend erg koud neem daarom ook extra warme kleding mee. En genoeg eten en drinken. In de Refuge kun je wel flesjes drinken krijgen en een snack maar verder is er niets. Houdt daar rekening mee en neem avond eten mee. Wij hebben kant en klare noodles mee genomen. Makkelijk klaar te maken maar toch voedzaam. Denk ook aan zonnebrand en zorg er voor dat je een hoed of pet op je hoofd draagt. Omdat je op zo’n grote hoogte bent is de zon een stuk sterker en verbrand je heel snel. Het is ook raadzaam om alleen deze uitdaging aan te gaan als je echt gezond bent. Voor mij was het een hele zware tocht. Ik zou het niet snel weer doen. Het tempo van de anderen kon ik niet bijhouden. Je moet echt een goede gezondheid en een sterk uithoudingsvermogen hebben om dit vol te kunnen houden. En stoppen is geen optie want er is letterlijk helemaal niets, je kunt geen kant op. Je kunt alleen omhoog of naar beneden. Maar als je gezond bent en een goed uithoudingsvermogen hebt zou ik zeggen; DOEN! Het is zo’n ongelooflijk mooie ervaring die je niet snel zal vergeten.

Voor meer informatie kun je terecht op de website van Teleferico Teide. Hier vind je meer informatie over de kabelbaan, de Altavista Refuge en de wandelroutes. Heb je een vraag over mijn ervaringen of een andere vraag? Dan kun je hieronder een reactie achterlaten of mij een email sturen via: info@vtlphotography.com. Alle foto’s zijn gemaakt door Angela van ’t Land VTL Photography, gebruik de foto’s niet zonder toestemming!

 

Foto’s El Teide

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s

%d bloggers liken dit: